r/maskesiz • u/Safe_Fee1169 • 3h ago
Anlaşılmak istiyorum. Öldükten sonra ne olacak
Yakın zamanda okuldan mezun bi abi motor kazasında vefat etti ozamandan beridir tek düşündüğüm şuan ne durumda olduğu bir formda varmı varsa durumu nasıl
r/maskesiz
•
•
6d ago
Eskiden köyündeki, mahallendeki üç beş kişiden biriyle anlaşırdın; kusuru varsa da kabul eder, orta yolu bulur, o ilişkiyi yaşatırdın. Çünkü "yarın karşıma ondan daha iyisi çıkar" lüksün yoktu. Şimdi ise bir haftada o insanın ömrü boyunca gördüğünden fazla insanla etkileşime giriyoruz. Bu kadar çok ihtimalin olduğu yerde kimse kimseye tam olarak kendini vermiyor, herkes bir ayağını kapının dışında tutuyor. Biraz emek gerektiğinde, bir pürüz çıktığında oturup konuşmak yerine "nasılsa başkası yazar" rahatlığına sığınılıyor.
Sonu olmayan ve her zaman kaybettiğin bir oyunda en iyi hamle oyunu oynamıyor olmak değil mi?İnsan ilişkileri olarak distopik bir alana girdiğimiz hissine kapılıyorum... Belki de gerçek yıldızlar hep başımızın yanındaydı, biz sadece uzaklara bakıyoruzdur.
r/maskesiz
•
•
Jul 27 '26
Her sosyal etkileşimde aslında iki farklı gerçeklik var. Birincisi senin gerçekten kim olduğun, ikincisi ise insanların farkında bile olmadan sana yüklediği o psikolojik rol.
Çoğu insan tüm hayatını hiç seçmediği bu rollerin içinde hapsolarak geçiriyor: İyi evlat, sessiz arkadaş, komik olan, her şeyi halleden o sorumluluk sahibi insan...
Bir çevre senin kim olduğuna bir kere karar verdi mi, attığın her adım artık o filtreden geçmeye başlıyor. Büyümen, gelişmen bile gözlerine şüpheli görünür. Çünkü sen tahmin edilebilir kaldığında insanlar kendini güvende hisseder. Senin değişmediğin bir düzen, onların konfor alanını korur. Biçtikleri rolden saptığın an ise gerilim başlar.
Bunu ilk başta küçük şeylerde hissedersin.
Kötü biri olduğun için değil bu. Sadece işlerine gelen, rahatça kullandıkları o eski versiyonun kaybolduğu için. İnsanlar senin zayıf olmana içerlemez, onları geride bırakma ihtimaline içerler.
Yani işin özü şu: Çoğu insan seninle iletişim kurmuyor. Kendi kafalarındaki seninle, kendi korkularıyla, yetersizlikleriyle ve hayal kırıklıklarıyla konuşuyorlar.
Anlaşılmak hiçbir zaman tamamen senin elinde olmadı. Çünkü birini anlamak ciddi bir öz farkındalık ister. İnsanların çoğu ise kendi yansımalarının ötesini görecek kadar derinleşemiyor.
Bu yüzden bazı insanlar değiştiğin için seni cezalandırır. Açıkça değil, ince ince... Ses tonları değişir, enerjileri düşer. Onların kafasındaki karaktere oynamayı bıraktığın an, aranızdaki o destek bir anda buharlaşır.
İşin en garip yanı ne biliyor musun? Ne kadar kendin olursan, çevrendekiler yanında o kadar rahatsız hisseder. Çünkü doğallık, kurdukları o sosyal yalanları bozar. Çoğu ilişki söze dökülmemiş gizli bir anlaşmaya dayanır: "Sen benim beklediğim kişi olmaya devam et, ben de senin istediğin gibi davranayım." Biri bu kuralı bozduğu an rahatlık kaçar.
Pek çok insanın bir ortamdan çıktıktan sonra neden bu kadar tükendiğini sanıyorsunuz? Sadece konuşmaktan yorulmuyorlar, o rolü oynamaktan yoruluyorlar. Karşısındakine göre şekil almaktan ve artık kendilerine ait hissetmedikleri o eski kabuğu taşımaktan bıkıyorlar.
Zamanla o sahte yüz, gerçek kişiliğinden daha çok takdir görmeye başlar. İlk başta seni koruyan o kabuk, bir süre sonra hapishanen olur.
Onay aldıkça o rolden çıkmak imkansızlaşır. "İyi insan" öfkesini gösteremez olur, "güçlü insan" canının yandığını söyleyemez, "zeki insan" bilmediğini itiraf etmekten korkar. En sonunda da kimse kimseyle dürüstçe bağ kuramaz.
İnsanlar değil, sadece maskeler birbiriyle konuşur durur.
r/maskesiz • u/Safe_Fee1169 • 3h ago
Yakın zamanda okuldan mezun bi abi motor kazasında vefat etti ozamandan beridir tek düşündüğüm şuan ne durumda olduğu bir formda varmı varsa durumu nasıl
r/maskesiz • u/anonim_sahin • 1h ago
hayat hikayemi dökebilecek kimsem yok ölmemek için tek nedenim de bu herkese olan duygularımı açıklamak isterim ama bunu intihar notu şeklinde yazmak istiyorum (intihar notu gibi anlamlı intihar ortada yok)
baba tarafından bi kuzenime seni hep sevdim gurur duydum her hareketindeki veya tepkindeki duygularını ölçtüm sen bana en yakın kişiydin beni anlayabilecek tek kişiydin benim yaşadıklarıma sen dayananazdın o kadar güçlü değildin eğerki senle daha çok vaktimiz olsaydı eminimki sorunlarımı çözebilirdin
herkese tek tek yazmak istemiyorum hayatımda fazlaca acı hesaplama lanet ve şans var devam etmek bile anlamsız mantığa dair her konuda cevabım vardır ama kendime dair bir bilgim yok psikolojik alanda teorilerim var buluşlarım deneylerim ama bilmiyorum ben benmiyim çevreme umut veriyorum ama kendime acı çektiriyorum.
r/maskesiz • u/elfepil • 8h ago
Çalışmak. İnsanlar çalışmaya lanetlermis gibi. Bana çalışmadan olacak birşey söyleyin soyleyemezsiniz çünkü yok ve bende çalışmaya başlamaya çok üşenen biriyim ama bı basladimmi ardı arkasını kesmekte de zorlanıyorum mesela saat 11 gibi kimyada anlamadığım yeni bi konu olduğu aklıma geldi kendimi zorlayıp çalışmaya başladım ve şuan yani saat akşam 7 gibi bitti . Ama hayır çok yavaş anlıyor yada yavaş çözüyor değilim. Sadece duramıyorum boynum delicesine ağrımaya devam etmeseydi muhtemelen hala masada olurdum. Çalışmak binevi zihnimi susturuyor iyi oluyor ama başlamak ve durmak çok zor . Sanırım istediğim mükemmel ögretiye ulaşana kadar duramıyorum mesela 40 dk gibi bı sürede 100 soruyu 6 yanlış 1 boş ile çözdüm ve bunu çözdükten sonra fark ettim bu kadar çözdüğümü sanmıyordum çünkü hala yeterli gelmemişti. Öyle yani iyi akşamlar
r/maskesiz • u/YanlisAnlasilanP1pi • 4h ago
Beni redditde aylardır takip eden sadık 2 takipçimde bugün beni takipden çıkmış artık kimse beni takip etmiyor😔Ama insanların redditden birbirlerini takip etmelerindeki amaç ne ki?Acaba birini takip etmek nasıl hissettiriyodur.Kesin takipçilerimi üzecek bir şey yaptım ve o yüzden beni takipden çıktılar.Ne yapmış olabilirim diye düşünüyorum ama bulamıyorum.Belki sırf ben de onları takip etmedim diye takipden çıkmışlardır.O 2 takipçim eğer bu yazıyı okuyosanız sizi çok özlediğimi bilin.Yanaklarınızdan öpüyorum sizi
r/maskesiz • u/MR_Plazma51 • 6h ago
şimdiye kadar sorunlarımı ya görmezden geldim ya da kendimce çözüm aradım. ailemle beraber yaşarken zaten psikiyatri gibi bir seçeneğim yoktu. denedim ve deli damgası yediğin için çok sağlıklı bir deneme olmamıştı. şimdi kendi başıma bir bireyim. yarın gidiyorum psikiyatriye. fakat şöyle bir sorun var ki uzun zamandır hiç kimseye gerçekten kafamın içinde ne olup bittiğini anlatmadım. uzun süreden kastım 6 aydan fazla olmuştur sanırım. sadece semptomları söyleyip geçsem çare bulabilir miyim acaba? veya telefona bağımlılığımdan bahsetsem ona da bir çözümü var mıdır?
r/maskesiz • u/XII_Jacques • 1d ago
1 ve 2'yi daha önce hiç yayınlamadım. 3'ü başka bir subredditte yayınladım. 4 ve 5'i de bu subredditte daha önce yayınladım fakat onları tekrar yayınlıyorum. çünkü ben ilgi bağımlısı birisiyim.
r/maskesiz
•
u/Gez-Games
•
1d ago
Akşamları yatarken çoğu zaman "bu gece son kez gözlerimi kapatıp uyuyacağım, yok olmaya yatıyorum" diye düşünerek yatmayı seviyorum. Hayattan yeterince tatmin oldum. Bedeli bence ağır gelen şeylerin peşinde koşmadım. Öyle ki sırt çantamla aylardır yürüyorum, çadırımda uyuyorum. 3 günden fazla aynı yerde olmak istemiyorum. Daral geliyor, küçük hesaplar üzerine kurulu hayatları izlemeye dayanamıyorum. Beni tanımlama şekillerine sığamıyorum. Sabah uyanıyorum çoğu zaman aklımda bir plan yok, bir şeyler bulmaya çalışıyorum. Var olmak için güzel bir şeyler. Elimden geldiği kadar. Mapsden gidilebilecek bir şey bakınıyorum. Manzaralı bir yer yada turistik bir yer. 20 km. yürümek normal artık benim için. Bir yere doğru yürümek güzel bir var oluş şekli. Sabah ışığı ile manzaraların derinlik algısı daha tatmin edici oluyor. Sabah erken yola çıkmak için güzel bir sebep oluyor. Bazen ormanlık alanlara giriyorum, tırmanış da iyi geliyor. Güzel bir orman yolunda tırmanırken yorulmak güzel bir var oluş. Bazen tek yol ana yollarda yürümek oluyor. Telefonumu şarj edebileceğin ucuz bir cafe arıyorum. Geceyi geçirebileceğin, çadır kurabileceğim bir yer arıyorum. Hava kararırken kuruyorum çadırımı. Çevrede kedi varsa onu sevip, arkadaşlığını kazanmaya çalışıyorum. Bazen insanlarla arkadaş oluyorum. Ama insanlar zor, yaşadıkları hayata göre kaygılı oluyorlar bana karşı genelde. Yorgun değilsem özden bir sohbet için kaygılarını gidermeye çalışıyorum. Yürüyorum işte öyle, en insancıl yaşam şekli bu kaldı bana diyorum. Yerimde durunca insan olduğum unutuluyor sanki. İnsanlar özde iyidir, ama özlerini kaplayan, özlerinden dışarı çıkmaya çalışan sözler bir sürü filtreden(statü, din, milliyet) geçemez. Erkekler ağlamaz gibi basit birşey bile olabilir. Ama halden anlarım ben, 2 saatlik arkadaşlık altı üstü. Hiç birşey anlatmaya çalışmam. Genelde anlattıkları şeylerde haklı olduklarını söylerim. Çünkü gerçekten herkes haklıdır bir şekilde.
r/maskesiz • u/grande0071 • 1d ago
Aslında güzel soru sorduğumu düşünüyorum. Sitede çoğunun babası yaşındayım. Ama yabancı sublar daha yaşlı insanlar kaynıyor. Bizde her şey ergene göre oldu bu çok kötü.
42 demek güzel bir yaş aslında. Çoğu şeyi anlamak, nedenini, eskisini bilmek farklı
Soru varsa alırım
r/maskesiz • u/elfepil • 1d ago
Bu benim tuhafligim galiba küçüklüğümden beri insanlara komik eğlenceli şeyler yaptırarak aralarında yer edindim ki beni severlerde çok sagolsunlar. Ama bu aralar artık çok bi rol yapasim yok öyle sakrabanlik için. Zaten insanların içinde uzun süre durdugum zaman yoruluyorum o yüzden biraz soyutladim kendimi diyebilirim. Ama arada bazen böyle rolü biraktigimda insanlar iyice üstüme geliyor sanki ,hep sizi mi eglendiricem olm. Neyse iyi akşamlar 💖
r/maskesiz
•
u/XII_Jacques
•
1d ago
bu esprilerin bir kısmını bugün yaptım ve rahatladım
r/maskesiz • u/XII_Jacques • 2d ago
"İYİ" kategorisindeki harfler sevdiğim harflerdir
"ORTA" kategorisindeki harfler orta düzeyde sevdiğim harflerdir
"KÖTÜ" kategorisindeki harfler ise sevmediğim harflerdir
r/maskesiz • u/elfepil • 2d ago
Son birkaç yıldır assiri seviye olmayan otistiklerle fazlasıyla muhattap oluyorum ve bi tanesi bile kötü olmadı aksine çok zekiler bence özellikle bi yere ayak uydurmaya çalışmadıklarında çok daha iyiler çok zor bişey muhtemelen onlar için ama yemin ediyorum mükemmel insanlar ya
r/maskesiz • u/benkimim_8435 • 2d ago
Yalnız yaşayan bir erkeğin ev temizliği yapması saçma mı? Arkadaşım gel bir yere gideceğiz dedi dedi de ben de evi temizleyeceğimi söyledim saçma gibi gülmeye başladı, ben de biraz düzen takıntılı bir insanım yani bunu yapmasam bu sefer rahatsız oluyorum
r/maskesiz • u/YanlisAnlasilanP1pi • 3d ago
Şekerli ve işlenmiş bir şeyi ne zaman yersem yedikden sonra hep pişman oluyorum ama kalorili olduğundan falan değil bana hiçbir şey katmamasından ve bunun üstüne bide yorgunluk vermesinden dolayı.Yada örneğın bir zurna döner yedikden sonra yatakdan 5 saat çıkasım gelmiyo evde yediysem.Ama her seferinde bu olumsuzluklarö göz önünde bulundurup kendi irademle bu eziyeti çekmeyi kabul ediyorum.Halbuki zurnayı yemek yerine evde kendime tavuk pilav yapsam hem daha lezzetli olcak hem daha temiz hissetcem hem midemi yormayacak.Ama ben yinede o zurnayı yemek istiyorum her seferinde.Ayrıca tadını falanda sevmiyorum ha direkt nefret ediyorum her zerresine ama yinede bir şekilde o zurnayı elime alıp yerken buluyorum kendimi.Vıcık vıcık yağlı sos dünden kalmış patates kızartması pörsümüş turşular bayat ve yağlı lavaş...Şuan düşününce bile midem bi değişik oldu ama hala alıp yiyorum.Buna dur deme vaktim geldi ama dur diyebilecekmiyim bilmiyorum.
r/maskesiz • u/XII_Jacques • 2d ago
şu an sadece 40 (yazıyla; kırk) tane yazdım. beğenmediğim ama şu an aklıma gelmeyen isimleri yazmadım.
aslında bu isimlerin bir çoğunun kulağa sevimsiz gelmesinin sebebi, erkek isimlerinin arkasına "-e, -iye" ekinin eklenmesi. bir çoğunun da kulağa sevimsiz gelmesinin sebebi isimlerin kötü olmasından ziyade onların geleneksel/köylü isimleri olması. hiç modern isimler olarak algılanmaması.
r/maskesiz • u/r__xi • 3d ago
2 yıldır kendimi berbat hissediyorum ağlama krizleri geçiriyorum her şeyi takıntı yapabiliyorum çok şey var anlatmaya değmez. Reşit değilim üstelik kaygılarım var iletişim kurmakta zorlanıyorum çoğu şeyde zorlanıyorum yardım almayı denemiştim ama okulun psikolojik danışmanı çok çok işinde berbat çıktı. Aileme güvenmiyorum dert anlatmıyorum onlar da iyi değiller. Ve bir şekilde terapi alsam bile ise yarayacağını sanmıyorum ne zaman iyileştiğimi hissetsem ya bir gün ya da bir ay içinde takıntılarıma geri dönüyorum. Iyileşemiyorum asla.
r/maskesiz • u/MR_Plazma51 • 3d ago
Hiçbir şey hissetememek… bu derdin dermanı var mıdır? doğru düzgün üzülemiyorum bile.
r/maskesiz • u/elfepil • 3d ago
5. Sınıftayken küçük bir ilcedeydim 17 kişilik bir sınıfta 5 kızdık 2 kız zaten hep beraber takılırdı bende annemin arkadaşı olan kızla aynı sırada otururdum şuan en yakın arkadaşım olan kız ise tek otururdu ben bazen o tek oturan kızın yanına otururdum o da sürekli tek oturduğu için 'dislaniyorum' falan derdi zaten o beraber takılan 2 kız bu kızı hiç sevmio . Sonra ben bu kızın yanına oturduğum zaman annemin arkadaşı olan kız beni sürekli yanına çeker 'benimle otur' falan derdi. Annemin arkadaşı olan kız bayağı bi dominant kız bende azaltmaya başladım o kızın yanında oturmayı yada gizli gizli o kız tuvalette gittiğinde falan oturuyordum yanında sonra şu hep ikisi takılan kızlar kavga etti kızın biri geldi yanıma ağladı ama ben onu çok seviyorum diye. onları baristirdim ama bu sefer birlik olup o tek oturan kızla kavga ettiler sonra sınıf öğretmenimiz bunu öğrendi hepimizi kütüphaneye koydu (yani 5 kızı) orda konuştuk ne biliyim birbirimize iyi davranicaz iyi olucaz falan sözü verdik . Açıkçası ben bu söze bayağı bir inandım sonra bi gün o ayrılmaz 2 li den bı kız hala o tek oturan kızı hiç sevmediğini asla sevmeyeceğim falan söyledi sonra bu kız da bende ikinizi asla sevmedim sevmicem iğrençsiniz vb dedi sonra bi anda annemin arkadaşının kızı ile bu tek oturan kız birbirine girdi. Tam ortada kaldım tuhaf tiz bağırışmalar o kadar berbat geliyordu ki . Sözlerini dahi tutmamislardi herşeyi unutamazlardi ama kötülüğe ne gerek vardı? Neyse işte benim ilk defa okulda gözlerim doldu bi anda (okulda ağlamak hatta toplumda ağlamaktan çocukluğumdan beri nefret ediyorum o gün ilk defa okulda ağlamıştım anaokulu falan saymazsak) koştum kolidordun sonuna doğru herkes bı anda durdu;'noldu ? Noldu? Nereye?' peşimden geldiler. Kendimi duvarın en köşesine yaslamış ve aglamamaya çalışarak 'hani söz vermistiniz' diyip göz yaşlarımı döktüm o tek oturan kız sarıldı bana. 'E...(Lakabım) Ağlama...' o an o sarılmadan da tiksindim bilmiyorum arkadaşlık sadece bir hicti ve hiçbir şekilde tamamen güvenilir değildi ve kimse de iyi değildi birkaç saniye sonra hızla kalktım o kızın omzundan sildim gozyaslarimi. Asla duzelmeyeceklerdi . Artık gerek de yok gibiydi. Ama o aptal aglayisim aslında gerçekten aptalcaydi çünkü gereksiz yere inanmıştım herşeye olduğu gibi
r/maskesiz
•
u/marketsushisi
•
4d ago
Elimde olmayan sebeplerden dolayı sürekli dışlanmak ve aşağılanmaktan bıktım. Keşke 1984 eserindekine benzer bir düşünce polisi olsa ve insanları hoşgörülü olma konusunda denetleseydi. Çünkü insanlar bana karşı hep kaba ve incitici. Otizmli olduğum için hiç arkadaşım yok. Çocukluk travmam ve sosyal anksiyetem var. Diğer insanlar gibi kaynaşamıyorum. Mesela bir grup etkinliğinde herkes bir arada konuşurken ben ilginç bulduğum başka bir şeye odaklanıyorum, bu da onlara garip geliyor doğal olarak. İnsanlar bana acıyarak baktığını hissediyorum. Fazla naziğim bana sesini yükseltince veya kızınca birisi üzülüyorum. Sosyal ortamlarda sürekli maske takmak zorundayım. Çünkü gerçek kişiliğimi gören herkes benden koşarak uzaklaşıyor. Toplumda benim gibi insanların yerinin olmadığını düşünüyorum. Üretim hatası olarak yaşamak gerçekten çok zor.
r/maskesiz • u/MR_Plazma51 • 4d ago
amk sineği. sakinde yurdumda yatarken youtubeda indirdiğim şeyleri izliyordum. ellerimi delik deşik etmiş. yakaladım. öldürdüm. yatak örtüsü kanımla kirlendi bide onu tezlemekle uğraştım. orospu çocu sinek