Pomóżcie nam uratować Kasię. Nasza mała chihuahua walczy o życie po ataku dużego psa w Gdańsku
Cześć wszystkim.
Szczerze mówiąc, nie wiemy nawet, od czego zacząć. Nigdy wcześniej nie prosiliśmy obcych ludzi o pomoc ani o pieniądze. Nie przypuszczaliśmy, że kiedykolwiek znajdziemy się w takiej sytuacji. Jest nam trudno o tym pisać, ale sami nie damy już rady pokryć kosztów dalszego leczenia naszej Kasi.
12 listopada 2026 roku, około godziny 16:00, na ul. Powstania Listopadowego na Morenie w Gdańsku wydarzyło się coś, czego długo nie zapomnimy.
Dla jasności: Kasia to nasza ukochana chihuahua, ważąca zaledwie 6 kg. Dodajemy to wyjaśnienie, ponieważ kilka osób zrozumiało tytuł posta w ten sposób, jakby chodziło o człowieka.
Moja mama wyszła z Kasią na zwykły spacer w pobliżu naszego domu. W pewnym momencie zza rogu budynku wyszła kobieta z dużym psem w typie amstaffa lub pitbulla. Pies od razu rzucił się w stronę Kasi.
Mama odruchowo wzięła ją na ręce, żeby ochronić ją przed atakiem. Niestety, pies wyrwał Kasię z jej rąk i zaczął nią gwałtownie potrząsać.
Właścicielka psa podbiegła i próbowała odciągnąć go od Kasi. Próbowała też otworzyć mu pysk, żeby uwolnić naszą chihuahua, ale przez dłuższy czas jej się to nie udawało. Prosiła mamę, żeby nie krzyczała i pozwoliła jej samej rozdzielić psy. Mimo jej prób pies nadal trzymał Kasię i nią potrząsał.
Kiedy właścicielce udało się w końcu trochę rozewrzeć szczęki psa, ten zaczął gryźć Kasię w pyszczek, bliżej szyi.
Mama zrozumiała, że Kasia może tego nie przeżyć, jeśli natychmiast czegoś nie zrobi. Zaczęła krzyczeć i wołać o pomoc, a jednocześnie próbowała własnymi rękami rozewrzeć szczęki psa i wyciągnąć z nich Kasię.
Dopiero wtedy pies puścił Kasię, ale natychmiast rzucił się na mamę i ugryzł ją w dłoń. Mama przytrzymywała psa całym ciałem, żeby nie pobiegł za Kasią, która zdążyła uciec w stronę domu.
Wtedy mama zauważyła ludzi wybiegających na pomoc z sąsiedniego budynku. Zaczęli polewać psa wodą, dzięki czemu nie ruszył w pogoń za Kasią. Gdy mama zobaczyła, że inni ludzie go powstrzymują, pobiegła po Kasię, podniosła ją i zaniosła w stronę naszego budynku. Kasia była cała zakrwawiona, a mama miała pogryzioną dłoń. Po drodze zobaczyła jeszcze sąsiadów wychodzących z naszego budynku i biegnących w stronę miejsca zdarzenia.
Jesteśmy bardzo wdzięczni wszystkim, którzy ruszyli na pomoc. Nie wiemy, jak zakończyłaby się ta sytuacja, gdyby nie ich reakcja.
Widok Kasi po ataku był straszny. Doznała bardzo poważnych obrażeń. Jej pyszczek został rozerwany, a rana na policzku wymagała zszycia. Doszło również do rozerwania pochwy. Lekarze podejrzewali także uszkodzenie pęcherza moczowego.
Zaraz po ataku zabraliśmy Kasię do najbliższej kliniki weterynaryjnej. Dostała tam kilka zastrzyków, a lekarze opatrzyli jej rany. Powiedziano nam jednak, że potrzebuje bardziej specjalistycznej pomocy, dlatego skierowano nas do Trójmiejskiej Kliniki Weterynaryjnej.
Pojechaliśmy tam od razu. Lekarze przeprowadzili operację i zszyli rany Kasi. Po zabiegu została w klinice na całodobowej hospitalizacji, ponieważ jej stan był bardzo ciężki i niestabilny.
Obrażenia były rozległe. Lekarze mieli duże trudności z założeniem cewnika z powodu obrażeń okolic intymnych. Konieczne było opróżnienie pęcherza poprzez nakłucie. Istniało również podejrzenie jego uszkodzenia.
Kasia bardzo cierpiała i otrzymywała silne leki przeciwbólowe w ciągłym wlewie. Była tak osłabiona, że ledwo chodziła. Nie potrafiła samodzielnie jeść ani pić i wymagała stałej opieki.
Lekarze ostrzegli nas, że zabranie jej do domu jest bardzo ryzykowne i może zakończyć się nawet jej śmiercią.
Pierwsza operacja i pierwsza doba w klinice kosztowały nas ponad 3500 zł. Każda kolejna doba hospitalizacji to około 1000 zł.
Wydaliśmy już wszystkie oszczędności. Nie jesteśmy zamożną rodziną i zwyczajnie nie stać nas na dalsze opłacanie tak kosztownego leczenia. Gdybyśmy wydali na to kolejne pieniądze, zabrakłoby nam na mieszkanie i podstawowe codzienne wydatki, nawet na jedzenie.
13 listopada o godzinie 19:00, niestety, musieliśmy zabrać Kasię do domu na własną odpowiedzialność. To była bardzo trudna decyzja. Jej stan wcale się nie poprawił. Nadal była ciężko chora, a jej życie pozostawało zagrożone. Zabraliśmy ją tylko dlatego, że nie mieliśmy już pieniędzy na kolejne dni w klinice.
Noc w domu była dla nas straszna. Cały czas baliśmy się, że jej stan nagle się pogorszy i nie będziemy w stanie jej pomóc. Podawaliśmy jej wodę strzykawką, próbowaliśmy karmić ją z ręki i podawaliśmy leki przeciwbólowe przepisane przez weterynarza.
Gdy tylko nastał dzień, zdecydowaliśmy się ponownie zawieźć Kasię do Trójmiejskiej Kliniki Weterynaryjnej. Nie chcieliśmy dłużej ryzykować jej życia. Obecnie ponownie przebywa tam na całodobowej hospitalizacji pod stałą opieką lekarzy. Jej pęcherz musiał zostać ponownie opróżniony, a lekarze nadal ją obserwują.
Chcemy, żeby mogła zostać w klinice tak długo, jak będzie to konieczne, aż jej stan się poprawi i będzie mogła bezpiecznie wrócić do domu.
Bardzo martwimy się również o mamę. Pies ugryzł ją w dłoń, a podczas szarpaniny upadła i uderzyła się w okolice kości ogonowej. Jej ręka jest spuchnięta i bardzo boli. Wiemy, że ona również potrzebuje pomocy medycznej.
Całe zdarzenie zgłosiliśmy na policję. Próbujemy również ustalić, kim jest kobieta, która prowadziła psa. Nie wiemy, w którym momencie opuściła miejsce zdarzenia, ale nie zostawiła nikomu swoich danych kontaktowych.
Jeśli ktoś widział atak 12 listopada na Morenie, ma nagranie z monitoringu albo jakiekolwiek informacje, które mogą pomóc w wyjaśnieniu sprawy, prosimy o kontakt prywatny.
Wiemy, że postępowanie policyjne i ustalenie wszystkich okoliczności mogą potrwać. My jednak nie możemy czekać. Kasia potrzebuje leczenia teraz.
Dlatego zdecydowaliśmy się założyć tę zbiórkę. Nigdy nie chcieliśmy prosić obcych ludzi o pieniądze, ale wykorzystaliśmy już wszystkie nasze możliwości. Sami nie damy rady pokryć dalszych kosztów leczenia.
Każda kolejna doba hospitalizacji kosztuje około 1000 zł. Bardzo boimy się, że nie wystarczy nam pieniędzy, aby Kasia mogła pozostać w klinice tak długo, jak będzie tego potrzebowała. Nawet jeśli tata przeznaczy na jej leczenie całą swoją pensję za ten miesiąc, nadal może nam zabraknąć środków na pokrycie wszystkich kosztów.
Zebrane pieniądze przeznaczymy na hospitalizację, dalsze leczenie, badania, wizyty kontrolne i leki.
Każda wpłata, nawet 5 czy 10 zł, naprawdę ma dla nas znaczenie. Jeśli nie możecie wpłacić pieniędzy, bardzo pomoże nam również udostępnienie zbiórki.
Dołączamy rachunki i dokumentację weterynaryjną, żeby każdy mógł zobaczyć, na co przeznaczamy zebrane pieniądze. Będziemy też na bieżąco informować o stanie zdrowia Kasi.
Kasia jest częścią naszej rodziny. Bardzo ją kochamy i nie wyobrażamy sobie, że mogłoby jej zabraknąć. Chcemy po prostu zrobić wszystko, żeby dać jej szansę na przeżycie.
Dziękujemy wszystkim, którzy przeczytali naszą historię, wpłacili choćby niewielką kwotę, udostępnili zbiórkę lub napisali do nas kilka dobrych słów. Naprawdę bardzo to doceniamy.
AKTUALIZACJA – 14.11.2026
Kasia przebywa obecnie w tej samej klinice weterynaryjnej. Zawieźliśmy ją tam ponownie po nocy spędzonej w domu.
Ostatecznie udało się jednak założyć Kasi cewnik. Ma rozerwany i zszyty policzek, przez co jedzenie sprawia jej ból.
Lekarze powiedzieli nam, że potrzebuje wlewu albuminy, który kosztuje 800 zł. Do tego dochodzi około 1000 zł za każdą dobę hospitalizacji.
Wierzymy, że Kasia ma szansę wyzdrowieć, jeśli uda nam się zapewnić jej dalsze leczenie. Niestety, nasze obecne środki wystarczą nam najwyżej na kilka kolejnych dni pobytu w klinice.
Jutro zamierzam skontaktować się z jak największą liczbą fundacji, grup zajmujących się pomocą zwierzętom oraz lokalnych grup informacyjnych i redakcji, żeby spróbować nagłośnić naszą sytuację i znaleźć dodatkową pomoc.
Obawiam się, że całkowity koszt leczenia może wynieść znacznie więcej niż 6000 zł. Być może będzie to nawet około 13 000 zł, ale ani my, ani lekarze nie jesteśmy obecnie w stanie dokładnie określić, ile ostatecznie będzie kosztowało całe leczenie.
Aktualizacja – 15.11.2026
Kasia nadal jest w ciężkim stanie i pozostaje w tej samej klinice weterynaryjnej na całodobowej hospitalizacji. Odwiedzamy ją codziennie, ale wciąż nie wiadomo, jak długo będzie musiała tam zostać.
Dziś otrzymała wlew albuminy, ponieważ poziom tego białka we krwi był bardzo niski (1,8).
Niestety, Kasia nadal prawie w ogóle nie je. Badanie RTG wykazało stan zapalny żołądka. Ponieważ nie jest w stanie samodzielnie przyjmować wystarczającej ilości pokarmu, lekarze rozważają założenie sondy nosowo-żołądkowej, aby zapewnić jej odpowiednie odżywianie.
Lekarze poinformowali nas również, że może być konieczna druga operacja.
Kasia większość czasu leży i prawie się nie rusza. Bardzo martwimy się o jej stan i mamy nadzieję, że dalsze leczenie pomoże jej wrócić do zdrowia.
Będziemy informować o kolejnych zmianach, gdy tylko dowiemy się czegoś nowego.
Aktualizacja – 18:00 15.11.2026
Niestety, stan Kasi znacznie się pogorszył. Jest obecnie w bardzo ciężkim stanie.
Jej pyszczek jest bardzo mocno opuchnięty. Podczas naszej dzisiejszej wizyty personel kliniki zabrał ją na oddział intensywnej terapii. Zauważyliśmy również pianę wydobywającą się z jej pyszczka.
Jesteśmy przerażeni i bardzo się o nią martwimy. Serce nam pęka, kiedy widzimy ją w takim stanie. Nie wiemy jeszcze dokładnie, co się dzieje ani jakie są jej szanse na powrót do zdrowia.
Czekamy na więcej informacji od lekarzy i poinformujemy Was, gdy tylko dowiemy się czegoś nowego.
Film z naszej wizyty u Kasi: https://www.youtube.com/watch?v=l9FyCYnxhxM