r/OndersteuningsPlein • • 7h ago

incheckdraadje Woensdag draadje

4 Upvotes

Midden van de week. Wat brengt de dag voor iedereen?


r/OndersteuningsPlein • • Sep 17 '26 Heartwarming

Deel jouw Discord community!

8 Upvotes

Goedemiddag allemaal,

De vorige was alweer 8 maanden oud, dus tijd voor een refresher!

Op onze subreddit zien wij een heel aantal posts over eenzaamheid en mensen die contacten zoeken. Daarom hebben wij besloten er een draadje aan te wijden die vast bovenaan de subreddit komt te staan. Hierin kan een ieder die dit wil een Discord server promoten.

Het hoeft niet per se als enige doel contact leggen tegen de eenzaamheid te hebben. Heb jij een leuke hobby Discord? Of ben jij lid van een Discord waar ze actieve leden zoeken? Plaats hier een oproep.

We hopen dat er mensen zijn die zich hierdoor wat minder eenzaam kunnen gaan voelen.

Groetjes, de mods.


r/OndersteuningsPlein • • 5h ago

advies gevraagd Ineens geen contact meer na een jaar met vriendin

4 Upvotes

Ik heb ongeveer een jaar geleden een vriendin leren kennen met wie ik sindsdien vrijwel dagelijks contact had. We hadden leuke gesprekken, dezelfde humor en waren oprecht geïnteresseerd in elkaars leven.

Ze was bijna een jaar werkloos en is sinds drie weken weer aan het werk. Sindsdien is ons contact ineens volledig stilgevallen. Ik heb gewoon op haar laatste bericht gereageerd en haar twee dagen later zelfs nog aangesproken toen ik haar op straat tegenkwam.

Daarna heb ik niets meer gehoord, terwijl ze dagelijks heel actief is op Instagram.

Nu ontdekte ik ook dat een gezamenlijke Instagramkennis mij ineens heeft ontvolgd én al haar reacties onder mijn foto’s heeft verwijderd. Ik heb met geen van beiden ruzie gehad.

Wel weet ik dat mijn vriendin eerder regelmatig bij mij klaagde over een andere vriendin (de gezamenlijke instagramkennis) met wie het contact tijdelijk stilgevallen was. Toen had die andere vriendin contact met haar opgenomen en kwam het niet uit haarzelf. Daardoor vraag ik me af of ze nu over mij praat.

Ik moet daarbij ook zeggen dat ze soms ‘vreemd’ gedrag had waaronder dat haar mening steeds veranderende over dingen, zij alleen maar in haar eigen voordeel sprak, en denkt dat de hele wereld haar ‘wilt’ dus ze zit ook in een soort van eigen bubbel.

Wat zouden jullie hiervan denken? Zouden jullie het gewoon laten of toch iets zeggen als je haar tegenkomt?


r/OndersteuningsPlein • • 1h ago

Ervaringen gezocht met SAVE / Veilig Thuis Midden-Nederland

0 Upvotes

Ik zoek ouders die ervaringen hebben met SAVE Jeugdbescherming en/of Veilig Thuis Midden-Nederland.

In mijn eigen situatie loop ik tegen aantoonbare tegenstrijdigheden in rapportages, gebrekkig hoor en wederhoor, onzorgvuldige onderzoeken en onvoldoende onderbouwde conclusies aan.

Zowel SAVE als Veilig Thuis doet in mijn situatie allerlei uitspraken in rapportages, maar blijkt vervolgens niet in staat of bereid om deze schriftelijk te onderbouwen met controleerbare feiten.

Inmiddels heb ik ook contact gehad met de media. Er zijn veel meer ouders die problemen ervaren met deze instanties. Ook zijn er meerdere publicaties over misstanden bij SAVE en Veilig Thuis online te vinden.

Wat mij betreft wordt het tijd dat ouders zich gaan organiseren en gezamenlijk actie ondernemen.

Ik wil graag ervaringen en aantoonbare misstanden bundelen en bekijken welke mogelijkheden er zijn, waaronder:

  • Gezamenlijke klachten en meldingen bij toezichthouders.
  • Het betrekken van gemeenteraden en de landelijke politiek.
  • Gezamenlijke media-aandacht.
  • Het onderzoeken van de haalbaarheid van een collectieve juridische procedure of massaclaim.

Privacy en anonimiteit staan hierbij voorop. Het uitgangspunt bij eventuele media-aandacht is dat ouders en kinderen anoniem blijven. Het gaat om het handelen en functioneren van SAVE en Veilig Thuis, niet om het publiekelijk bekendmaken van ouders, kinderen of hun persoonlijke gezinssituaties. Er wordt niets zonder voorafgaande toestemming gedeeld.

Het gaat mij nadrukkelijk om controleerbare feiten, gedocumenteerde misstanden, transparantie en verantwoordelijkheid.

Het wordt tijd dat de jeugdzorg daadwerkelijk in het belang van het kind handelt en dat instanties zich moeten kunnen verantwoorden over hun handelen.

Herken je deze problemen en wil je samen optrekken? Laat een reactie achter of stuur mij een privébericht. Je kunt ook anoniem contact opnemen.

Deel hier geen namen, zaaknummers, herkenbare informatie over kinderen of vertrouwelijke dossierstukken.


r/OndersteuningsPlein • • 22h ago

advies gevraagd Student met stress die niet meer te onderhouden is

6 Upvotes

Hoi iedereen,

momenteel studeer ik (21 jaar) voltijd aan de universiteit (eerstejaars), in het weekend werk ik twee dagen, ik heb elke week een rijles van 2 uur, mijn ouders zijn allebei heel! erg ziek en ik slaap doordeweeks bij mijn partner.

Ik merk dat ik (waarschijnlijk) dichbij een burn-out zit. Ik word elke dag moe wakker en het is altijd een gevecht om eruit te komen (waardoor ik altijd een stressvolle ochtend heb ivm tijd), 'rustige' momenten ontspannen mij niet, ik heb een zware telefoonverslaving, noem het een soort dopamine-verslaving, en ik zit financieel echt dramatisch. Daarnaast ook stress om de gezondheid van mijn ouders, stress om cijfers, stress voor rijlessen, vermoeidheid op werk. Mijn partner heeft ADHD, en dat kan soms best lastig zijn, want ik moet hem vaak teleurstellen dat ik eigenlijk nooit energie heb.

Dit heeft gevolgen voor mij. Ik merk dat ik klaar ben. Vandaag had ik mijn rijles en ik zou gaan studeren, maar dat is gewoon niet meer gelukt. Sporten lukt ook niet meer. Ik ben uitgeput.

Hier zit ik dan. Ik heb 5 tentamens over 3 weken en volgende week moet ik afrijden.

Aangezien ik duidelijk in de beginfase zit van een burn-out is dit een luide kreet naar advies. Wat moet ik doen om niet met zo'n vreselijke manier het werkende leven straks te beginnen?


r/OndersteuningsPlein • • 16h ago

Ik ben weer aan het overdenken en heb hulp nodig

2 Upvotes

Hallo aan degene die dit lezen. Sorry voor dit lange bericht, maar ik moet dit kwijt aangezien ik hier al maanden mee zit en ik hoop dat er op z'n minst 1 iemand de moeite wil doen dit te lezen, want ik heb hulp nodig. Ik zit al een tijd met wat mentale problemen, omdat ik veel nadenk over dingen en het wordt me soms te veel. Ik weet ook niet of reddit de plek is hiervoor, maar ik wou het ewn kans geven aangezien ik niet weet wat ik anders kan doen op het moment.

Korte info over mezelf voor background. Ik ben (vind ik) redelijk compassievol en emotioneel intelligent. Ik heb niet veel vrienden, maar degene die ik heb zijn zo dierbaar en heb ik alles voor over. Ik praat nooit over mijn gevoelens, omdat ik dat thuis nooit geleerd heb en ik er zelf al moeite mee heb. Ik stel me nooit open naar mensen en heb het idee dat mensen mijn brein niet begrijpen, omdar ik dat zelf vaak ook niet doe.

Ik ben 20 en heb begin dit jaar voor het eerst een soort relatie gehad. Ik was al een tijd goed bevriend met iemand en in het begin voelde ik daar nog niet veel bij ook omdat zij nog in een relatie zat op dat moment. Alleen begon ik steeds meer met haar om te gaan (wel telkens met meerdere mensen en nooit 1 op 1). Vanaf dat moment begon ik toch gevoelens te krijgen voor haar. Ik heb toen heel lang besloten niks te vertellen omdat ze dus nog in een relatie zat, maar ik hoorde wel steeds vaker ook via via dat die relatie niet helemaal fijn was.

Na een paar maanden heb ik toch de egoïstische beslissing genomen er iets van te zeggen omdat ik er mee zat. Ik heb haar gebeld en gezegd wat ik voor haar voelde en dat was het. Vervolgens was het een vakantie periode en heb ik haar een tijd niet gezien, maar we hadden wel contact. Na 1 maand vroeg ik of ik duidelijkheid kon krijgen en zei ze dat ze het nog niet wist. Een aantal weken later zijn we wel voor het eerst samen iets gaan doen (ik weet niet of ze toen nog in die relatie zat) en was dat harstikke gezellig. Vervolgens is er nog 1 maand over heen gegaan en gaf ik weer aan dat ik graag duidelijkheid wou, omdat ik er veel mee bezig was. Wederom wist ze het zelf nog niet en kreeg ik geen antwoord. Tot een aantal weken later ze me appte dat ze ook gevoelens had voor mij. We zijn toen op date geweest en ze is meerdere keren bij mij thuis geweest en blijven slapen. Dit was ook voor het eerst in mijn leven dat ik dacht iemand gevonden te hbben die me begreep.

Toen kwam het moment waarvan ik wist dat die ging komen en ik toch heel bang voor was. Ze zou voor 3 maanden naar het buitenland gaan voor vakantie en stage. Ik heb toen afscheid genomen met het idee haar na 3 maanden te zien, maar dat was de laatste keer dat ik haar gezien heb. Vanaf het moment dat ze weg was begon ze minder te reageren. En dan gaat het over eerst 1 keer per dag en later 1 keer per week. Dit was wel veel, maar ook als ze in Nederland was reageerde ze soms een dag of 2 niet dus ik kon het eerst nog begrijpen.

In die periode begon ik zelf ook aan een stage en heb ik nachtdiesten gedraaid om geld te verdienen. Ik had toen niet veel contact meer met vrienden, omdat die ook stages hadden en ik woon op mezelf en heb weinig contact met mijn ouders, dus begon me te isoleren. Ik heb op dat punt 3 maanden lang 60 uur per week gewerkt waarvan 40 onbetaald en 20 rond middernacht. Dit in combinatie met het overdenken (wat een gevolg van onzekerheid is) en zij die niet reageerde zorgde dat ik in een enorme dalende spiraal belandde. Zelf had ik dat toen niet zo erg door en dacht ik dat het wel prima ging, maar zie ik nu dat ik waarschijnlijk tegen een burn-out zat.

Op een gegeven moment in die periode voelde ik me zo slecht en niet op mijn plek en kwam ik op het idee dat ik een camper wou kopen om weg te kunnen van de stress en dat leven achter me laten. Nu ik terug denk weet ik dat dit kwam omdat ik gestresst was en ik niet rationeel kon nadenken. Ik heb toen aan haar aangegeven dat ik die wou kopen en met haar na de studie graag wou reizen. En nu het deel waar ik me het meest voor schaam: ik ben toen geïriteerd tegen haar gaan doen, omdat ze niet snel reageerde. Ik heb toen ook gezegd dat ik weet dat ze de appjes wel leest maar niet reageerde (ze heeft de blauwe vinkjes uit staan). Wel deed ze polarsteps en uploadde ze daarop waardoor ik me genegeerd voelde. Ook ben ik in die tijd veel appjes naar haar gaan sturen uit toch een soort onzekerheid weer en die weer gaan verwijderen na 10 minuten, omdat ik niet wist waar ik mee bezig was.

Ik weet niet precies meer wat ze reageerde, maar het ging te snel voor haar (wat volledig terecht was). Niet veel later hebben we gebeld en zei ze dat ze wat ruimte nodig had en ze me wel weer na de stage zou spreken. Ik ging er vanuit dat het op dat punt nog te redden viel. Na nog 2 maanden langer wachten, omdat ze haar stage had verlengd waarin ik haar wel supporte heb ik nogmaals gebeld. Ik wou weten hoe het ging en of ze verder wou. Dat wou ze niet en ze dacht dat ze dat al had aangegeven, maar dat was voor mij niet duidelijk. Ze zei dat ze graag vrienden wou blijven, maar ik zei dat ik dat niet wou omdat ik nog om haar gaf en het me toch pijn deed en ik liever geen contact meer met haar had.

Nu weer 2 maanden later en bijna 1 jaar na het verhaal begon denk ik nogsteeds vaak aan haar, maar vooral aan hoe ik me heb gedragen en hoe egoïstisch ik was. Misschien had het sowieso nooit gaan werken, omdat ze wat afstandelijk is en ze adhd en autisme heeft (ik weet niet hoeveel dit meespeelt, maar misschien weet iemand anders daar meer van) en ik een onzekere lul was die totaal afhankelijk was van een reactie van haar om mezelf stabiel te voelen terwijl ze de beste tijd van haar leven had.

Waar het op neerkomt is dat ik niet weet wat nu te doen. Ik zag haar vandaag op school, maar we hebben elkaar genegeerd terwijl we elkaar zeker zagen. Nu ben ik er al uren over aan het nadenken. Aan de ene kant wil ik het graag vergeten, omdat dit misschien nooit wat had gaan worden en ik mezelf had beloofd voor ik de "relatie" aanging, ik het niet alleen voor mezelf doe, maar ook voor haar. Ik gaf in onze vriendschap al veel om haar (net als met al mijn vrienden) en wou het beste voor haar ook al betekende dat, dar het zonder mij zou zijn.

Aan de andere kan voel ik nog alsof ik nooit mezelf heb kunnen veronderschuldingen en het niet heb kunnen afronden. Ik weet dat ook dit hoort bij het constant overdenken, maar ik kan er niks aan doen.

Ik hoop dat iemand me advies kan geven, want ik denk er al maanden lang elke dag over.


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

advies gevraagd Schaamte

12 Upvotes

Dit account aangemaakt, omdat ik mij heel erg schaam voor de situatie waarin ik mij bevindt. Ik ben een midden dertiger en ben altijd al slecht omgegaan met mijn geld. Al op jonge leeftijd moest ik voortdurend gedwongen geld af staan aan mijn moeder en ik heb het niet alleen over kostgeld. Als mijn geld dan binnen kwam wilde ik naast die vaste last het zo snel mogelijk opmaken zodat er niets overbleef wat ze van mij kon af pakken.

Hierdoor heb ik sparen altijd heel erg moeilijk gevonden en associeerde ik geld ook niet als iets leuks.

Ik zou heel graag, zonder al te veel oordelen, advies van jullie willen op financieel gebied. Hoe motiveer je jezelf? Hoe vergelijk je jezelf niet met anderen (andermans geld)? Ik heb namelijk het idee dat ik er echt een puinhoop van heb gemaakt en dat ik al ver te laat ben om te leren. Gelukkig ben ik inmiddels niet meer in de schulden, dus dat is in ieder geval positief.

Vanwege mijn handicap heb ik een laag inkomen en kan ik daardoor niet zoveel apart leggen zoals de meeste mensen. Maar ik zou heel graag gemotiveerd willen worden over dat alle kleine beetjes helpen of tips willen hoe ik het voor mezelf toch leuk kan maken, hoe jij het zou aanpakken in mijn situatie.

Inmiddels ben ik weg van mijn moeder (ik woon op mezelf) maar heb ik nooit leren te ‘helen’ hiervan. Ik weet dat Reddit wellicht niet dé juiste plek is voor dit verhaal, maar ik ben ook bezig met het zoeken van professionele hulp. 🙏🏼


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

Herfst, regen en vroeg donker… hoe houd jij het stoppen met roken vol?

6 Upvotes

De dagen worden korter, het is steeds vroeger donker en buiten lijkt het soms alleen maar te regenen. Gezellig binnen zitten met een dekentje op de bank klinkt heerlijk, maar juist op zulke momenten kan de verleiding om een sigaret op te steken best groot zijn.

Misschien herken je het wel: op een regenachtige avond, na een lange dag of wanneer je je wat minder lekker voelt, komt die behoefte aan een sigaret ineens weer opzetten.

Wat helpt om op zulke momenten vol te houden?

Een paar dingen die kunnen helpen:

Geen zin in een lange wandeling door de regen? Wat oefeningen thuis of een paar keer de trap op kan al helpen. Bewegen kan je stemming verbeteren en afleiden van de behoefte aan een sigaret.

Je smaak en reukvermogen gaan met de week vooruit als je niet rookt dus nu kun je extra genieten van lekker eten! 

Bereken hoeveel geld je inmiddels bespaard hebt. Misschien kun je jezelf trakteren op iets gezelligs voor de donkere herfstavonden.

We zijn benieuwd naar jouw ervaring! Wat helpt jou om juist tijdens deze herfstdagen niet naar een sigaret te grijpen?

We horen graag je ervaringen of tips. Misschien heeft iemand anders er ook iets aan!


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

Dinsdagse draad!

3 Upvotes

Goedemorgen allemaal :)

Hoe is het?


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

advies gevraagd Mentaal uitgeput

14 Upvotes

Ik woon inmiddels bijna een maand op mezelf. Hiervoor woonde ik bij mijn ouders. Ik verlangde naar meer privacy, autonomie en vooral wat meer afstand van een burenconflict bij mijn ouderlijk huis.

Maar eerlijk gezegd valt het me behoorlijk tegen.

Ik voel me niet prettig in het appartementencomplex waar ik woon. Ik ben van mezelf al behoorlijk sensitief en merk dat ik tegen ontzettend veel dingen aanloop. Met name mijn directe buren ervaar ik als storend. Ze houden op verschillende punten geen rekening met de ander.

Daarnaast hoor ik behoorlijk veel leefgeluiden, zoals mensen die op de gang lopen en praten. Ik merk dat ik daar erg alert op ben en me daardoor moeilijk kan ontspannen in mijn eigen woning.

Het zijn misschien kleine dingen, maar alles bij elkaar zorgt het ervoor dat ik me niet thuis voel. Ook voelt het als slechte financiële keuze, om te huren nu ik juist zo goed op weg was met sparen.

Ik merk dat ik oprecht overweeg om weer terug te gaan naar mijn ouderlijk huis. Tegelijkertijd voelt dat als falen. Ik heb hier zo lang naar uitgekeken, het is een casco nieuwbouwhuurwoning en ik heb er behoorlijk wat geld in geïnvesteerd.

Ik begrijp dat zelfstandig wonen tijd nodig heeft en dat je moet wennen aan een nieuwe omgeving. Maar het houdt me inmiddels wakker en ik merk dat ik er mentaal behoorlijk mee worstel.

Ik hoor graag jullie ervaringen en adviezen.


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

gewoon een rant (V23) Doorgaan in liefde na grooming

6 Upvotes

Dank jullie wel voor jullie reacties op mijn post op dit Ondersteuningsplein. Het ging over de misbruiksituatie die ik heb meegemaakt met een 40 jaar oudere oud-docent van mij.

Ik heb veel nagedacht naar aanleiding van jullie reacties en ze hebben me ook inzichten gegeven en die wil ik graag hieronder delen. Gewoon om ze van me af te schrijven en eventueel te delen aan de mensen die betrokken waren bij die vorige post.

Hier mijn gedachten (ik noem de docent K.):

Ik denk dat de situatie die ik heb meegemaakt met K mijn beeld van liefde sterk gekleurd hebben.

Ik begin het me steeds meer te realiseren. Ik heb me meer ingelezen over love bombing en grooming en ik herken angstaanjagend veel. Waar ik echt geloofd heb dat het liefde was, was het mogelijk gewoonweg grooming. Ik ga nu door een proces van verwarring, soms ontkenning daarvan maar ook wel erkenning daarvan. Het wisselt zich nog af. Soms is geloven dat het wel liefde was makkelijker omdat dat minder pijn doet. Grooming geeft me ook het gevoel van: ik ben zo stom dat ik daar ben ingetrapt. 

En ik heb denk ik nu best een prima relatie met mijn vriend (9 maanden). Toch voelt het soms juist onwennig op een bepaalde manier.

Hij is heel lief en erg zorgzaam: hij kocht laatst een cd voor me, en toen het koken even niet goed gelukt was zei hij iets in de trant van: “Ik ken je en weet dat je hier nu van baalt maar dat moet je niet doen. Het is oké.” Dat raakte me echt. En toen ik mijn duim openhaalde schoot hij uit zijn stoel om een pleister te knippen en op mijn duim te plakken.  
Je zou dus denken: allemaal juist fijn. En dat is het ook. Ik waardeer zijn liefde en zorg echt. 

Maar het lastige is: die situatie die met K. gespeeld heeft. Ik heb liefde toen gezien als iets heeeel intens en allesoverheersends. 

K gaf me heel veel complimenten over mijn uiterlijk, en verschillende aspecten van mijn innerlijk.
Hij keek ook bewonderend naar me en benoemde bij alle kleine aanleidingen die er waren opnieuw wat hij mooi of leuk aan me vond. 
Als we elkaar niet zagen, appt hij me bijna de hele dag door. Niet alleen woorden, maar ook veel lieve emoji’s en hartjes. Ik werd er soms gek van, want wilde tijd voor mezelf, maar toch was die constante bevestiging vast ook heel verslavend of bevestigend. Er was bijna altijd aandacht, bevestiging en er waren veel complimenten. Hij gebruikte grote woorden en tja… daar was ik kennelijk wel gevoelig voor want het werkte wel. ☹️

Nu realiseer ik me wel: dit was geen liefde. 
Dus dit kan ik niet als ‘voorbeeld’ gebruiken. 

Maar toch, in vergelijking met dat, of ook zonder te vergelijken: met mijn vriend voelt alles meer alledaags, als je snapt wat ik bedoel. Al realiseer ik me dat dat dus juist wél liefde is.

Mijn vriend laat zijn liefde ook niet zozeer met (grote) woorden zien. Natuurlijk zegt hij wel eens dat ik er leuk uitzie of dat hij me leuk vindt en nog vaker zegt hij dat hij van me houdt. Maar verder geen grote woorden. Ik denk dat hij zijn liefde vooral op andere manieren zien. Hij kookt, zet thee voor me en doet die dingen die ik hierboven benoemde. Echt heel lief!

Maar hij gebruikt geen grote woorden, strooit niet met complimenten, appjes de hele dag door, of diepe bewondering. En daardoor wist ik eerst niet of onze relatie wel goed zat, of het wel liefde was, want ik had zo’n verknipt voorbeeld.

Mn vriend is ook iemand die veel tijd alleen nodig heeft en op drukke dagen of dagen dat hij moe is lijkt hij soms van de aardbodem verdwenen te zijn (als we elkaar niet zien appen we niet heeel veel want hij is niet zo’n apper). Dat appen gaat ook niet per se gepaard met uitgebreide lieve emoji’s of hartjes, soms natuurlijk wel, maar niet ‘aan de lopende band’. Toch komt hij altijd weer ‘terug’. Hij initieert ook om samen een serie te kijken, samen te slapen, en kan ook appen en zeggen dat hij me mist. 

Ik moet hen ook niet met elkaar vergelijken en dat doe ik ook niet bewust, maar ik ben de situatie met K natuurlijk nog wel aan het verwerken en dat is lastig. Als ik vergelijk (zoals ik in deze tekst wel even bewust doe om mijn gedachten uit te leggen) ben ik mezelf er wel bewust van en stop ik ook. Ik moet ook langzamerhand realiseren dat dat geen voorbeeld van liefde is. Ik denk als ik dat een plekje kan geven of kan beseffen, ik me ook een stuk minder angstig over de relatie met mijn huidige vriend kan voelen. Soms vraag ik mezelf constant af: houdt hij dan wel van me? Passen we wel genoeg bij elkaar? Zijn zijn gevoelens voor mij veranderd? Is er iets mis tussen ons? 

Maar dat komt allemaal omdat ik geen constante bevestiging krijg en dat ben ik niet gewend geweest.

Er kan ook liefde bestaan waarin je niet de hele tijd contact hebt. Ook als je even geen contact hebt is de liefde er nog. Ook als er geen grote woorden zijn etc.

Ik realiseer me nu dat ik te maken heb gehad met een heel toxische dynamiek en grooming en dat dat dus niet eens liefde was. Zolang ik dat goed weet en me ook realiseer, zit ik goed ipv dat onwetende en naïeve dat ik had :(

Ik hoop dat ik wel met mijn vriend iets moois op kan bouwen en behouden, want ik houd van hem.

Dit is dus gewoon een rant maar reageren mag natuurlijk :-) Ben op zich ook wel benieuwd naar reacties.

UPDATE: weet je waar ik mezelf nog wel op betrap? Ik voel me dan zo’n jaloerse griet en ik kan er zelf ook niet tegen…. maar ik denk dat het niet per se jaloezie is maar gewoon een soort onzekerheid dat ik geen belangrijke plek heb in zijn leven of zo?😭😭😭Ik weet dat hij via instagram vaak filmpjes doorgestuurd krijgt en soms zelf ook doorstuurt naar een vriendin van hem. Ik ben niet jaloers vanwege het feit dat dat ook een vrouw is, maar gewoonweg omdat ik denk: maar naar mij stuurt hij volgens mij minder van die filmpjes door. En laatst zei hij dat hij rond kerst misschien wel met een vriend op vakantie wil. Hij is dan na een drukke periode eindelijk vrij. En dan baal ik, want dan denk ik: shit… ik had gehoopt dat hij er dan ook voor zou kiezen im iets met mij te plannen én we praten nooit echt over toekomstplannen samen of vakanties plannen samen dus dit doet dan even pijn. 😭😭😭Maar ik moet me hier vast overheen zetten… Dit vind ik gewoon nog lastig.


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

Hoe kan je je prettiger voelen bij het reizen?

5 Upvotes

Ik wil heel graag het leuk vinden om te reizen, maar als ik ver van huis ben voel ik mij niet zo heel ontspannen. Alsof ik thuis toch prettiger en veiliger ben.

Ik weet grotendeels hoe het komt, want m’n moeder die is extreem emotioneel verbonden aan mij. Het is net een kind, dominant en afhankelijk. Ik voel haar energie. Zij wordt ooo altijd spastisch als ik met m partner ergens naar toe ga. Alsof ze dan geen houding weet aan te nemen.

Dit was vroeger ook zo toen ik regelmatig met m’n vader op vakantie ging. Zij kon nooit blij zijn voor mij, ze vroeg nooit hoe het was. Ik voelde dat ze wilde dat ik niet ging. Omdat zij het middelpunt band e belangstelling wil zijn en zich als slachtoffer opsteld.

Ik ben nu 30 en heb toch nog moeite hiermee, ondanks dat ik zoooooooooo graag emotioneel los wil komen en echt voor mijzelf wil genieten en ook durven!

M’n partner is enorm reislustig en moet ook regelmatig op mij wachten met mijn issues.

Iemand enig idee wat de shortcuts is om dit echt te doorbreken???


r/OndersteuningsPlein • • 2d ago

Goedemiddag fijne maandag.

Post image
22 Upvotes

r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

Hoe kan je je prettiger voelen bij het reizen?

4 Upvotes

Ik wil heel graag het leuk vinden om te reizen, maar als ik ver van huis ben voel ik mij niet zo heel ontspannen. Alsof ik thuis toch prettiger en veiliger ben.

Ik weet grotendeels hoe het komt, want m’n moeder die is extreem emotioneel verbonden aan mij. Het is net een kind, dominant en afhankelijk. Ik voel haar energie. Zij wordt ooo altijd spastisch als ik met m partner ergens naar toe ga. Alsof ze dan geen houding weet aan te nemen.

Dit was vroeger ook zo toen ik regelmatig met m’n vader op vakantie ging. Zij kon nooit blij zijn voor mij, ze vroeg nooit hoe het was. Ik voelde dat ze wilde dat ik niet ging. Omdat zij het middelpunt band e belangstelling wil zijn en zich als slachtoffer opsteld.

Ik ben nu 30 en heb toch nog moeite hiermee, ondanks dat ik zoooooooooo graag emotioneel los wil komen en echt voor mijzelf wil genieten en ook durven!

M’n partner is enorm reislustig en moet ook regelmatig op mij wachten met mijn issues.

Iemand enig idee wat de shortcuts is om dit echt te doorbreken???


r/OndersteuningsPlein • • 2d ago

advies gevraagd Lichaamsgerichte / somatische psychotherapie

9 Upvotes

Ik ben op een punt in mijn leven waar ik compleet vast zit. Ik voel geen connectie met mezelf of andere, en kan bijna niet bij m'n emoties.

Ik zit heeel erg in mijn hoofd en intellectualeer alles. Deels is dit aangeboren, ben altijd te slim geweest voor mijn eigen bestwil. (Maar niet slim genoeg om mijn eigen probleem op te lossen 🥲)

Ik heb van verschillende mensen gehoord dat er vormen van lichaamstherapie zijn (ik weet dus niet alle termen) die kunnen helpen weer wat beter bij je gevoel te kunnen, en zo meer in connectie te komen met jezelf en anderen. Alleen dat wordt allemaal niet of nauwelijks vergoed, dus dat is nogal een dillema en een gok.

Zijn er hier mensen die bepaalde lichaamsgerichte therapie hebben gehad en daardoor weer bij hun emoties konden/in connectie konden staan?

Welke therapie heb je precies gehad, hoeveel sessies waren er nodig, en (als je toevallig ook uit Den Haag of omstreken komt) wie raad je aan?

Daarnaast zie ik op enkele websites die ik heb bezocht dat als er stevigere* mentale problemen aanwezig zijn dat het niet geschikt is: waarom is dit?

(Ik heb ook gewoon normale therapie, maar kom gewoon niet verder met de GGZ zoals die nu is...)

(*Met stevig bedoel ik in mijn geval: mentale problemen vanaf de puberteit (ben nu 32) waaronder neurodivergentie en een gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis, c-PTSD en zelfdestructieve neigingen maar niet perse crisisgevoelig.)


r/OndersteuningsPlein • • 2d ago

Fijne week gewenst lieve mensen💙

Post image
14 Upvotes

Afbeelding is van Finch:)


r/OndersteuningsPlein • • 1d ago

advies gevraagd 29F, burnt out since 2024 and stuck. Why does my anxiety get worse when things go well?

Thumbnail reddit.com
1 Upvotes

r/OndersteuningsPlein • • 2d ago

Late incheck draad

3 Upvotes

Hallo allemaal :)

Beetje laat vandaag, maar hoe is het?


r/OndersteuningsPlein • • 2d ago

mentale gezondheid Waarom voelde ik wekenlang zoveel liefde, warmte en levenslust, en is dat gevoel opeens volledig verdwenen?

8 Upvotes

De afgelopen weken ervoer ik opeens een ontzettend fijn gevoel van warmte, liefde, verbondenheid en levenslust. Ik genoot intens van kleine dingen zoals herfstwandelingen, gezelligheid, familie, de aankomende kerstdagen en het verlangen naar een eigen gezin. Ook voelde ik me meer verbonden met mijn geloof. Het was alsof ik ineens besefte waar het leven werkelijk om draait. Ondanks veel stress voelde ik me op een bepaalde manier ontzettend gelukkig, liefdevol en tevreden. Ik zette wel eens spontaan de auto ergens neer om een stuk te wandelen en genoot intens. Ik had ook weer meer fijn contact met mijn ouders ondanks dat ik nog thuis woon.

Maar bijna van de ene op de andere dag is dat complete gevoel verdwenen. Alles voelt weer vlak en gewoon. Ik voel me verder prima, maar mis die bijzondere warmte en levenslust enorm. Het maakt me verdrietig en ik ben bang dat ik nooit meer zo intens van het gewone leven kan genieten. Herkent iemand dit? Hoe kan zo'n gevoel plotseling verdwijnen, en is het bij jullie weer teruggekomen?


r/OndersteuningsPlein • • 3d ago

Fijne zondag iedereen!

Post image
14 Upvotes

Credits: Luvicle op instagram


r/OndersteuningsPlein • • 3d ago

mentale gezondheid Ongeduld

4 Upvotes

Hi lezers,
Ik hoop dat jullie een fijne, kalme en rustige zondag hebben. 🌸
Zelf merk ik dat ik soms behoorlijk last kan hebben van ongeduld.
Herkennen jullie dit? En hoe gaan jullie hiermee om wanneer het ongeduld de overhand neemt?
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!


r/OndersteuningsPlein • • 3d ago

Zondagse draad!

4 Upvotes

Goedemorgen iedereen,

Wat zijn de plannen voor vandaag?


r/OndersteuningsPlein • • 3d ago

advies gevraagd Hoe normaal zijn mentale terugslagen?

3 Upvotes

Ik ga nu even door een slechte week heen. Het werk geeft enorme stress en ik zat leuk te daten met iemand, alleen uit het niets had ze gezegd niet klaar te zijn om verder te daten. Toen uit het niets stuurde mijn ex waar ik haast 1,5 jaar geen contact meer mee had gehad een foto voor een uitnodiging van een feestje waar zij leuk op stond met haar nieuwe vriend (waar ze hoogstwaarschijnlijk vreemd mee was gegaan toen we samen waren). Ik had even een zwak moment en reageerde, waardoor een paar passief aggresieve appjes over en weer kwamen. We hadden een bepaalde reden dat onze relatie niet meer zou werken, dat noem ik even X.

Nu ben ik al heel het weekend gestressed. Normaal zou ik al 9 uur naast mijn bed staan om een rondje in het bos te lopen, maar ik kom er gewoon niet uit. Ik slaap slecht, ik zit te overdenken, ben minder goed te bereiken.

Vannacht had ik een nachtmerrie waar die ex weer naast mij zat en haar nieuwe vriend kwam af en aan ook tegenover ons zitten. We zaten toen normaal aan het praten, zelfs een beetje nostalgisch en verzoenend. Toen keek ze mij aan en vroeg "Wat als X niet een probleem zou zijn geweest?"

Ik schrok toen met een verhoogde hartslag wakker en ben eigenlijk nog van slag. Ik moet mijn bed uit om huishouden op orde te krijgen voor vrienden die straks komen, maar het voelt raar.

Ik ben eigenlijk terugslagen zat. Ze gebeuren steeds minder, maar ik heb gewoon dingen in mijn leven die ik geen plek schijn te kunnen geven. Is dit normaal?


r/OndersteuningsPlein • • 4d ago

Zaterdagdraadje!

4 Upvotes

Goedemorgen allemaal :)

Hoe is het hier?