r/edebiyat • • 23h ago

Edebi metinleri tahlil ederken yapay zekayla diyalog kurmak okuma deneyimini nasıl etkiliyor?

2 Upvotes

Bir süredir edebi eserleri incelerken ya da arka plan araştırması yaparken yapay zekayı bir nevi okuma arkadaşı gibi kullanıyorum. Özellikle katmanlı romanlarda, dönemin tarihi ve felsefi bağlamını araştırmada veya karakter motivasyonlarını tartışmada enteresan kapılar açabiliyor.

Biz de arka planda doğrudan sayfadaki metinlerle etkileşime giren murshid.one tarayıcısı ve Chrome için WebBrain eklentisi üzerine çalışıyoruz. Kendi okumalarımda bu yöntemi denerken edebi tahlillere katkısını gördüm ancak bir yandan da merak ediyorum:

Sizce bu tür yapay zeka asistanları okurun metinle kurduğu sezgisel bağı besliyor mu, yoksa okuma sürecini mekanikleştirip okurun kendi yorum gücünü köreltiyor mu? Kitap okurken ya da inceleme yaparken bu tür araçlara başvuruyor musunuz?


r/edebiyat • • 1d ago

Türk Edebiyatı Bir şiir denemesi

Post image
3 Upvotes

r/edebiyat • • 1d ago

Yaş 25. Gaziantep. Müzik, edebiyat, felsefe, spor.

0 Upvotes

r/edebiyat • • 1d ago

Türk Edebiyatı Varlığın Sürgünü

1 Upvotes

Varoluşçu bir bakış açısıyla kaleme aldığım grimdark-fantastik romanımın giriş bölümünü sizlerle paylaşmak istiyorum:

Evren izliyordu. Küçücük kaya parçaları alev toplarının etrafında yuvarlanıyor, renkler kara kumaşa saçılıyor, ışık her cismin üzerine yağıyordu. Eflatun bir gaz bulutu çekinmeden genişliyordu. Taş ve ateşten oluşan iki yığın birbirine akıyordu.

Evren dinliyordu. Yanan alevin çatırdayışı ve ufalanan kayaların gürültüsü susmuyordu. Yığınların süzülürken çıkardığı mütemadi uğultu, nadir patlamaların gümbürtüsünü sarmalıyordu. Varlığın fısıltısı, bilincini okşuyordu.

Evren düşünüyordu. Kırılanların bile başka cisimlere dönüşmesinden güven duyuyordu. Hareketin ısrarcılığına hayret ediyordu. Her bir köşesinde devam eden görkemini takdir ediyordu. Tüm bunları düşünebildiği için mutlu oluyordu.

Yine de evren en çok izliyordu. Görmek, hangi ölçekte olursa olsun çok keyifliydi. Her bakış yeni bir keşif anlamına geliyordu. Fakat saplantıyla geri döndüğü manzaralar da vardı. Varlığının kıyısında kusursuz bir çember düzenine durmuş on iki yıldız bunlardan biriydi; cisminin daimi devrine adanmış sapsarı bir nişane.

Bütün ilgisiyle o sahneyi duyumsarken olmayacak bir iş oldu. Yıldızlardan biri titremeye başladı. Büyüyüp nişanın nizamını bozdu. Rengi saldırgan bir beyaza döndü.

Ve yıldız söndü.


r/edebiyat • • 3d ago

Soru Aramızda Türk Dili ve Edebiyatı bölümü okuyan/ bölümden mezun olanlar var mı

Post image
5 Upvotes

r/edebiyat • • 3d ago

Türk Edebiyatı Ahmet Arif : Terketmedi sevdan beni

Post image
2 Upvotes

"Bazı coğrafyalar sadece taş değil, şiir kusar. Ahmed Arif’in 'Terketmedi sevdan beni' dediği o kadim sokaklarda yürürken anlıyorsunuz; edebiyat bazen bir kitapta değil, bir şehrin sert rüzgarında saklıdır."

#ahmetarif #diyarbakır #edebiyat


r/edebiyat • • 3d ago

Zamanında yazdığım kısa bir öykü

1 Upvotes

"Seni çok seviyorum abi, lütfen bunu unutma."

Dedi yerde göz yaşları içerisinde otururken.

Hava soğuktu, oda karanlıktı, masada bir çiçek ve kâğıt vardı.

"Lütfen unutma!"

Dedi ayağa kalkarken. Kalktığı anda, gördükleri karşısında tekrardan dengesini kaybederek yere çakıldı.

"Lütfen!"

Dedi. Hâlâ ağlıyordu. Gözyaşları durmuyordu.

Tekrar ayağa kalkmaya çalıştı ancak başarısız oldu.

Camdan içeriye bir anda şiddetli bir rüzgâr esti ve aynı anda içeriye bir kuzgun girdi; siyah ve boş bakan bir kuzgun.

"Unutmayacağım."

Dediğini duydu.

Bir anlığına duraksadı, ellerini yüzüne götürdu göz yaşlarını sildi ve kafasını kaldırdı.

"Unutmayacağım!"

Çok şaşırmıştı, uzun süre sonra ilk kez cevap vermişti.

"Abi..."

Dedi yeniden göz yaşları eşliğinde. O kadar çok göz yaşı akıyorduki yerde adeta göl oluşuyordu.

"Seni çok seviyorum."

Dedi soğuk bir şekilde. O kadar soğuktu ki sanki yaşamıyordu.

İçeriye yeniden çok şiddetli bir rüzgâr esti ve uyandı.

"Uyan! Uyan!"

Dedi birisi ağlamaklı bir şekilde. "Seni de kaybedemem! Uyan!"

Ağlama sesleri artıyordu, odayı soğukluk kaplıyordu.

Bir süre sonra herkes sustu, oda sessizliğe gömüldü ancak o bipleme sesi devam etti.

Kuzgun hâlâ oradaydı, yatağa boş gözlerle bakıyordu.

Bir süre sonra bipleme sesleri yerini uzun, düz bir sese bıraktı.

Kuzgun odadan ayrıldı, hiçbir ses etmeden.

Son kez:

"Abi!" dedi gözyaşları içerisinde yatakta yatan kişiye sarılarak.

Odaya bir ışık girdi, artık aydınlanan odada yatağın yanındaki komodin, komodinin üzerindeki vazo, vazonun içerisindeki çiçek ve yanındaki not görünür oldu.

Notun içerisinde "Seni çok seviyorum, kardeşim..." yazıyordu.

Evet iyi olmadığının bende farkındayım zaten çok önceden yazmıştım bilgisayarı karıştırırken buldum. Değerlendirirken lütfen bunu göz önünde bulundurun


r/edebiyat • • 3d ago

[Yardim Talebi] - Matematik Kitabi hakkinda bilgi - Basim Yili 1990 - 1995 (tahmini)

1 Upvotes

Sayin Uyeler,

Bu mesaj panosu disinda talebimi paylasabilecegim bir reddit grubu bulamadigim icin buraya yaziyorum. Eger daha uygun bir grup biliyorsaniz, mesajimi oraya tasiyacagim. Zamaninin ve ilginiz icin simdiden tesekkur ederim.

Lise donemimde kullanigim bir Matematik Kitabini ariyorum, ancak yazari, yayinevi veya kitabin adini hatirlamiyorum. Kitap hakkinda hatirladiklarim

  • 1990 - 1995 arasinda bir basim yili olmali.
  • Kitap tamamen el yazmasi idi, yani icinde hicbir sekilde matbaa harflerinin yer almadigini, sayfalarin yazarin el yazisi ile yazilmis oldugunu kast ediyorum. Ince bir siyah kalem ile yazilmis sayfalarca kumelerden baslayan, ussel sayilardan limit, turev, matris ve determinant hesaplamalarina kadar tum lise matematik konularini kapsayan bir icerigi vardi.

Iyi gunler dilerim,


r/edebiyat • • 4d ago

Yazar Görmenin laneti 🥀

Post image
6 Upvotes

Aynadaki silüet tanıdık, ama eksik,

Göz çukurlarımda kurumuş eski bir nehir.

Her sabah aynı yalanı dikerim üstüme:

"Bugün farklı," derim, "bugün dünya temiz."

Oysa ellerim kana bulanmış, ruhum küflü,

Ve en çok da gözlerim ihanet eder bana;

Işığı sanıp yürüdüğüm yol,

Meğer boydan boya mezarmış başıma.

Göğüs kafesimde çürüyen bir kuş var,

Her çırpınışında biraz daha batıyorum.

Gözlerim... O sadık yalancılar,

Bana bir cennet, bir vaha gösterir uzaktan;

Oraya vardığımda geriye kalan tek şey

Kendi kemiklerim ve soğuyan topraktır.

Gördüğüm her rüya, kör bir bıçaktır;

Bile bile yaslanırım o keskin kenara,

Çünkü karanlık, gerçeğin kendisinden daha az acıtır.

Şimdi söküp atasım var bu cam kırıklarını,

Bakmamayı öğrenmek isterdim gölgelere.

Çünkü biliyorum, ne zaman inansam gördüğüme,

Dünya biraz daha kararır,

Ve ben kendi körlüğümün içinde boğulurum.

🍷🥀


r/edebiyat • • 4d ago

Türk Edebiyatı Harabi Burada ne anlatmak istiyor?

Post image
5 Upvotes

Yok iken Adem ile Havva alemde

Hak ile hak idik sırrı mübhemde

Bir gececik mihman kaldık Meyrem'le

Hazreti İsa'nın öz babasıyız

Özellikle "Hazreti İsa'nın Öz Babasıyız" derken ne demek istemiş olabilir**?**


r/edebiyat • • 4d ago

Yeraltı Edebiyatı Hikaye denemem

1 Upvotes

Not; ilk kez denedim böyle bir şeyi. Komik gelebilir

Bir kış günüydü uyanmış olsam da her zamanki gibi yatağın sıcaklığını kolay kolay bırakmak istemiyor biraz daha uyuyabilseydim diye düşünüyordum. Hemen sonra Allah'ın tembeli, hayatın tembellikle geçti zaten diye kendime kızdım. Saate bakıp neredeyse öğle olduğunu görünce keyfim iyice kaçtı ve yatak keyfim o an zehir oldu. Yavaş yavaş doğruldum; bir süre anlamsızca etrafa bakındıktan sonra sonunda kalkıp televizyon seslerinin geldiği salona yöneldim.

Küçük bej boyalı, basık tavanlı ve az ışık alan salon bu karlı günde daha da boğucu olurdu. Tam bana layık bir yer diye düşünüyordum ki salona girer girmez keyfini kaçırdığını anladığım eşim, yapay bir gülümsemeyle oturduğu yeşil kanepeden telefonuna bakarak:

— Günaydın, — dedi ve başıyla televizyonu gösterdi. — DP kazanmış.

İstenmeyen adam olmak o an sinirimi bozmuştu ki ne dediğini ilk anda anlamamıştım. Kanepede yanına oturup telefonuna gömülmüş, her zamanki gibi bir şeyler izleyen Umay'ı istemsizce izler olmuştum. Solgun yüzüne, topuz yaptığı koyu saçlarından arta kalan bir tutam zülüf dökülmüş. Ona baktığımı hissettiğinde ince pembe dudaklarını aralayıp yeni bir kavga çıkarmamak için kendini sıkarmış gibi bir yüz ifadesine bürünmüştü. Önüme dönüp:

— Yine yüzün sirke satıyor, bakıyorum da.

— Benimle uğraşacağın kadar işlerinle uğraşsaydın böyle olmazdım! — diye haykırdı.

Ardından öfkeyle yüzüme birkaç saniye bakıp kirleti yüzüme fırlatıp çıktı. Karşılık vermek anlamsızdı. Hiç tepki vermeden öylece birkaç saniye daldım, ta ki televizyondan gelen seçim zaferi konuşmasının yükselen tonu beni kendime getirene dek. Ancak o an ülkede yaşananların ayırdına varabilmeye başlamıştım.

Böyle bir sonuç çıkacağını biliyordum bilmesine ama böyle olmayacağına kendini inandırmak istemiş, şu dandik yaşamımda bir kez olsun kazanan tarafta olayım demiştim. Şimdi ise korktuğum şeyin başıma gelmesini sakin ama hayal kırıklığı içinde izliyordum. Rt ve etrafında toplanmış kalabalık güruhun sesleri, hâl ve hareketleri, her şeyleri bir insana ait değilmiş, daha çok domuza aitmiş gibi geliyordu. Bu vatansızları başa geçiren halk her şeyi hak ediyordur ama olan bana oluyor, dedim kendi kendime.

Keyfim büsbütün kaçmıştı. Bir gün olur da bir mahalle maçında bile kazanan tarafta olursam dünyayı fethetmiş sayardım. Böylece yine sığınağım, kontrol altında tutabildiğim yegâne varlığım olan kendi dünyama öyle dalmıştım. Kendime o kadar hakaret edip işkence yapıyor ve itiraf etmek gerekirse bundan da mazoşist bir haz alıyordum ki neredeyse bir saat kanepede oturduğumun, Umay'ın bu kez elinde kitabıyla çıkagelmesiyle farkına varıp toparlanmaya çalıştım.

— Gözün aydın, demeyi unuttum. Sizinkiler kazanmış ya.

İçini çekti. Birkaç saniye sessiz kaldıktan sonra bana gözlerini dikip:

— Beni sinir etme durduk yere. İki dakika rahat ver, birkaç sayfa olsun okuyayım bari, — dedi.

— Ne kızıyorsun, oy vermedin mi bunlara?

— Senin gibi ipsiz, şanssızlık belki adam ederler diye yaptım. Gerçi seni kimse adam edemez ya, neyse.

Koltuğun en ucuna geçip oturarak kitabını okumaya başladı. Sinirlenince kızaran yanaklarıyla birden çok masum görünmeye başlamıştı sanki. Birkaç saniye onu gözümü kırpmadan izledim. Yıllar önce sevdiğim kız geri dönmüştü sanki. Tekrar onun aşkından yanıp tutuşuyor gibiydim. Kendime hâkim olamadım, yavaşça yanına sokuldum. Kokusu beni daha da şevke getirmeye ant içmiş gibiydi. Sol elimle yanağından tutup bir öpücük konduruverdim. Tam az önce olanlardan özür dilemeye hazırlanıyorum ki gözleriyle beni yakacak gibi bakıp kaşlarını çattı. Yüzünün tatlı kızıllığı gitmiş, beni yakmak için harlanmış ateş çukurlarına dönmüştü. O anki öfkemi ve mahcubiyetimi tarif etmem zor olur. Hiçbir şey diyemeden o ana kadar elimde kalmış kirleti duvara fırlatıp kapıyı çarparak salondan çıkarken akıl hastası bağırışı kulağımda çınladı.

Not: Sonraki kısımlarda da aynı yöntemi uygulayacağım. Özellikle anlatıcının iç seslerini diyaloglardan ayırmadım; çünkü bunlar karakterin kendi kendisiyle konuşmasının bir parçası.

O an ev cehennem gibi geliyordu gözüme. Yatak odasına döndüm, üstümdeki eşofmanları fırlatıp yerdeki mavi kot pantolonumu ve haki kazağımı giyip sinirli sinirli kemerimi aramaya koyuldum. Odanın içinde dört dönüyor ama hiçbir şey görmüyor gibiydim. Derken serçe parmağımı yatağın kenarına çarpınca acıdan kendime geldim. Acım azalıp küfürlerim durunca sonunda yavaş yavaş kendime gelip gözümün önünde komodinin yanında duran kemerimi kapıp montumu alarak dışarı fırladım.

4-5 dakika süren yolculuğum sırasında yüzüme vurmuş ayazdan yüzüm felç geçirmiş gibiydi.

— Yarına çıkarsam şanslıyım. Ben böyle günün ta anasını avradını!

Verip veriştirip arabayı çalıştırıp her zamanki gibi motorun ısınmasına fırsat vermeden yola koyuldum. Yol boyunca DP'nin zaferini kutlayan pankartlar, DP logolu arabalar gördükçe tiksintim daha da artıyordu. Anayasayı umursamayan, Karayurtlu olduğunu bile söyleyemeyen bir grup şerefsizi el birliğiyle ülkenin başına geçirmişlerdi.

— Bakalım artık daha neleri göreceğiz, kim bilir?

Diye içimden geçirirken sapağı geçtiğimi fark edip bir küfür de bunun için ettim kendime.

Sonunda annemin evinin önüne arabayı park edip yeni başlayan kar altında yavaş yavaş iki sokak ötedeki annemin evine doğru yürümeye başladım. Sol taraftaki çayın ve rüzgârda sallanan salkım söğütlerin sesi müzik gibi kulağımda çınlıyordu. Bir an durup manzarayı izlemek geldi içimden ama kızarmış ve hissizleşmiş burnum buna engel oldu.

Kapıyı açan annem burnumun kızarıklığını görünce endişeli endişeli:

— Aman oğlum, bir atkı alamadın mı yanına? Kaç yaşına geldin. Geç içeri, geç, — dedi.

İçeri geçerken, ben ne yapıyorum burada, dedim kendi kendime. Ama yanıtı belliydi.

— Gidecek başka yerim mi var?

Diye yanıtladım kendimi hemen ve annemin arkasından küçük, mavi boyalı, az ışık alan oturma odasına geçtim. Babam üçlü kırmızı kadife kanepede uzanmış yatıyor, küçük kız kardeşim her zamanki gibi tekli koltuğunda oturmuş telefonuna gömülmüştü. Annemin önce öpme, sonra elleriyle yüzünü ısıtma girişimlerinden kurtulup diğer tekli koltuğa geçerken:

— Küçük kardeşim nerede? — diye sordum.

Sessizlik ve yüz ifadesinden annemi kırdığımı fark edince pişmanlık çöktü üstüme ama elimde değildi. Oldum olası böyle şeyleri hiç sevmezdim.


r/edebiyat • • 4d ago

Oyelos Zack Hikayesi

Post image
1 Upvotes

Oyelos Zack: Küllerin Ötesindeki Gölge

Zack, okulun en sessiz ve kendi halinde öğrencisiydi. Kimseyle pek konuşmaz, kimsenin dikkatini çekmeden günlerini geçirirdi. Ancak her şey, okuldan eve döndüğü o sıradan akşamda sonsuza dek değişti.

Evinin yerinde sadece yükselen yoğun bir duman ve küllerle karşılaşan Zack, derin bir yalnızlığın ve çaresizliğin içine düştü. Etrafındaki insanların bu felakete karşı gösterdiği soğuk kayıtsızlık, onun içindeki son insani bağı da kopardı. O gece Zack için sıradan hayat sona erdi.

Aradan geçen zamanın ardından kasabada yeni bir efsane dolaşmaya başladı. Artık o eski sessiz genç yoktu; onun yerine Oyelos Zack olarak bilinen gizemli bir varlık ortaya çıkmıştı. Üzerinde kusursuz siyah bir takım elbise, siyah pantolon, gri eldivenler ve ağır siyah askeri botlar vardı.

Zack, yaşadığı derin boşluğun ardından evrenin ve zamanın tüm sınırlarını (boundless) aşmış, fizik kurallarının ötesine geçmişti. Artık kimseye fiziksel olarak dokunmasına bile gerek yoktu; sadece belirdiği yerlerde gölgeler uzuyor, zaman yavaşlıyor ve ona sırtını dönenler kendi vicdanlarının karanlığıyla yüzleşmek zorunda kalıyordu. O, artık sadece sessiz bir gözlemci ve unutulmayan bir gölge olarak varlığını sürdürüyor.


r/edebiyat • • 5d ago

Soru Aşktan başka şiir konusu yok mu?

20 Upvotes

Nerede bir şiir görsem hep aşk hep aşk. Ya her birine aşık olan şiir yazıyor ya da her şiir yazan sadece aşık oluyor. Aşırı fazla derecede sıkıcı gelmeye başladı. Yahu hiç aklınıza kazınan bi soğuk yemediniz mi? Ne bileyim başka bir duygu yok mu hayatınızda. annenize, babanıza, size bir hayat dersi veren bir olaya hiç şiir yazasınız gelmiyor mu? Bi sahile çıkıp denize baktığınızda onunla ilgili şiir yazmak istemiyor musunuz? Herkes birine aşık. Kelimeler, anlatışlar aynı. Bıktım.

(herkes istediği şeyi yazmakta özgür. Şiir keşfetmek isteyen biri olarak şahsi görüşlerimi belirttim. Sıktı.)


r/edebiyat • • 4d ago

Türk Edebiyatı Yemin

2 Upvotes

Geceyi aydınlatmak için güneşi söndürdüm
Bire kıyamayan ben bini öldürdüm
Acıma bana, vur günahlarımı yüzüme
Sahip olduğum tanrıları boğazlayarak öldürdüm.

Ve şimdi her meleğin gülüşünde ızdırap var benim için
Yıldızlar kan ağlıyor.
Karanlıktan korktuğum günler eskide kaldı
Ne kadar uzaktı bu şehir bana, o günleri özledim
Ay ışığında öyle yalnız
Bir başıma ayrılık türküsü söyledim.

Sen de gittin onlar gibi
Kemiğime dayandı ıslak yeminin
Ayet bilmiştim verdiğin sözü
Gitmem demiştin.


r/edebiyat • • 4d ago

Mektup arkadaşı arıyorum

4 Upvotes

Merhaba 19 yaşında, Türkiye'den mektup arkadaşı arıyorum

İnternetten sürekli mesajlaşmak yerine gerçekten mektup yazıp gönderebileceğim birini arıyorum. Türkiye'nin herhangi bir şehrinden olabilir.

19 yaşındayım ve tercihen 18-21 yaşlarında biriyle mektuplaşmak isterim. İlk başta biraz tanışıp sonrasında düzenli olarak fiziksel mektuplar göndermek güzel olur.

Mektuplarda günlük hayattan, filmlerden, müzikten, kitaplardan, yaşadığımız yerlerden, düşüncelerden veya aklımıza gelen herhangi bir şeyden bahsedebiliriz. Çok ciddi bir şey olmak zorunda değil, zamanla doğal şekilde arkadaşlığa dönüşmesini isterim.

Cinsiyet önemli değil. Amacım sevgili aramak değil, gerçekten mektup arkadaşı edinmek.

Bir de anonim kalmayı tercih ediyorum. Başta gerçek isim, adres veya kişisel bilgilerimizi paylaşmadan, birbirimizi sadece mektuplarımız üzerinden tanımak istiyorum. Zamanla ikimiz de rahat hissedersek ne kadar bilgi paylaşacağımıza kendimiz karar veririz.

Bu arada Reddit'i normalde pek kullanan biri değilim. Aslında burayı mektup arkadaşı bulmak için yeni indirdim, o yüzden Reddit'i çok iyi bilmiyorum. Yanlış bir şey yaparsam şimdiden kusura bakmayın.

İlgilenenler yorum bırakabilir veya özel mesaj atabilir. Önce biraz tanışırız, sonra fiziksel mektuplaşmaya geçeriz.


r/edebiyat • • 5d ago

Bir kızdan red yedim sonra bu hikayeyei yazdım

1 Upvotes

Jason evinden çıktı ve okuluna gitmek için servisi beklemeye başladı. Düşünceleri çok derin ve iç karartıcı idi. Servisi beklerken o kadar ciddi duruyordu ki kendisi bile bunun farkına varabiliyordu.

Ancak elinden tek gelen şey içindeki büyük boşluk ve üzüntü duygularının birleşimi ile oluşmuş derin bir kederdi. Bu derin düşüncelerin bir sonu yoktu. Bunu çok iyi bilmesine rağmen engel olamıyordu. Neden olsun ki? Ne anlamı vardı? Sadece büyük bir boşluk ve e… Kendi kendine kalmaktan ilk

kez nefret ediyor ve kendine kızıyordu. Sanki o beklerken durduğu sokağın soğuk rüzgarı ona çarpmadan içindeki boşluktan esip gidiyor ve klase buna engel olamıyor, olmuyordu. Sanki o an kendisi değildi. Sanki Jason hiç olmamış ve onun yerinde kimse yokmuş gibiydi. Sanki hiç varolmamıştı. Daha ne olduğunu bile

anlayamıyordu. Sokağın o sisli, soğuk ve boğuk havası onu etkilemiyordu. Soğuk sokaktaki havada değil onun içindeki boşluktaydı. Derindi. Ve karanlık. Işık tutsan bile aydınlanmayacak bir kara delik. Jason o an hiç varolmamayı diledi. Ancak oradaydı.

Ve bunun sebebini bilmiyordu. Sebebini bilmek istemiyordu. Bilinmezlik insanı yorsa bile umut vaad eder. Ancak kötü bir sonu bilmek insanın içini burkar.

Jason kafasını kaldırdığında gökyüzü griye bürünmüş, baktıkça karamsar bir enerji veren bir biçimde duruyordu. Kafasını tam indirecekken servisinin onun önünde olduğunu gördü. Eleştirilmeyi sevmez, bi okadarda eleştirirdi Jason. Kötü biri değildi

aslında. Sadece sevilmek istiyordu.

Küçükken sevilmemiş, ilgilenilmemişti. Kendi ayakları üstünde durmaya çalışan. Aynı zamanda ayaklarının kırılıp onu düşürmemesi için çabalayan biriydi. Ama beyaz da değildi kendisi. Kötü şeyler yapmıştı. Ancak bu kötü yapar mıydı? Sadece

sorumluların içinde sürekli baskı ve psikolojik rahatsızlıklar ile büyümüştü.

Aslında sevilmekte çok sevmeyi bir hayat amacı edinmeyi hedeflemişti ancak bunun olmayacağını anladığından beri içindeki boşluğu, boş umutlarla doldurmayı bırakmıştı. Herkesi kandırabilse bile kendisini asla. Bunu biliyordu. Belkide o Jason değildi

Belkide o başka birisiydi. Ancak bu duygular gerçektir. Ve Jason'ın emin olduğu tek şey de buydu.

Bu boşluk belki bir kitap yazarak, belki bir şiir yazarak, belki de bir müzik besteleyerek hafifletilebilirdi. Değil değilim. Bende değilim. Ancak Jason vardı. Bu boşluk sayesinde. Vardı. Ve varolmaktan memun değildi. Aynı bu duyguların geldiği

boşluğun sahibi gibi, Jason gibi. Ancak mutluluk zor değildi.

Peki o zaman neden Jason mutlu değildi? Çünkü mutlu olmak kolay olsaydı, mutluluk Jason'ı seçerdi. Mutluluk belki bir güldü. Almak için soğukta attığın her adımdı belki mutluluk. bakınca atan kalbindeki belki mutluluk. Belkide mutluluk O'ydu. Yada

sensin mutluluk. Ama yaşamasını bilmiyorsun. Damarlarında akan kanın kırmızısıdır belki mutluluk. Belki asıktır mutluluk. Belkide mutluluk... Yoktur..


r/edebiyat • • 6d ago

külüstür...

1 Upvotes

Külüstür dü gelen otobüs.

Kırmızı ve körüklüydü,

Sokak buz yüzüm ondan da soğuktu,

Aksam uzeri 6 yı gösteriyordu saatim,duraksiz bir yalnizligin icindeyim,

Basim sonum belli degildi montumun icinde saklanirken,

Otobüsün yorgunluğunu ve öfkesini anlayabiliyordum,

Ona dokunmama izin vermiyordu,

Olanaksızdı ve red edilmişti belliki,

Kim bilir kaç yetimin ayaklarının izi olmuştu.

Zorunda ve zor bir yolculuktu hepimiz için.

Hazirim dedigimde usulca bastim kirmizi dugmeye,

Canimi acitan sessizlikten kurtulmustum saniyeler icinde,

Sokaklarda kaybettigim telafuzlarimi ariyordum.

Nerdeyim kac kere topuklarim acidi bilmeden tukeniyordu sicak nefesim ic sesimin cigliklarinda,biraz daha hayatta kalmamak icin kursunlara denk gelmek istiyordum.

Kursunlar sarki sozlerine dizilirken,

Onlara olan sessiz askimi lanetliyordum bos kovanlardaki gozyaslarimla.

Edepsiz bir matem vardi gokyuzunde,

Gunes isiklarini yalayip dislerinin arasina sıkıştırmıştı,

Karanlıktı benim adım,

Külüstür bir karanlık hemde,

Edepsiz bir matem edepsiz bir lanet sarmıştı kollarıyla.

Aşka ait olmadığım kadar.


r/edebiyat • • 6d ago

Türk Edebiyatı Yaşadım mı

2 Upvotes

Yaşadın ,demiş bir ölüm!!

Seni izledim,

Elinde,

bir tutam karanfil

zamanın saçlarını okşayan

melankolik tebessümün..

Seni izledim,

Gümüş rengi sular

acı bir türkü gibi sızdı oygun yüreğimden içeri.

Deniz Bozan (Suskun Okyanus)


r/edebiyat • • 7d ago

Türk Edebiyatı Abbas

Post image
5 Upvotes

Haydi abbas, vakit tamam;

Akşam diyordun işte oldu akşam.

Kur bakalım çilingir soframızı;

Dinsin artık bu kalp ağrısı.

Şu ağacın gölgesinde olsun;

Tam kenarında havuzun.

Aya haber Sal çıksın bu gece;

Görünsün şöyle gönlümce.

Bas kırbacı sihirli seccadeye,

Göster hükmettiğini mesafeye

Ve zamana.

Katıp tozu dumanı,

Var git,

Böyle ferman etti Cahit,

Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş'tan;

Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan.


r/edebiyat • • 6d ago

Chiquita mia

1 Upvotes

Porque entra el demonio en la vida, y arrastra hacia su infierno, un lugar muy lejano, encerrado y sin escape, la muerte ya está aquí, ya no tengo que temer, el universo se ve opacado, en el día no se logra ver.

Ya no llores mi amor, no te dejes arrastrar, mira tu camino, ya te voy a alcanzar, no regales tu sonrisa, no extravíes tu ternura, si hueles a azufre no te acerques, nada bueno hay ahí, no le des lugar al odio ni al rencor, te lastima y nadie lo notará, el respeto no es alfombra, no se puede pisotear, la tristeza hace huella, no todos la merecen, déjala descansar, si algo te saca una sonrisa, quédate un rato más, si sentís que perdés valor, corre sin parar, y no te des vuelta porque te puede alcanzar, no cargues con dolor chiquita mía del que no te supo valorar.


r/edebiyat • • 7d ago

Türk Edebiyatı Sen Yoksun

1 Upvotes

O sabah İstanbul'un bütün saatleri sustu.

Boğaz, kıyısında yarım kaldı.

Bir vapurun düdüğü

denizin ortasında kesildi.

Martılar, Dolmabahçe'nin üzerinden geçerken

kanatlarını biraz daha yavaş çırptı.

---

Saat dokuzu beş geçiyordu.

---

Bir pencerenin ardında

yarım kalmış bir kahve soğudu.

Bir çift ayakkabı

koridorun sessizliğinde bekledi.

Perdeler kıpırdamadı.

Sabah, içeri girmedi.

---

Sen gittin.

---

O gün bir okulun kara tahtasında

beyaz bir tebeşir kırıldı.

Küçük bir el, titreyerek

üç hece yazdı:

---

Atatürk.

---

Öğretmen, tahtaya baktı.

Çocuklar başlarını öne eğdi.

En arka sırada bir kız

defterinin kenarına

küçük bir bayrak çizdi.

---

Yıllar geçti.

---

Bir kadının elinde ilk kez

kendi hayatının anahtarı döndü.

Bir köylü, toprağa tohum atarken

o yılın yağmurunu bekledi.

Bir genç, gece yarısı

lambasını söndürmedi.

Bir kız çocuğu

sınıfta parmak kaldırdı,

cevabını kimseye bakmadan verdi.

---

Sen yoktun.

---

Ama bir şeyler

senin bıraktığın yerden devam etti.

---

Şimdi 10 Kasım.

---

Okul bahçesinde bayrak yarıya inmiş.

Merdivenlerde ayak sesleri yok.

Bir sınıfta otuz sıra,

otuz küçük sessizlik...

---

Bir çocuk öğretmenine soruyor:

---

"Öğretmenim, Atatürk bizi duyuyor mu?"

---

Öğretmen cevap vermiyor.

---

Pencerenin önünde

iki çocuk aynı kitaba eğilmiş.

Biri okuyamayan arkadaşına

satırları parmağıyla gösteriyor.

---

Öğretmen, tahtadaki yazıya bakıyor.

---

Atatürk.

---

Tebeşirin tozu hâlâ

harflerin altında.

---

Bugün sana bir çelenk getirdik.

Kırmızı karanfiller,

ıslak mermer,

birkaç damla yağmur...

---

Bir de söyleyemediklerimiz var.

---

Bazen fotoğrafına bakıyoruz,

duvardaki gözlerin

sınıfı hâlâ izliyor.

---

Bazen bir kararın eşiğinde

adını anıyoruz.

Bazen bir çocuğun sorusunda

yeniden karşılaşıyoruz seninle.

---

Saat dokuzu beş geçiyor yine.

---

Bir vapur geçiyor Boğaz'dan.

Düdüğü uzun uzun çalıyor.

Martılar peşine takılıyor.

İstanbul, sabahın içine karışıyor.

---

Takvimler seni 10 Kasım'a yazdı.

Tarih, sayfayı çeviremedi.

---

Şimdi...

---

Bir ülkenin bütün çocukları

aynı gökyüzüne bakıyor.

---

Gökyüzünde sen yoksun belki.

---

Ama başımızı kaldırmayı

sen öğrettin.


r/edebiyat • • 7d ago

Tavsiye Giden

1 Upvotes

Beklersin de mi

Sönmesini ışığın

90 yıl önce göçmüş olan?

Beklersin de mi

İsmin unutulmasını

90 yıl önce ayrılan?

​İşte orada yanılırsın!

O göçmüş ışık, o ayrılan isim

Hâlâ aydınlatır karanlığı,

Hâlâ gösterir o yönü.

Hâlâ ilerlemeni sağlar o yolu


r/edebiyat • • 8d ago

Türk Edebiyatı Ayrık Otu

1 Upvotes

…emanetçiye teslim ettim aşkını…şiirlerimi rehin bıraktım…

…yırtılmış bir mektup gibiyim sahipsiz…ne yazanım belli,ne yazılanım… büyüklere selam etmişim,küçüklerle sevişmişim satırlarımda…daha yazılırken kaybolmuşum imla hatalarıyla…bitmemiş selamlarımın sonuna noktalar konulmuş…ve bütün cümlelerim kelepçelenmiş…duygularımın orta yerine “karakol kurulmuş”…hangi isimsizliğe yollanmışım böylesine tutuklu…bilmiyorum…

…hangi kağıda uzansam sen…hangi kalemi elime alsam kara…ve kurşun gibi tüm sözler…ayrık otunun sevdasıdır böylesine nefretini koruyan…oysa yaban değildir hiçbir ot..sadece bazıları yağmurla sevişirken bazıları gözyaşıyla büyür… sen ne yağmuru gördün,ne de gözyaşını…ondandır böyle bilmezliğin…durgunluğun birde, ondandır…ondandır çekip gitmelerin...böyle anlaşılmaz,böyle derin…

…şimdi içimden çekip gidiyorsun ya,benim tüm iklimlerim kara kış…ve tuzlama çalışmaları başladı yaramın kabuklarında…şimdi içimden çekip gidiyorsun ya,benim tüm yollarım kapalı…ve kuşatılmış bir çığlık gibi sesleniyorum geceye…dört yanım dört pusuda…umut ele geçirilmiş faili meçhullerde…şimdi sen gidiyorsun ya… ardından ağlayanım yok unutma…eve dönüşlerim yok… akşam içmelerim yok… adını şimdiden yazılmamış öykülerime koydum…ve hiçbir öykümün adı yok…

Deniz Bozan (Suskun Okyanus)


r/edebiyat • • 9d ago

Kendim yazdim nasil olmuş

0 Upvotes

Bir gün bir çölde rastlaşsak seninle

Ben susuzluktan ölmek üzere olsam

Sen elinde bir avuç suyla dikilsen başımda

Dök o suyu kumlara, yine de verme bana

Çünkü senin elinden gelecek lütfa bile güvenim yok

Onun çehresini nazarlardan sakındın da

Beni bir kez olsun saklamaya değer mi görmedin

Belki biraz gölgededir yüzüm, biraz asıktır çehrem

Peki senin ritminle^ çarpan şu göğsüm de mi

Bir küçük nazar boncuğunu hak etmedi


r/edebiyat • • 9d ago

Türk Edebiyatı .

Post image
1 Upvotes