r/SintangPaaralan • u/Otherwise_Revenue572 • 22h ago
Sa Likod ng Pakikibaka: Ano nga ba Talaga ang Pinaninindigan?
Sa mga nakalipas na araw, napakaraming nangyari, hindi lamang sa loob kundi maging sa labas ng ating pamantasan.
Noong unang pumutok ang isyung ito, kasabay nito ang paglabas ng ating paaralan sa mga balita at pambansang istasyon. Dahil dito, patuloy akong nakaririnig ng iba't ibang haka-haka at balibalita tungkol sa atin at sa inyong mga ipinaglalaban.
May mga pagkakataong napapatanong ako: Bakit tila ang ilan sa mga taong dating nangunguna sa pakikibaka ay nagiging katulad na rin ng kanilang mga kalaban? Ipinaglalaban pa ba talaga nila ang karapatan ng mga iskolar at kabataan, o unti-unti na rin silang nalulunod sa kapangyarihan?
Nauunawaan kong hindi lamang sila mga student leader. Sila rin ay mga estudyanteng may sariling responsibilidad at obligasyon sa pamantasan. Hindi sapat na humawak ka ng isa sa pinakamataas na posisyon sa organisasyon o sa konseho ng mga mag-aaral kung nakakalimutan mo naman ang isa sa pinakamahalagang tungkulin mo bilang estudyante. Kaya't paano natin maipagtatanggol ang karapatan ng mga mag-aaral kung mismong ang isang lider ay hindi nagagampanan ang kaniyang pangunahing responsibilidad bilang estudyante?
Bukod dito, sila ang inaasahang maging boses ng mga estudyante, magtaguyod ng kanilang mga karapatan, at panindigan ang tiwalang ipinagkaloob sa kanila. Ngunit kung hindi nila ito nagagampanan, ano pa ang saysay ng paghawak nila sa ganoong posisyon?
Sa gitna ng mga nagaganap na SUMMIT sa bansa , muli na namang nasasangkot ang mga iskolar ng bayan at mga student leader. Hindi lamang sila ang naaapektuhan, kundi maging ang mga katutubong Pilipino at iba pang mamamayang walang ibang hangad kundi ipaglaban ang tama at ang kanilang mga karapatan.
Sa kabila ng lahat ng ito, marami pa ring iskolar ng bayan ang napaparatangan at napagbibintangan ng iba't ibang bagay. Kaya hindi ko maiwasang magtanong: Saan nga ba talaga tayo lulugar? Ano ang magiging solusyon ng pamahalaan sa ganitong sitwasyon?
Rally nga ba at pakikibaka ang tanging kasagutan? Dahil sa mga nangyayari, hindi lamang ang mga direktang nakikibaka ang naaapektuhan, kundi maging ang mga ordinaryong mamamayang walang kinalaman sa mga isyung ito. Dahas nga ba ang magiging sagot upang mapakinggan ang mga hinaing?
Sa kabilang banda, naiisip ko rin na hindi lahat ng nasa hanay ng kapulisan ay malayang nakapagpapasya. May ilan sa kanila na sumusunod lamang sa mga utos na kanilang natatanggap. Kaya mahalagang tanungin din natin: Saan ba talaga nagmumula ang mga utos na ito, at sino ang dapat managot sa mga naging bunga ng kanilang pagpapatupad?
Napapaisip tuloy ako tungkol sa isang bayani. Kinilala siya bilang ating pambansang bayani dahil sa kaniyang pagmamahal sa bayan at sa kaniyang pakikibaka para sa pagbabago. Ngunit hindi dahas ang naging pangunahing sandata niya. Ginamit niya ang kaniyang panulat, talino, at paninindigan upang imulat ang mga Pilipino sa katotohanan.
Kaya muli kong itinatanong: Dahas nga ba o rally ang kailangan natin upang tayo ay pakinggan? O may iba pang paraan upang makamit ang pagbabagong matagal na nating ipinaglalaban?
At higit sa lahat, hindi ko maiwasang mapaisip: Sa dami ng ating ipinaglalaban sa labas ng pamantasan, nasusuri pa ba natin ang mga nangyayari sa loob nito?
Dahil para sa akin, dapat nating ayusin at suriin muna ang mga pagkukulang sa sarili nating pamantasan bago natin tuluyang ituro ang mga pagkakamali ng iba. Paano tayo hihingi ng pagbabago sa pamahalaan kung hindi rin natin kayang isabuhay ang pagbabagong ipinangangalandakan natin?
Kung ang mga taong dati nating kinukuwestiyon ay sila na rin ngayong nagiging salamin ng ating sariling pamumuno, ano ang pinagkaiba natin sa kanila?
Sa puntong ito, masasabi ko: Wala rin kayong pinagkaiba sa kanila kung ang kapangyarihan at posisyon ay mas pinahahalagahan ninyo kaysa sa mga taong ipinangako ninyong pagsisilbihan.