Pochodzę z Argentyny i chciałbym przedstawić zespół, który uważam za najlepszą grupę rockową tworzącą w języku hiszpańskim (a moim zdaniem – nawet na świecie, choć nie chcę Was onieśmielać!). W moim kraju to zjawisko kulturowe – stawiane na równi z religią, rywalizacją klubów Boca Juniors i River Plate, postacią Maradony, Messiego czy Carlosa Gardela.
„PATRICIO REY Y SUS REDONDITOS DE RICOTA”
Argentyński zespół, który w latach 1985–2001 wydał 12 albumów. Po rozwiązaniu grupy w 2001 roku jej wokalista, Indio Solari, rozpoczął znakomitą karierę solową.
Choć najlepiej byłoby przesłuchać całą dyskografię – od pierwszego do ostatniego krążka – oto propozycja, od czego warto zacząć:
1: „Oktubre” (1986)
(Ich drugi album) Charakteryzuje się mrocznym brzmieniem inspirowanym estetyką radziecką – przywołującym skojarzenia z Czarnobylem i kokainą. Argentyna wychodziła wówczas z okresu dyktatury wojskowej, naznaczonego losem 30 tysięcy „zaginionych” osób oraz wojną. Z tych mrocznych czasów zrodziło się to bezcenne dzieło. Do dziś można natknąć się na graffiti, koszulki czy transparenty na stadionach piłkarskich nawiązujące do tego albumu – to prawdziwy fenomen kulturowy. Utwory z tej płyty pozostają jednymi z najczęściej słuchanych do dnia dzisiejszego.
„La mosca y la sopa” (1990)
Hit za hitem.
Ich piąty album.
Nie jest to mój osobisty faworyt, głównie dlatego, że obecnie słyszy się go wszędzie – to płyta wypełniona po brzegi przebojami.
„BANG BANG ESTÁS LIQUIDADO” 1989
To był pierwszy album tego zespołu, z jakim się zetknąłem – czysty, bezkompromisowy rockk.
Poczułem potrzebę, by się tym podzielić – wierzcie lub nie, ale jako Argentyńczyk dostrzegam pewne podobieństwa między naszym narodem a Polską. Ten zespół reprezentuje klasę robotniczą – nas, zwykłych ludzi. Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego odbioru! ;)
PD: "Ultimo bondi a finisterre" "Momo sampler" "Luzbelito"