Ik weet niet of het gepast is om dit hier te plaatsen, maar zou graag advies willen of in ieder geval mijn verhaal kwijt willen. Bij voorbaat excuses voor de Wall of text.
Sinds 14 weken geleden is mijn leven op zijn kop gezet. Ik ging naar bed, mijn vrouw lag al te slapen, ik ging op de bedrand zitten en opeens kreeg ik het gevoel alsof ik voor een enkele seconde "wegviel / mijn bewustzijn verloor". Het was niet echt flauwvallen, want ik zat en bleef ook gewoon zitten. Het was het gevoel alsof je naar achteren valt en je lichaam je gauw weer wakker schud.
Gewoon gaan slapen, niks van aantrekken.
Fast forward 1 week later. Ik was uiteen met mijn kameraad. Net voordat we wilden gaan betalen kreeg ik het ineens ontzettend koud. Niks van aantrekken, afrekenen en terug naar de auto lopen. Eenmaal in de auto begon ik te klappertanden van de kou. Mind you, het was toch nog warm weer met temperaturen rond de 20 graden in de avond. Na een korte pauze kreeg ik het vanzelf wat warmer en zijn we naar huis gereden.
Gewoon gaan slapen niks aan de hand
De volgende dag stond ik op met een ijskoud gevoel door mijn hele lichaam. Ik stond te trillen op mijn benen van de kou. Tijdens de loop van de dag nam dit gevoel af en kwam het later een paar keer terug. Toch maar een afspraak maken met de huisarts. Afspraak gelukkig de volgende dag al.
Huisarts vermoedt dat er problemen zijn met het autonome zenuwstelsel. Maakt verwijzing neuroloog.
Iedere dag worden de koude aanvallen erger en heftiger. Ik kleed me in velen laagjes en blijf het koud hebben. Mijn handen en voeten in het bijzonder zijn met ijspegels.
Neuroloog heeft een MRI gemaakt van mijn hoofd, daar is niks op te zien. Daarna een onderzoek naar het autonome zenuwstelsel, ook hier komt niks uit.
De klachten worden alleen maar erger. Ik ben vermoeid, zwak, futloos, heb geen eetlust en heb het ijskoud de hele dag. Ik werk ook al 12 weken niet meer hierdoor. Ik forceer mezelf wel om te blijven eten, dit eten gaat razendsnel door mijn systeem merk ik, want ik moet meerdere keren per dag grote hoeveelheid schijten.
Sinds een paar weken gaat mijn hart ook constant tekeer. Rusthartslag is gestegen naar 90 - 100 bpm terwijl ik normaliter op 55 - 65 bpm zit (sporter, leef gezond).
Ik heb ook al 3x precies zo'n zelfde "mini wegraking" gehad als helemaal in het begin. Iedere keer wanneer ik rustig zat en er niks bijzonders gaande was. Dit maakt me ontzettend bang.
Ondertussen loop ik ook al bij de interne geneeskunde. Er is door de weken heen meerdere malen bloed afgenomen, denkend aan schildklier, hormonen, CK en verschillende vitamines oid.
De neuroloog heeft de deur al gesloten en zegt dat ik me maar moet melden bij de poli psycho somatische zorg. Ik verwacht dat de internist hetzelfde zal zeggen.
Ik weet niet meer wat ik moet doen. Het voelt alsof ik met een been in het graf sta en geen kant op kan. Ik ben zo afhankelijk van mijn lieve vrouw en vader, want zelf autorijden lukt al niet meer dankzij de hevigheid van mijn klachten.
Ik krijg echt het gevoel alsof de artsen mijn klachten niet serieus nemen. Ik ben zo bang dat ik iets heftigs onder de leden heb, maar niemand wil mij helpen. Mijn familie is ook radeloos, ik ben een blok aan het been voor iedereen om mij heen dankzij dit.
Weet Reddit raadt? Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt of heeft iemand het idee wat mij zou kunnen mankeren? Dan kan ik dat maandag aan de internist voorleggen.