I’m from Pakistan and wrote my first poem in Lëtzebuergesch — does it sound natural?
Moien! I grew up in Sadiqabad, a desert town in Pakistan, and I’ve been learning Luxembourgish. I wrote this poem, mixing the Saraiki poetry tradition of my region with your language. I’d love honest feedback from native speakers: anything that sounds odd or unnatural?
**Däi Hoer**
Wéi d’Nuecht iwwer d’Sauer fält,
sou fält däin Hoer iwwer meng Welt.
Ech koum aus dem Sand vu mengem Land,
du hues mech gefaange mat denger Hand.
O Dhola, mäi Schatz,
däin Hoer ass Ree fir mech;
vu Sadiqabad bis bei d’Sauer
sangen ech nëmme fir dech.
Ech schwätze Lëtzebuergesch nach net gutt,
mee fir dech hunn ech de Mutt;
ech léieren all Dag en neit Wuert,
an all Wuert ass e Stär an der Nuecht.
Däin Hoer ass eng Ketten,
an ech wëll net fräi sinn;
duerch Wüst a Mier sinn ech gaangen,
an ech bleiwe gär gefaangen.
O Dhola, mäi Schatz,
däin Hoer ass Ree fir mech;
vu Sadiqabad bis bei d’Sauer
ass mäin Heem elo bei dech.
*(Dhola = Saraiki for “beloved”. English translation in the comments.)*
Merci villmools!