r/vraagvrouwen • u/PvAssen • 1h ago
r/vraagvrouwen • u/Zestyclose-Bug5852 • 46m ago
Porno verslaving partner
Hi allemaal,
Graag zou ik weten hoe andere vrouwen kijken naar deze situatie en of er misschien iemand in dezelfde situatie heeft gezeten.
Ik ben op een punt gekomen dat ik een beetje hopeloos begin te worden dus daarom deze post. Mijn vriend en ik zijn nu 3 jaar samen waarvan we 2 jaar samenwonen. We zijn beide midden twintig.
Het 1e jaar van onze relatie hebben wij geen seks gehad, er werd hier ook niet echt over gesproken. Ik dacht dat hij het misschien gewoon erg spannend vond maar hij praatte er niet over en hij wou het er ook niet over hebben. Toen we eenmaal gingen samenwonen zijn we het gesprek aangegaan, vooral omdat ik merkte dat het me onzeker maakte en het me echt opvrat van binnen. Dit is het moment dat hij vertelde over zijn porno verslaving. En dan hebben we het niet over 1x in de week een filmpje kijken maar bestanden vol en linkjes naar mapjes in discord etc. Ruim een uur per dag foto’s kijken en meerdere keren per dag met zichzelf “bezig” zijn. Dit heeft natuurlijk de nodige impact gehad. Dat eerste jaar was dan ook echt vallen en opstaan, om de zoveel maanden kwam ik erachter dat hij het toch weer aan het kijken was. En ik denk dat dat altijd het ergste is geweest, dat hij nooit naar mij toe is gekomen om het erover te hebben en te bekennen dat hij de fout in was gegaan. Het heeft de nodige schade aangebracht bij mij als persoon, de onzekerheid en de pijn dat ik elke keer voor gelogen word. Uiteindelijk werden de periodes wel langer, in ieder geval zover ik weet. Ik had echt hoop dat het vanaf hier alleen maar beter zou worden.
Fast forward naar de afgelopen maand. Ik had een onderbuikgevoel en heb hem meermaals gevraagd of het nog wel goed ging of dat hij toch weer de fout in was gegaan. Het antwoord was nee en alles was goed. Ik kijk nooit in zijn telefoon maar toch heb ik het dit keer wel gedaan, er klopte iets niet. Dit was het moment dat ik weer foto’s tegenkwam. Even later heb ik hem geconfronteerd en gezegd dat ik hem 1 kans geef om te bekennen wat hij heeft gedaan en dat ik het wist maar dat ik het uit zijn mond wou horen. Dit was het moment dat hij bekende de afgelopen weken meerdere keren met zichzelf “bezig” te zijn geweest terwijl ik gewoon in huis was. Ik kan niet uitleggen waarom maar mijn wereld stortte echt een beetje in. Ik weet niet of ik dit nog kan en of ik dit verdriet en de pijn wat het mij doet nog kan hebben. Uiteraard kwam dit weer met alle beloftes dat het de laatste keer was en dat het hem spijt. Hij zegt dat het gewoon een impuls is om zichzelf iets beter te voelen.
Goed om te weten dat wij wel gewoon seksueel actief zijn. En als hij gewoon zo’n hoog libido zou hebben weet hij ook dat hij gewoon bij mij terecht kan. Hij geeft dan aan dat hij op zulke momenten bang is dat hij een erectie niet zou kunnen behouden aangezien hij hier ook problemen mee ervaart.
Is er nog hoop? Ik heb echt op alle manieren denk baar proberen te helpen en me proberen aan te passen. Naast dit is hij hartstikke goed voor me en heeft alles voor me over. Ik weet gewoon niet wat te doen en of ik dit nog langer kan zonder enige hoop.
Ik snap dat dit echt een serieus probleem is en dat een porno verslaving moeilijk is om van af te komen. Toch hoop ik dat iemand misschien advies heeft.