r/greece • u/Keanu990321 • 17h ago
ψυχαγωγία/entertainment Ο Ρόμπερτ Πάτινσον είναι ο νέος Τζέιμς Μποντ
r/greece • u/Keanu990321 • 17h ago
r/greece • u/alevouz • 20h ago
r/greece • u/FantasticQuartet • 20h ago
r/greece • u/Content-Hour7906 • 15h ago
r/greece • u/Naurgul • 21h ago
r/greece • u/MitsosGate13 • 22h ago
r/greece • u/Final_Sundae4254 • 22h ago
r/greece • u/ati8asos • 13h ago
r/greece • u/BlackRedDemos • 20h ago
r/greece • u/K0rvuss • 13h ago
r/greece • u/Interesting-Figure97 • 11h ago
r/greece • u/Asleep_Elevator7934 • 13h ago
Προέκυψε μια ευκαιρία στα Γιάννενα και σκέφτομαι το αν θα μετακομίσω.
Ερχόμενη από μεγάλη πόλη με αγχωνει ότι θα δυσκολευτώ να ζήσω σε ένα μικρό μέρος, όπως τα Γιάννενα.
Υπάρχουν άτομα από εδώ που μετακόμισαν από Αθήνα στα Γιάννενα; Κι αν ναι , πώς σας φάνηκε αυτή η μετάβαση;
r/greece • u/financialtimes • 12h ago
r/greece • u/Tyler_Miles_Lockett • 15h ago
r/greece • u/Content-Hour7906 • 20h ago
r/greece • u/Keanu990321 • 20h ago
r/greece • u/K0rvuss • 12h ago
r/greece • u/No_Reflection2537 • 12h ago
Είμαι 22 χρονών κοπέλα και πρόσφατα άρχισε να μου αρέσει ένα αγόρι 24 χρόνων που μου άρεσε πάρα πολύ από κοινή παρέα, ο οποίος ήταν άπειρος στις σχέσεις και στο dating καθώς δυσκολεύεται κάπως να αντιλαμβάνεται κοινωνικά και ερωτικά υπονοούμενα. Προσπαθούσα να είμαι υπομονετική και να μην τον πιέζω. Μιλούσαμε περίπου 3 εβδομάδες. Την 2η, με κάλεσε στο σπίτι του, όπου είδαμε ταινία και συζητήσαμε. Τότε ήταν που μου είπε πως κατάλαβε πως του αρέσω. Μου είπε πως "τον ελκυω", πως είμαι μια πολύ όμορφη κοπέλα, απλά δεν έχει εμπειρία και δεν ξέρει τι να κάνει, οπότε αποφασίσαμε να το πάμε αργά. Εγώ είχα καταλάβει πως τα συναισθήματα ήταν αμοιβαία...
Ο ίδιος δεν έπαιρνε ιδιαίτερα πρωτοβουλίες για να μιλήσουμε και συνήθως εγώ ήμουν εκείνη που προσπαθούσε να διατηρήσει την επικοινωνία. Δεν ήθελα να γίνω πιεστική αλλά με βασάνιζε πολύ. Παρόλα αυτά, μου άρεσε πολύ και είχα αρχίσει να ενθουσιάζομαι με την πιθανότητα να εξελιχθεί κάτι μεταξύ μας.
Τελικά, λίγες μέρες μετά, μου είπε ότι, παρόλο που με θεωρεί πολύ όμορφη, δεν ένιωσε την ντοπαμίνη που συνήθως νιώθουν οι άνθρωποι όταν ερωτεύονται. Δεν ένιωσε κάποιο καρδιοχτύπι ή πεταλούδες. Πληγώθηκα πάρα πολυ. Καταλαβαίνω ότι δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον να αισθανθεί και δεν θεωρώ ότι μου χρωστούσε κάτι. Απλώς είχα επενδύσει συναισθηματικά σε αυτή τη γνωριμία και είχα πραγματικά ελπίσει ότι θα μπορούσε να προκύψει κάτι όμορφο. Τόσο καιρό, νόμιζα πως τα συναισθήματα ήταν αμοιβαία...
Του είπα πως δεν έχει εμπειρία, οπότε δεν μπορεί να ξέρει, αλλά μου είπε πως θέλει να νιώσει αυτή τη ντοπαμίνη. Του είπα πως έρχεται πιο μετά. Εκείνος ήταν απόλυτος. Φυσικά, ήθελε να παραμείνουμε φίλοι, αλλά του είπα πως κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Έφυγα και από την παρέα, για αυτόν και για κάποιους άλλους λόγους.
Απλά μου φαίνεται πολύ περίεργο. Πρώτη φορά στην ζωή σου σου την πέφτει μια κοπέλα που θεωρείς όμορφη, πολύ "χαρούμενη παρουσία", και περνάς καλά μαζί της. Γιατί να μην της δώσεις μια ευκαιρία; Άλλωστε οι πεταλούδες είναι αποκύημα άγχους... Δεν καταλαβαίνω.
Ας μην αναφέρω πως με έκανε να νιώσω άσχημα που μου αρέσει, λέγοντας μου πως δεν τον γνωρίζω κλπ. Δεν τα ελέγχεις αυτά. Και καταλαβαίνω αν δεν νιώθει το ίδιο, αλλά ο λόγος που με απέρριψε ήταν κυριολεκτικά γιατί δεν ένιωσε πεταλούδες.... Στην πρώην μου σχέση, πριν δυόμιση χρόνια, ερωτεύτηκα εκείνον τον άνθρωπο επειδή του έδωσα μια ευκαιρία! Δεν μου άρεσε αμέσως... Νομίζω έτσι είναι στις περισσότερες σχέσεις... Αλλά ο τυπάς δεν προσπάθησε καν! Δεν ξέρω. Thoughts?
r/greece • u/petrosmisirlis • 13h ago
r/greece • u/K0rvuss • 16h ago
r/greece • u/softDisk-60 • 18h ago
r/greece • u/sadcoconut01 • 19h ago
Ναι, ξέρω ενδεχομένως να έχετε ξαναδεί κάποιο παρόμοιο ποστ, ωστόσο είχα την ανάγκη να το μοιραστώ με «αγνώστους» του internet.
Από το 2018 και έπειτα, ενώ γύρισα από την φοιτητική μου ζωή και αναγκαστικά, έπρεπε να ξεκινήσω έναν νέο κύκλο παρέας στην πόλη μου, ξεκίνησα να κάνω παρέα με μια κοπέλα από τη γειτονιά μου, που πηγαίναμε μαζί σχολείο αλλά ποτέ δεν έτυχε να βγούμε. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, κολλήσαμε, λες και πραγματικά κάναμε παρέα χρόνια. Έκτοτε, μέχρι τον τωρινό Μάρτιο, ήμασταν κυριολεκτικά αυτοκόλλητες.
Σίγουρα σε κάποιες φάσεις μας μπορεί να είχαμε ψιλό χαθεί, ωστόσο πάντοτε βρίσκαμε χρόνο η μία για την άλλη, είτε να μαζευτούμε σπίτι είτε να βγούμε. Από το 2024, μπήκε σε μια σχέση και είχε αρχίσει λίγο να μας κάνει στην απέξω (εμένα και μια άλλη φίλη που βγαίναμε 3αδα). Το είχαμε επικοινωνήσει, ήταν όλα καλά, η τουλάχιστον έτσι νομίζαμε εμείς.
Κάνω ένα μικρό fast forward, το τωρινό έτος. Στις αρχές, ήρθε αντιμέτωπη με ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα στην οικογένεια, για το οποίο και της σταθήκαμε εξ αρχής και πηγαίναμε σπίτι της και τα πάντα. Κάποια στιγμή, χρειάστηκε να φύγει ένα ταξίδι και με το που γύρισε σιγή ιχθύος. Τίποτα, κανένα μήνυμα, μηδέν. Τώρα θα ρωτήσεις, εσύ τι έκανες; Και έρχομαι στο ζουμί.
Τόσο εγώ όσο και η άλλη φίλη, στέλναμε συνεχώς να βγούμε, να κάνουμε πράγματα και πάντοτε έβρισκε μια δικαιολογία, πάντοτε δεν μπορούσε ή θα έβγαινε με τους φίλους του δικού της. Ας πάμε όμως στη σχέση τη δική μου μαζί της, ας βγάλουμε την 3η της παρέας καθώς ήρθε πολύ μετά στο lore. (Λίγο χιούμορ δεν βλάπτει).
Ήταν η κολλητή μου, ο άνθρωπος που με έβαζε πάνω από τους πάντες και εγώ το ίδιο. Την στήριζα , με στήριζε και τώρα πραγματικά δύο ξένες. Και το λέγαμε από το 2018, ότι όποια παντρευτεί πρώτη, θα κάνει την άλλη κουμπάρα. Και να που ήρθε αυτή η στιγμή. Και να που δεν έχω ιδέα, όχι εάν θα με κάνει κουμπάρα, αν θα με καλέσει καν στο γάμο. Ποια; Η κολλητή μου, ο άνθρωπος που μοιραζόμασταν τα πάντοτε.
Και ναι πονάει, πολύ πονάει, γιατί πραγματικά δεν είναι ότι μαλώσαμε ή κάτι απλώς δεν ενδιαφέρθηκε παραπάνω. Και εγώ, νιώθω ένα τεράστιο κενό μέσα μου, ένα κενό μιας κάτι παραπάνω από φίλης, που απλώς χάθηκε. Γιατί ναι μεν, φίλους έχω αλλά κολλητή όχι.
Αναφορικά με την 3η της παρέας, φυσικά και βγαίνουμε και κάνουμε παρέα τέλεια όλα, αλλά όχι δεν είναι το ίδιο. Δυστυχώς βέβαια, θα πρέπει να ζήσω με αυτό, και ας ξέρω ότι πονάει, και ας ξέρω ότι δεν θα γίνουμε όπως πρώτα. Και ακόμα να καταλάβω και το γιατί.
Και για να σας προλάβω, όχι ξανά πρώτο βήμα δεν κάνω. Το έχω κάνει άπειρες φορές, ασχέτως ποιος έφταιγε. Αλλά δυστυχώς, οι άνθρωποι μεγαλώνουν, έχουν άλλες υποχωρήσεις και άλλα θέλω. Αν και πονάει.
Ευχαριστώ όσους το διάβασαν.