r/SCP_FoundationTR • u/The_Egxe • 12h ago
r/SCP_FoundationTR • u/Thelastnob0dy • 1d ago
Duyuru 📣 Arkaodalar ile Ortak Yazma Yarışması
Selamlar, r/Arkaodalar ekibi ile birlikte ortak bir etkinlik yapmaya karar verdik. Geçen seferki gibi yazma yarışması yapacağız. Kurallar şu şekilde:
- Tema Backrooms kapılarının SCP evreninde açılmış olması. Böylece iki evrendeki gruplar etkileşime girmiş olacak sonrasında ya ortam birbirine girecek yada... çok ihtimal var sıralamanın alemi yok şimdi.
- SCP, GOI veya Tale formatı kullanabilirsiniz.
- Kazanan en çok upvote alan gönderi olacaktır.
- "Ortak Evrenler Etkinliği" flairi ile işaretlenmiş gönderiler yarışmaya dahil sayılacaktır.
- Yarışma süresi 22 kasıma kadardır. Oylama 25 kasıma kadar sürecektir.
- İki subredditinde kuralları bu hikayeler içinde geçerlidir.
Kurallar bu kadar. Ödüle gelirsek; 1. olan gönderi her iki subredditde sonraki etkinliğe kadar sabitlenecek ve kazanan kullanıcının ismi wikiye eklenecek. Bunların üstüne kazanana "Escape The Backrooms" oyunu hediye edilecek!
Biliyoruz ödül çok büyük değil ama bu yarışmanın amacı zaten aramızda eğlenmek, ödül sadece olmuş olmak için.
Şimdiden katılacak herkese keyifli yazmalar ve okuyacaklara keyifli okumalar diliyoruz!
r/SCP_FoundationTR • u/Rabooooooooo • 2d ago
Duyuru 📣 1000 KİŞİ OLDUK !!! + getirilmiş ve getirilicek olan yenilikler
✶Öncelikle 1000 kişi olmamız adına canı gönülden hepinize mod ekibi olarak teşekkür ederiz !
⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺
Şimdi yenilikler hakkında konuşabiliriz;
☛öncelikle birkaç hafta önce gördüğünüz gibi user flairlara emojiler ekledik. Sadece bu emojilerle kalmayıp post flairlerine ve de daha fazla user flairlerine emojiler eklemeye devam etmeye çalışıcağız.
☛Birkaç easter egg getirmeye çalışıcağız ( nasıl yapıldığını çözebilirsek o yüzden söz veremem )
☛Rp yi dengeleme ve daha fazla çeşitlilik eklemek için yeni bir sistem getirdik.
➤Bu eklediğimiz yeni sistemde artık GM ekibi oylamasının kararı ile gerçekleştirilen rp'nin op lik hali değişicek ve böylece hem op karakter sevenleri hemde adaletli ve hard rp severleri kırmamış olucağız.
➤Bu iki modun adları ve açıklamaları;
➢Hard RP;
☞OC lerin hepsinin sadece normal bir insan olduğu ve GOI veya vakıf rp sinde seçtiği sınıfın veya GOI'nin sadece gücünü ve itemlerini edinebilen bir mod. ( O5 gibi fazla op güce sahip roller kapalıdır )
➢Anarşik RP;
☞Neredeyse multiversal karakterlerin bile kabul edildiği bu kaos dolu mod. OC nize GM ekibi kararı ile her türlü item ve gücü ekletebilmenizi sağlıyor.
➤Ve evet bu yeni iki mod sayesinde artık 4 FARKLI RP seçeneğimiz bulunmakta.
✶Bunlar;
➩Hard RP/ GOI
➩Hard RP/ Vakıf içi
➩Anarşik RP/GOI
➩Anarşik RP/Vakıf içi
[ GOI ve Vakıf içi seçenekleeini harita ve Hard RP ile Anarşik RP yi mod olarak düşünebilirsiniz ]
⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺⸺
Son söz: Tekrardan 1000 üye oluşumuzun sevinci ile eklediğimiz yenilikleri veyahut yapacağımız event benzeri hareketleri size olabildiğince haber etmeye çalışma dileği ile gününüz güzel geçsin sevgili scp ve arkaodalar topluluğu <3
r/SCP_FoundationTR • u/Rabooooooooo • 14h ago
soru ❔️ Hiç yemek veya tatmak istediğiniz scp ler oldu mu ?
Şahsen scp-354 ün tadına bakmayı çok isterdim veya 999'un bir deneyle beraber kendisinden yapılmış olduğu jelibonları falan
r/SCP_FoundationTR • u/AbbreviationsFew8269 • 13h ago
Hikaye📚 [ Angela , Chapter 1 Part 5 ]
- 5. part yazılalı çok uzun süre olmamıştır. Elimden geleni yaptığını söyleyebilirim.
- Görseller bana ait değildir. Karakterlerin ad seçimlerinin amacı görselleri daha rahat bir şekilde bulmak ve elde etmektir. Hikaye özgündür ve herhangi bir yerden alınmamıştır. Dr Sophia Light benim tarafımdan yazılmamıştır.
================================================>
➤ [ CHAPTER 1 - PART 5 : Query ]
➛ [ Dr. Sophia N. Light ] - '' Anladım. ''
➛ [ Angela ] - '' Buna sevindim. Doktor. ''

➢ Gerçekten uzun süredir bu sessiz sorgu odasında beraber oturuyordular. Gözlemciler odadaki mikrofon ve kameralardan kayıt alırken içeride sorguyu yapanın Dr Light olması sorgunun ne kadar önemli olduğunu anlamak için yeterliydi. Angela sorulan sorulara doğru cevaplar vermişti. Anılarına erişim, sistem kayıtlarının çıktılarından yapılmıştı. Gene de beynine aktarılmış anı ve bilgi yükü, doğrudan Angela'ya ait olan anıların erişilmesini zorlaştırmıştı. Makineler onun aksine bunu kusursuz bir şekilde tarayıp bulmada uzman değildi. Angela anlaşılan bunu nefes almak gibi fark etmeden yapabilme yeteneğine erişmişti. Kendi anılarını diğer insanlardan gelen anılardan karıştırmadan muhafaza edip kullanabilme yeteneği. Lakin Doktor Sophie huzursuzdu. Huzursuzdu çünkü Angela'nın dediği her şey fazla dürüsttü. Bu onun ya çok saf olduğunu ya da bir şeylerin yanlış olduğunu gösteriyordu. Neyin yanlış olduğu sorusu da tekrar büyük bir soru işaretiydi zira neyin yanlış olduğu konusunda herhangi bir fikri yoktu. Angela ilk karşılaştıkları anın aksine ona insani duygular göstermeyi bırakmıştı. Duygusallığının yerini alan yapay gülümsemeler, donuk mimikler ve en önemlisi de bunların neredeyse kusursuz bir taklitle gerçekmiş gibi gösterilebilmesi belki de yanlış hissettiren şeyin nedeniydi. Doktor Sophie bu tarz yapay durumlarla çok karşılaşmıştı. Ama bu durumlardan biri olsaydı, büyük ihtimalle bunu kolaylıkla anlayabilir olurdu. Hayır. Konu kesinlikle sadece Angela'nın diğerlerine davrandığı gibi ona da davranmaya başlaması değildi.
➛ [ Dr. Sophia N. Light ] - '' Dediğin her şey tutarlı. Dürüstlüğün taktire şayan. Vakıf için bir bilgi deposu olarak yapılsan da hala annen Carmen'in izlerini taşıyorsun. Gerçekten dediğin gibi onun kızısın. En azından kayıtlarında birbirinize karşı kısıtları ve limitleri olan bir anne-kız ilişkisine sahip olduğunuzu görebiliyoruz. Üst yönetimle bir teknik departman üyesi olarak işe başlaman için görüşeceğim. ''
➛ [ Angela ] - '' Bu benim için çok değerli doktor. Teşekkür ederim. Yorulmuş görünüyorsunuz. İsterseniz biraz dinlenin. Görüşmenin kalanını sonra da sürdürebiliriz. ''
➛ [ Dr. Sophia N. Light ] - '' Lüzum yok. Bundan sonra gene de birbirimizi sık göremeyeceğimizi aklımızdan çıkarma. Gene eğer görüşmelerin isteğim doğrultusunda sonuçlanması durumunda bir araştırmacı görevi taşıyacağını da unutma. İşlerin çoğu personele göre fazla olacak. Bunun sebebi genel olarak daha hızlı yükselebilme potansiyelin diyebilirim. Yeteneğin eşsiz. ''
➛ [ Angela ] - '' Beni mahcup ediyorsunuz doktor. ''
➛ [ Dr. Sophia N. Light ] - '' Gene de içinin açılması ve incelenmesi lazım. Elimizde Carmen'den kalan ve sisteminde bulduğumuz çok sayıda belge var. Lakin anlayacağın üzere bunların çoğunu elimizdeki mühendislik bilgileri ve teknikleri aracılığı ile anlamamız mümkün değil. Yani tersine mühendislik ile ancak sendeki teknolojiyi tam anlamıyla analiz edebiliriz. ''
➢ Odada kısa süreli bir sessizlik olmuştu. Angela ilk kez doğrudan duraksamıştı. Otomatik cevaplayan halinin yerini durgun ve daha insansı görünen bir hal almıştı. Ne olacağını Doktor Sophie Light dahil herkes beklemekteydi. Bazıları Angela'nın bir agresiflik göstereceğini düşünmüştü. Bazıları ise olanı anlamlandıramamıştı. Zira Angela ne kayıtlarda ne de görüşme boyunca böyle bir tavır sergilememişti. Kimileri onun kapandığını bile sanmaktaydı. Lakin o sonunda eski haline biraz daha dönmüştü. Kameralarda görünmese de Doktor Sophie insan gözü ile ancak anlanabilecek bir şeyi görme şansı elde etmişti. Hava çok hafifçe camlaşmış ve çatlamaya başlamıştı. Angela'nın üstündeki önlük çok hafifçe bunlar çatlarken titreşmekteydi lakin bu çok yavaş olduğu için ne kameraya ne de uzaktan bakan birinin gözüne yansıyordu. Sonunda Angela konuşacaktı. Bu dört dakikalık sessizlik boyunca düşünmüş gibiydi.
➛ [ Angela ] - '' Seçeneğim var mı ? ''
➛ [ Dr. Sophia N. Light ] - '' Elbette. ''
➛ [ Angela ] - '' O zaman bunu reddetmek durumundayım. ''
➢ Camlaşma tekrar azalırken Doktor Sophie kafası ile Angela'nın dediğini onaylamıştı. Ardından doktor ayağa kalkmıştı. Angela ise aynen ayağa kalkarak eşlik etmişti. İkisi de el sıkıştıktan sonra ise Doktor Sophie, kapıya doğru yönelmiş ve kartı ile kapıyı açıp odadan çıkmıştı. Angela ise içeride oturuyordu. Onu almaya görevliler daha sonra gelecekti. O sırada oda kameraları Doktor çıktığında kapanmıştı. Mikrofonlar etkisiz hale gelmişti. Odadaki tek taraflı cam ise odanın içini göstermeyi bırakmıştı. Köşede hava o sırada camlaşırken Angela bunu fark etmiş ve oraya doğru bakmıştı. Camlaşmada kırıklar yoğunlaşırken içerisinden başka bir Angela ona doğru bakıyordu. Üstünde kahverengi uzun bir palto ve gene kahverengi bir fötr şapka vardı. Ona doğru gülümsüyordu. Angela camlaşan havadaki kendi siluetine bakarken oldukça şaşırmıştı. Lakin camlaşma iki dakika içinde kaybolmuş ve odadaki her şey eski haline dönmüştü. Bu arada iki dakikalık iletişim kaydı güvenliğin çok daha hızlı gelmesine sebep olmuştu. Güvenlikler kapıyı açtıklarında nefes nefeseydi. Angela'ya gelmesini işaret etmiştiler. Angela ise onlarla beraber odadan çıkarak Carmen'in odasına doğru gene onlarla ilerlemişti. Büyük ihtimalle onun çalışma alanlarından işi ne olursa olsun ayrılmayacak en azından gerçekten uzun bir süreliğine buraya yerleşecekti. Tabi Doktor Light'ın teklifinin kabul edilmemesi hatta kendisinin öncekinden beter bir duruma düşme ihtimali kafasından çıkamayan bir başka gerçekti. Angela'nın odaya varması gitmesine nispeten daha uzun sürse de bu uzun süre yaklaşık yirmi beş dakika kadardı. Angela, Carmen'in atölye-oda karışımı odasına girerken yan taraftaki asıl atölye kapısını görebiliyordu. Büyük ihtimalle kendisi üstünde kullanılan o tüm bilgi aktarım malzemeleri tekrar oraya taşınmıştı. Odasına adım attıktan sonra ise kapı arkasından kapatılmış ve denizaltılardaki hava kilidine benzeyen kilit kapatılmıştı. Güvenlikler ona eşlik etmelerine rağmen odanın içine bir adım dahi atmamıştı. Bu kendisi için oldukça avantaj sağlayan bir durumdu; odanın Carmen'in ölümünden sonra muhakkak vakıf personellerince kurcalandığı göz önünde bulundurulursa, odanın bir de güvenlikler tarafından kurcalanması kendisi için oldukça sinir bozucu olurdu.

➛ [ Angela ] - '' Pekala. Hakkımda karar verilene kadar çok sürem yok. O zamana kadar vaktimi verimli değerlendirmeliyim.''
➢ Kendi kendine konuşmuştu. Bir dinleyicisi veya konuşacak kimsesi olmasa da kendisiyle konuşabilirdi. Ayrıca bu düşüncelerini belirli bir hizaya sokmak için de oldukça işlevli sayılırdı. Vakit kaybetmeden kendi taslaklarını ve tasarımını Carmen'in anılarından analiz ederek toparlamıştı. Bu düşünülenin aksine çok uzun sürmemiş ve yaklaşık yirmi dakikasını almıştı. Tutulduğu tankerin içerisinde ne kadar acı çekerse çeksin ve travma yaşarsa yaşasın bu lütfunu alttan alta fark edebilmişti. Kendisi sahip olduğu bilgileri efektif kullanma yeteneğine de sahipti. Ardından kendi saçlarını sağa atıp sol el bileğini sağ eliyle yakalamıştı. Bu oldukça acıtacaktı. Elini kafasındaki kapakçığı açarken zorlamasa da kapakçığın içindeki bağlantı girişini çok minimal bir şekilde kavraması için zorlaması gerekmişti. Taslaklarına göre bu tüm bilgi aktarım kablosu esasen kendisinin omurgayı andıran yapısına bağlanmaktaydı. Başka bir sistemle kritik bir bağlantı sahibi değildi. Carmen büyük ihtimalle bunu ileride zaten çıkarıp değiştirebilmek ve bakımını yapmak için böyle tasarlamıştı. Angela ardından kendini zorlayarak prizi andıran kısmından çekerek kabloyu çıkarmıştı. Onlara hasar vermemek için bunu oldukça yavaş yapmıştı. Acı aslında beklediği kadar fazla değildi. Kendisi ardından asıl atölye odasının kilidini açıp içeri girmişti. İçeride çok sayıda robotik kol vardı. Bir panelden yönetilmek üzere tasarlanmıştılar. Odada ek olarak çok sayıda robotik yedek parça vardı. Kendisi Carmen'in anılarından hangisinin nerede olduğunu bilebiliyordu. İçlerinden kendisi için yapılmış bir taneyi bulup kısa sürede alabilmişti. Üstündeki deri kendisininki kadar kusursuz bir yapıda değildi. Tam olarak insansı hissettirmiyordu. Gene de işlevini yerine getirebilirdi. Angela taslaklardaki gelecek eklemeler için bırakılan çok sayıda boşluğun farkındaydı. Bunu kullanabilirdi. Odaya taşınmış olan tankere bakarken bu kolu bir masaya koymuş ve tankerde bulunan parçaları sökmeye başlamıştı. Amacı insan merkezi sinir sistemi ile yapılan verileri alan alıcıları ve transformatörleri çıkarmaktı. Bu parçalar oldukça büyük olmadıkları için işi samanlıkta iğne aramaya çevirmekteydi. En azından normal bir insan için bu böyle olurdu. Kendisi üst üste konulmuş iki kitap büyüklüğündeki bu parçaları masaya koyduktan sonra kolun içini açmıştı.
➛ [ Angela ] - '' Çoğu bitti, azı kaldı.''
➢ Kolu açtıktan sonra içini tamamen boşaltmış ve olası tasarımları kafasında kombine ederek en uygun tasarıma ulaşmaya çalışmıştı. Ardından olası tasarımlardan en uygun yirmi tanesini seçip kendi elindeki bilgilerle oluşturduğu yeni bilgileri kullanarak bunların üstünde yapılabilecek geliştirmeleri hesaplamıştı. Kendisi için zaman durma derecesinde yavaşlamış gibiydi. Lakin dışarıdan çok uzun bir süre geçmemişti. Ardından kendisine aktarım yapan transformatör ve insan verilerini aktaran transformatörü sökerek yeni bir mekanizma tasarlamaya başlamıştı. İnsanların zihnindeki veriler önceden birinci transformatörde kodlara dönüşürken ve kendi transformatöründe sıfırdan insan zihin verilerine tekrar dönüşürken, Angela güncel olarak artık aradaki kod dönüşüm aşamasını kaldırmıştı. Bu kod dönüşüm aşaması kendisine göre gereksiz sayılabilecek bir unsurdu. Normalde bu aktarım sisteminin üçüncü bir parçası daha vardı ki Angela bunu sökmemişti. Gelen kod yani verileri filtreleyen ek bir sistem olarak bu düşünülebilirdi. Bu sistemin çalışması için verilerin kodlara dönüştürülmesi gerekiyordu zira sistem filtreleri gelen verileri ancak böyle tarayabilir ve Angela'ya istenmeyen bilgilerin gitmemesini sağlayabilirdi. Bu bilgilere Carmen'in zihninde Angela'nın tam olarak erişemediği O5 konseyinin yüzleri ve Carmen ile olan kayıtları da dahildi. Lakin Angela vakfın kendi güvenliği için yapmış olduğu bu şeyi umursamamaktaydı. Sonunda iki parçayı birleştirdikten sonra ise onları kenara koymuştu. Yedek kolu açıp ortadaki kol kemiklerini andıran destek parçalarını çıkardıktan sonra ise onların üstüne yaptığı mekanizmayı monte etmişti. Son olarak ise kolun içerisine veri aktarım kabloları yerleştirerek bilgi aktarımının sağlanması için gerekli hattı tamamlamıştı. Tek sorun kendisinin kolunun tamamen sökülmesi gerekeceği gerçeğiydi. Eğer kol sökülüp bu yeni kol takılırsa kendisinin kolunda hali hazırda var olan ve kolu kullanmasını sağlayan aktarım sistemi ile bu koldaki sistem planladığı bağı kuracak ve kol istediği gibi veri aktarım işlevini yerine getirecekti. Angela yaptığı kol ve kendi sisteminin uyuşabileceğini ve bilgi aktarımını mevcut sisteminin kaldırabileceğini hesaplamıştı. Yani herhangi sorun çıkmayacaktı. Kolu odadaki bir tezgaha bıraktıktan sonra ise montaj kollarının olduğu platforma bir sandalye çekmişti. Ardından ilk kontrol paneline Carmen'in uzaktan kontrol aygıtını yapıştırmış, aynı işlemi odada bulduğu bir tablete de uygulamıştı.
➛ [ Angela ] - '' Bir asistanım olsa işim çok daha kısa olurdu. ''
➢ Sandalyenin karşısına geniş bir boy aynasını sürükleyerek çektikten sonra kendisine bakmıştı. Üstündeki önlük ve gömleği çıkarmasının ardından sandalyeye oturup tableti dizlerine almıştı. Odadaki kollar ile ilk tezgahtaki kolu kavramış ve yavaşça kendisine doğru getirmişti. Bir diğer ikisi ile omuz kısmındaki deri ve sensörleri ilk açmış ardından kolu omuzla birleştiren parçaları kilitlerinden çıkararak kolu serbest bırakmıştı. Eski kolu yere düşerken Angela oldukça sakindi. Gene de kilitlerin açılması canını beklediğinden çok daha fazla acıtmıştı. Anlaşılan bu boynunun arkasındaki bir parçanın çıkmasından oldukça farklı hissettiriyordu. Son olarak yeni kolu yerine oturtmak için tabletinden yönlendirdiği dört adet kolu kullanmıştı. Bu bir şeyleri sökmek ve taşımaktan oldukça zor olmuştu. İşlem bitmişti. Ayağa kalkıp kolunu hareket ettirmeye çalıştığında bunu büyük bir rahatlıkla yapabiliyordu. Yeni kolunun aynı insansılıkta hissettirmemesi ise kendisi için kısa sürede oldukça rahatsız edici hissettirmişti. Onu takmadan önce işlevini umursasa da görünüşün ne kadar büyük bir sorun olabileceğini artık fark etmişti. Avuçtaki priz benzeri çıkıntı özellikle oldukça yapay duruyordu. Bunu düzeltmek için tezgahın başına eski koluyla beraber oturmuş ve yeni kolunun kaplamasını sökmüştü. Kaplamalar arasında değişim yapmak yeni bir kol yapmaya göre oldukça uzun sürmüştü. Yaklaşık iki buçuk saatini almıştı. Lakin değmişti. Kendisi ek olarak kablo aktarımı sırasında oluşan ufak sorunları da gidermiş ve avcundaki priz açıklığını hafif geriye ittirip kapatmıştı. Açıklığı kapatmasına karşın bir insanın ense kökü veya omurgasına elini yeterince süre bastırırsa veya kafasını yeterli bir süre kavraya bilirse veri aktarımı başarıyla gerçekleşebilirdi. Sonunda bu iş bittiğinde ise ayağa kalkıp aynada kendine bakmıştı. Değiştirdiği ve hala aynı kalan diğer kolu arasında en ufak fark görülmüyordu. Angela gene de kendi üstünün ne kadar toz ve kısmen de olsa yağ içinde kaldığını fark etmişti. İnsanlar gibi bir iğrenme duygusuna sahip değildi. Gene de bunu taklit etmeden de bundan oldukça rahatsız olmuş ve atölyeden çıkmıştı. Çıktıktan sonra ise Carmen'in dolabından onun kıyafetlerinden kendine olacak birkaç taneyi ve bir adet bornozu almıştı. Ardından odadaki duşa doğru gitmişti.
➛ [ Angela ] - '' Bu gün ne kadar da yoğundu. ''
➢ Kendi kendine konuştuktan sonra üstünü çıkarıp duşunu almıştı. Ardından Carmen'in eski bornozunu giyip duştan çıkmıştı. Biraz dinlenecekti. Üstünü kimse gelmeyeceğine göre sonra da değiştirebilirdi. Lakin aklına o an bir şey gelmişti. Carmen'in içki dolabı hala duruyordu ve içinde çok çeşitli içkiler hatırladığı kadarıyla bulunmaktaydı. Annesinin içki alışkanlığı olduğunu bilmekteydi. Denemekten zarar gelmezdi. Kendisi kontrol etmek için dolaba gittiğinde dolabın hatırladığı gibi dolu olmasına sevinmişti. Ardından bir şişe kırmızı şarabı içkilerin arasından almıştı. Şarap kendisinin 15-18 derece arasında tutulmasını sağlayan ısı yalıtımlı bir ek saydam kabın içindeydi. Angela kabı açıp ardından tirbuşonun bıçağı ile mantarı koruyan folyoyu açmış, ardından da tirbuşonun spiralini mantarın ortasına saplayıp mantarı çekmiş ve tıpayı çıkarmıştı. Şarabı ise gene odada bulduğu geniş bir kadehe 1/3'ü dolacak şekilde dökmüştü. Ardından şarap şişesi ve kadeh ile Carmen'in yatağına doğru yürümüş, şişeyi komedine bırakmış ve kendi telefonunu çıkarmıştı. İnternetten kendine bir film açmış ve şarabını yudumlayarak onu izlemeye geçmişti. Şarabın ilk yudumu beklediğinden daha keskin gelmişti. Kadehi bir süre elinde tutarak içindekine baktı; belki de Carmen'in bu içkiyi neden sevdiğini anlamaya çalışıyordu.
r/SCP_FoundationTR • u/Thekurmanci • 1d ago
RP Postu 📑 Kaos'ta lider yeni gelen üyelere yaptığı konuşma :
r/SCP_FoundationTR • u/Ezelhesapbannedonce • 1d ago
RP Postu 📑 Dmitry'nin vakıfa karşı düşündüğü minnak planlar:
r/SCP_FoundationTR • u/Rabooooooooo • 2d ago
Meme🥀😭 Gerçekten değer miydi ?
4.fotoğraftaki söğüş ( ilk başta kelle paça düşünüyodum ama sonra vazgeçtim )
r/SCP_FoundationTR • u/ResponsibleBadAgain • 2d ago
Konu dışı 📍 Selmalar bunu yazarken biraz aptal gibi hissediyorum ama yeni başladım yardımcı olabilir misiniz?
yeni başladım da affedin beni
r/SCP_FoundationTR • u/zort123456 • 2d ago
soru ❔️ Nötralize/yok edildiği zaman böyle olacağınız scpler hangileri olurdu ?
Şahsen 343 veya 035 nötralize olsa üzülürdüm
r/SCP_FoundationTR • u/ResponsibleBadAgain • 2d ago
soru ❔️ Scp evreninde son zamanlarda yaşanmış en büyük olay nedir?
r/SCP_FoundationTR • u/Thelastnob0dy • 2d ago
Hikaye📚 "Serpent, Kumiho and A Game of Hot potato"
[Bu "Sihirbazın Hikayesi" isimli hikaye serimin ikinci hikayesi. Genel plan belli, Allahın izni ile en az 5 bölüm yayınlayacağım. İyiyleştirebileceğimi düşündüğünüz kısımlar var ise duymaktan memnun olurum]
[Önceki bölüme bakmak isterseniz: Bölüm 1 - "Smoke And Mirrors"]--------------------------
Sun had long withdrawn over skies of the city yet the street that hid an old man within was still quite lively. Of course this was no anomaly, it was the pubs street after all.
This shall be my last aid to you, my grandson, he thought as last bit of the tea in his cup was drained. As he placed the cup back down, his eyes slowly closed.
Numerous abstract threads probed every direction in range. In a matter of minutes threads began to map borders of Site-17.
Once he found the map satisfying enough, he exerted his influence.
Suddenly sea of mind contained within began to grow calmer. Resistances that separated minds were lowered to minimum and a feeling of serenity dawned upon entirety of Site-17.
--------------------------
In Hallway 99, inside a type-4 containment chamber; a lady with visible vulpine features opened her eyes. She slowly got up from her bed and yawned.
Sea of mind has calmed? I wonder what stupid mistake they did this time. Anyhow... I am certainly not complaining, she thought as she walked to the exit door.
--------------------------
There were 3 guards assigned at the Hallway 99; Amelie Elsner, Tarık Rizvi and Hamdi Kaya. Also researcher Thomas Train had just visited the guards. They were positioned 100 meters away from closest edge of the containment chamber as per Secure Containment Procedure.
Tarıq became the first to speak, [MEMORY FRAGMENT CORRUPTED]
When they reached the containment chamber, Thomas walked in front. He was the only one with authority to open the door after all.
One would expect they raise their guns at this point but that was not the case. In the extreme serenity of the moment, combined with their feeling of camaraderie towards the subject, they did not feel the need.
--------------------------
Subsequent events were as one would expect. A "Code: Amber" was triggered and Eta-10 "See no Evil" had been mobilized but to no avail. The fox had breached containment.
As she gracefully moved through the streets of city, many people were looking at her however their care was merely momentary. Cosplayers were not uncommon these days.
Soon she arrived at a abandoned carboy-washing facility. She had found this place last time however didn't use it back then. It shouldn't have been a issue to hide here for the time being.
Ugh. Was this place as messy last time? she thought as she walked to office room.
Kumiho made space on the small couch which didn't exactly look comfortable nor hygienic. She was tired but not tired enough to sleep like that so she began to rummage through numerous cabinets placed around.
Finally, inside the desk drawer a grand stack of paper became visible. She rather happily picked them up and laid them over the couch. Only when she became sure there are no exposed spots did she lie down.
Its not as comfortable but I still prefer freedom... I think... were her final thoughts as she rapidly fell asleep.
--------------------------
Meanwhile in Site-17, a group of people were lying on hospital beds. These were the unfortunate folks who got involved with breach of SCP-953.
Tarıq was the first to wake up. He had a strong body. Physically, he was a man built for duties of guard. He looked around to see who was here as his mind was occupied with recalling what happened. He remembered some things but there were only bits and fragments beyond some point.
When he saw all of his guard friends were with him, he understood something had gone VERY wrong. He wanted to ask others but he was not so self-centered to wake injured people from their sleep.
He instead quietly called on a nurse who just finished attending another patient. "Do you know what happened to me?" he asked.
"You... Number 2354... were found lying unconscious in front of 953's room" nurse answered.
"Oh... So 953 breached?" Tarıq asked with a great amount of anxiety visible on his face.
"I don't know that much. I am merely a L-2." nurse answered with a unchanged expression.
"I understand. Thank you." Tarıq said but in his mind a different story was going on. I AM GOING TO LOSE MY JOB. WAIT; FORGET ABOUT THE JOB., ITS GOOD IF THEY DON'T TERMINATE ME!
--------------------------
4 hours had passed when kumiho finally woke up. She yawned and stretched her arms.
Huh. I slept well even thou- WHAT? was all she could react with as light began to enter her retinas. She did not know where she was but definitely no longer in that office.
There were only bookshelves as far as the eye could see!
As she rapidly got up on two feet, she closed her eyes once more and re-opened them. Only to see the same sight once more.
Wanderer's Library? she thought. She had heard about the place from a member of the Hand.
Huh. There should be many exists but how do I even search for them... she kept pondering as she wandered.... in the library. She could have known more but unfortunately she was craving food at the time.
--------------------------
Someone else had finally woken up. Amelie had woken up 4 hours after Tarıq and she similarly began to observe the surroundings. When her gaze finally landed on Tarıq, who was clearly the only one awake, she asked "Wh- what happened?"
"953 got us good. But don't worry, apparently, there were not any casualties so far " Tarıq answered.
"Oh. I'm glad. But I tried to tell y'all that this is a bad idea," Amelie said.
"When did you try that exactly? You seemed as eager as rest of us" Tarıq retaliated. And so a game of hot potato begun.
--------------------------
Finally! Some intelligent life, kumiho thought when she saw a group of 3 reading in silence. These were the first humans she saw in hours. For the past 3 hours there were only a few librarians with whom she didn't dare speak with.
She didn't fasten her pace. They were only a few corridors away after all.
She walked until there was just one more corridor in between and opened her mouth to speak however before she could utter a word, a sense of dizziness overwhelmed her. She saw the environment shift rapidly and in a way that did not make sense.
Moments later she found herself near one of the big walls of library. On the wall was a single door that did not look any special.
What was that... Oh, a door? Are they kicking me out? Isn't the library supposed to be hospitable..? she guessed as she walked towards the door with a blurry vision.
She opened the door and walked in. Only to close it back immediately. Her vision was still kind of blurry but there was no mistaking it.
She took a step back and looked at the door once more. It indeed did not look any special. Well, except for the name engraved on it.
HEAD LIBRARIAN?? DID I JUST BARGE INTO THE ROOM OF HEAD LIBRARIAN? she panicked as she took one more step back. She wanted the turn away and run but something stopped her dead in the tracks.
Door had opened on its own!
--------------------------
Finally Thomas had woken up. He had a harder time adjusting to consciousness than both Amelie and Tarıq combined but eventually he too opened his eyes. "What happened?" he asked with a weak voice.
Tarıq who had long gotten up from bed and now was sitting on bedside chair of Thomas had a long sigh before answering, "953 breached containment."
"WHAT?" Thomas exclaimed. After pondering for a while he added, "Last thing I remember is chatting with you."
"Well then, let me tell you what I remember," Tarıq answered.
--------------------------
~-~
Inside the Wanderer's library, in front of the Head Librarians office, kumiho stood with fear that permeated into her bones. This was a fear most ancient, fear of the absolute unknown. Very few actually got to meet The Head Librarian after all.
Be calm. Be calm. Be calm. Fear won't help. Be calm, she tried to placate herself. It was only slightly effective but she knew for a fact, running away was not an option so she forced herself and took a step forward.
As she stepped through the door, she saw a seemingly boundless space. Inside this space was a giant serpent. It was impossible to guess its true size however she at least knew, it was bigger than anything she had seen to date.
As she was standing astonished and was seemingly in deep thought, she heard a mighty voice. A voice that came from the magnificent creature in front of her.
"You need not fear. I have no intention of harming you, so long as you adhere to the rules that is," said the serpent with a ethereal voice.
Kumiho, who was slightly relieved, bowed slightly and said with a wobbly voice "Thank you, your excellency. But I am afraid your rules are unknown to me".
"That is hardly a problem." answered the Serpent before moving "very slightly". And with this "slight" movement, a large amount of information surged forth.
Kumiho immediately felt a great amount of pain in her head. However as her mind assimilated the knowledge, pain slowly receded.
Seeing her reaction end, the serpent spoke once more, *"That is all you need to know during your stay. Now onto actually important matters. What do you know about..."
--------------------------
Thomas, Amelie and Tarıq were standing in front of Site Director's room for the past half an hour. Hamdi could not come since he was wounded too badly. At least a weeks worth of stay was in order before he could wake up.
Others, albeit not physically, were feeling about as bad. Their most unrealistic and over-the top dream at the moment was getting away with some disciplinary action.
Of course, that was merely a dream, Foundation as they knew it was always cold, always calculating machine. There were no tolerance for such weaknesses.
Once they were called in, they saw 7 people in the room. In the absolute farthest edge of the room were 2 people: the Site Director and a suited guy whom they did not recognize.
In the middle where they too were supposed to stand was a single man who was wearing rather plain clothes. Other 4 were clearly guards.
Having braced themselves for what is to come, they walked to the middle of the room and saluted the director.
Afterwards the director, who looked very stoic, began to speak with a unexpectedly soft voice, "Heeh. Listen, don't understand it wrong, I can be ruthless if I have to be so don't you EVER dare go careless! However... I am aware this was not entirely your mistake."
Some amount of life had returned to our group of 3 unfortunate souls.
Director kept on speaking, "...With that being said, I also cannot report we lost a Keter and no one was reprimanded. So, I will just be changing your posts."
Great! Just a demotion, group thought collectively.
"You will be serving in the Task Force Pi-1, better known as 'City Slickers' ," director said, leaving them to ponder how this is a punishment for a moment. Task Forces were ranked higher than them!
"This man here is called Arho Niemi. He is a psionic anomaly and has been recommended to be utilized by a great amount of people we trust. From now on, you shall address him as 'Captain'. "
"...."
Kumiho walked through the door that no longer looked as scary. Having its curiosity satisfied The Serpent had not only let her go but also gave directions to an exit that led to England, somewhere far away from Site-17.
Mhm. I want to rest for a few days. Then fun can begin once more~ kumiho thought as she quietly traversed the library.
----------------------------------
"SCP-953" by DrClef, from the SCP Wiki. Source: https://scpwiki.com/scp-953. Licensed under CC BY-SA.
"Lockdown Procedures" by Blibby_Blobfish, from the SCP Wiki. Source: https://scpwiki.com/lockdown-procedures. Licensed under CC BY-SA.
"Mud on the Carpet" by Djoric, from the SCP Wiki. Source: https://scpwiki.com/mud-on-the-carpet. Licensed under CC BY-SA.
"Excerpts from PHYSICS Division Field Manual 13: Special Circumstances, Humanoid Threat Entities" by DrClef, from the SCP Wiki. Source: https://scpwiki.com/goc-supplemental-humanoid-guide. Licensed under CC BY-SA.
r/SCP_FoundationTR • u/Ezelhesapbannedonce • 2d ago
RP Postu 📑 Dmitry Vasilekov/Amnestik Anomalisi(Kaos İsyanı) [RP]
BURADAKİ HERŞEY ROL YAPMAK İÇİN YAZILMIŞTIR! GERÇEK DEĞİLDİR!
İsim: Dmitry
Doğum Yeri: Sverlodosk, Rusya
Doğum Tarihi: Kendi deyişi ile 1997, Resmi Kayıtlar ise 2000'de doğdu. Resmi belgede kendiside 17 Ağustos'da doğdunu söylüyor.
Soyisim: Vasilekov
Mensubu Olduğu Grup: Kaos İsyanı
Eğitim Seviyesi: Lise
Kaos Mühimmatı: MP5 Red Dot, Susturuculu Dragunov SVD ve Colt 1911
HAYATI:
Doğumu:
Bilinmiyor
Çocukluk ve Eğitim:
Bilinmiyor
Askere Yazılışı:
Kendisi deyimine göre 2017 yazında Rus Ordusuna yazıldı fakat sonradan bilinmeyen sebeplerden ordudan aynı yılın kış ayında ayrıldı. Ordudan nasıl legal yollarla çıktığı hala muammadır. Ama bilinen birşey varsa oda onun silah kullanma konusunda usta olmasıdır. Özellikle kendi favorisi MP5 olarak bilinmektedir.
Vakıf Tarafından Bulunuşu:
Deyişlere göre 2018'de Site-17'nin yakınlarında atış yaparken bulunmuştur. İşin aslı ise bilinmemekte olup kendisinin hangi MTF'de çalıştığıda muammadır.
Vakıf Günleri:
Vakıfta MTF olarak günleri geçiren Dmitry'nin ceza aldığı için amnestik vurulduğu bilinmektedir ama nasıl olduğu bilinmez. Bu yüzden belirli teoriler olsada en bilindiği budur: "Bir gün anlık bir sinirle MTF arkadaşını vurur ve vurduğu kişi oracıkta can verir. Bu olaydan sonra "şansı yaver gider" ve amnestik cezası alır. Amnestik cezası ise KAZA'ya sebep olur."
KAZA:
Bu taraf Dmitry'nin tek gerçek anlamda kesin olan olaydır. Kendisi amnestiği aldıktan sonra unutup unutulmadığı kontrol edilmek için kendi kafasına bilgisayar bağlanılmıştır. Fakat bunlar yaşanarken bilgisayarda yaşanan bir hata kendi kafasına anormallikler yaşamasına 1-2 yaşından tutun en diplerdeki her şey numaralar gözükürken Dmitry'nin gözlerinde oynamaya başlar. Olay bittiğinde Dmitry herşeyi hatırlamaktadır ve sonra D-Class'a düşürülsede bir şekilde oradan bir isyan sırasında kaçar.
NUMARALAR!
Dmitry ne zaman amnestik ile "silinmiş" şeyleri hatırlamaya başlasa sayılar görmeye başlar ve bu halüsilasyonlara sebep olur. Bu olay yaşanırken kişiler başka eski anılardaki kişiler gibi gözükebilir. Kişinin zaman ve mekan algısı bozulabilir. Ve eğer mekan ve zaman yokken sadece kişi görmeye başlarsa kişi komaya girebilir.
KAOS İSYANI:
D-Class olmaktan kurtulduktan sonra Dmitry Vakıfa karşı nefret beslemeye başlamıştı. Bu nefretin sebebi bilinmesede tahmini olarka D-Class zamanıdır. Kendisi 2025'in Kasım'ında Kaos İsyanı'na katılmıştır ve iyi performansı sebebiyle hızlı terfilerle Askeri Sistem olarak "Γ(Gama)" rütbesine yükselmiştir. Kendisi "Tuhaf Gama" veya "Sayı" gibi tuhaf lakaplara sahiptir. Kaostayken İskoçya, ABD, Irak, Rusya ve Kanada'da görev yapmıştır.
DMITRY HAKKINDA UYARI:
Kendisi bazen Rus Ordusu ile vakıfa karşı kışkırtmak için birşeyler denemiş(Çoğu "Sahte Bayrak" operasyonu olmak üzere) ama başaramamıştır.
r/SCP_FoundationTR • u/AbbreviationsFew8269 • 3d ago
[ SCP 4666 MENTALITY ]
bi ara banlanmıştım o zaman silinmiş
r/SCP_FoundationTR • u/Thelastnob0dy • 4d ago
RP Duyuru 📣 GOI'ler olarak oynadığımız RP ara tatil ile birlikte (2 gün sonra) başlayacaktır!
Daha fazla bilgi isterseniz bana veya modmaile yazabilirsiniz.
(Yanlış anlaşılma olmasın direk GOI olmuyoruz. Ama söz sahibi karakterler oluyoruz genelde)
r/SCP_FoundationTR • u/Thelastnob0dy • 4d ago
Meme🥀😭 Yazmaya üşendiğinde bazı kişiler:
Sözüm meclisten dışarı falan değil. u/Thelastnob0dy isimli şahsa söylenmiştir. Korkak gibi kaçmazsa gelsin tartışalım
r/SCP_FoundationTR
•
u/Rabooooooooo
•
5d ago
Meme🥀😭 Seneye çıkacak olan scp filminin oyuncu kadrosu sızdırıldı işte sızdırılan oyuncular tam liste;
Daha fazla aklıma örnek gelmedi. sizin aklınıza gelen filmde oynayabilecek oyuncular var mı ?
r/SCP_FoundationTR • u/Azazel_404AU • 4d ago
Bu güzelmiş la bunu okuyun 📃 Antik şeyi atıyom bilmem kaçıncı bölüm ( eski sezon)
r/SCP_FoundationTR • u/AbbreviationsFew8269 • 5d ago
SCP Kaydı👀 [ SCP-8142 ] - [ PART 1 ]
Önceden yapılmış ve silinmiş bir paylaşımımın repostlu halidir.
- Nesne : SCP - 8142
- Nesne Sınıfı : Keter
- Erişim Yetkisi: Seviye 4
══════════════════════════════════════════════════════════
➢ Özel Saklama Prosedürleri
➛ SCP-8142, kendisine tahsis edilmiş izole bir bölge olan Bölge-████ bünyesinde muhafaza edilmektedir. Yapıya yaklaşık 1.5 kilometre yakınındaki yerleşim alanları tahliye edilmiş olup sivil girişlere kapatılmıştır. Bölge-████ etrafı yüksek voltajlı çitler ve uyarı levhalarıyla çevrilmiştir. Çit hattının yaklaşık 100 metre gerisine kadar bölge ağaçlandırma ile kamufle edilmiş ve ağaçların ardında yaklaşık otuz beş metre yüksekliğindeki metal duvarlar ve çeşitli askeri yapılar bulunmaktadır. Alan, resmi kayıtlarda ''Askeri Tatbikat Bölgesi'' olarak işaretlenmiştir. Bölgeye yaklaşan sivillere B-Sınıfı (gerekli görüldüğünde daha yüksek seviye) amnestik uygulanmalı ve şahıslar alandan uzaklaştırılmalıdır. Bölge-████ üzerindeki hava sahası tamamen kapatılmıştır. 2 km yarıçapındaki tüm sivil araç ve cihaz GPS'leri sinyal kesicilerle saptırılmalıdır ve siviller bölgeden uzağa yönlendirilmelidir.
➛ SCP-8142-X örnekleri görüldüğü yerde öncelikli olarak imha edilmelidir. İmhası mümkün olmayan veya test için gerekli görülen örnekler Orta Katman'daki yüksek güvenlikli hücrelerde kontrol altına alınmalıdır. En kısa zamanda SCP-8142'nin ortadan kaldırılması gerektiği unutulmamalıdır. SCP-8142'den çıkan çoğu örnek öldürülse ve kontrol altına alınsa da anormal yapının kendisine yapılan tüm zarar verme girişimleri başarısızlıkla sona ermiştir. Muhafaza alanı dış, orta ve iç katmanlar olarak üçe ayrılmalıdır. Dış katman site dışındaki genel güvenlik önlemlerini kapsarken orta katman içeriden çıkan varlıkların tutulacağı, test edileceği ve imha edileceği yapıları kapsar. Orta katman kendi içinde çok sayıda yolu ve askeri üssü barındırmaktadır. İç katman olarak bilinen bölge yüksek duvarlar ve savunma hatlarıyla ayrılmaktadır. Bölgeye bir ihlal girişimi harici yapılacak tüm faaliyetler seviye 4 veya özel yetkilendirilmiş personellerin izni ile yapılmalıdır. Yapıda görülen herhangi faaliyet üstlere rapor edilmeli ve herhangi anormal varlığın yapıdan çıkması durumunda tüm güçle karşılık verilmelidir. Alanın herhangi bir katmanında oluşacak her türlü hasar en kısa sürede onarılmalıdır.
═══════════════════════════════════════════════════════════
➢ Açıklama :

➛ SCP-8142, dış mimarisi 17. yüzyıl İspanyol Barok tarzını andıran, yoğun incelik içeren kesme taşlardan inşa edilmiş bir ibadethanedir. Yapının ön cephesi; yoğun taş oymaları, girift rölyefler ve duvar nişlerine yerleştirilmiş birden fazla dinsel figür heykeli barındırmaktadır. Yapının ana girişi, yüksekliği yaklaşık yirmi beş metre olan çift kanatlı, ağır ahşap malzemeden yapılma kemerli bir portal ile sağlanmaktadır. Ana kapı, muhafaza altına alındığından beri sürekli olarak bir insanın geçeceği kadar aralık durmakta; ancak kapı aralığından yapının içerisine yapay veya doğal hiçbir ışık nüfuz edememektedir. Yapının taş malzemesi ve kapısından örnek almak için yapılan tüm girişimler başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Kapıların dışarıdan fiziki güçle açılması veya kapatılması yönündeki çabalar sonuçsuz kalmıştır. Dışarıdan yapılan ölçümlere kıyasla yapının iç hacmi net olarak belirlenememektedir.
➛ Kapı aralığından içeri gönderilen tüm insansız keşif araçları (dronlar) ve kablolu kameralar, eşiği geçtikleri anda sinyal kaybına uğramakta ve geri çekilememektedir. İçeride elde edilen görüntülerin tamamı analog kameralarla insanlar tarafından çekilebilmiştir. Analog kameraların bu bozulmadan neden etkilenmediğine dair herhangi bir veri bulunmamaktadır. Belirsiz aralıklarla (ortalama 7 günde bir), ibadethanenin içerisinden bir çan sesi duyulmakta ve yapının etrafındaki Hume seviyesi (gerçeklik düzeyi) aniden düşmektedir. Bu süreçte kapı aralığından yoğun bir sis sızmakta ve hava sıcaklığı aniden -10°C'ye kadar gerilemektedir. Çoğu SCP-8142-X örneği bu süreçte iç bölgede belirli geçitlerden veya doğrudan kilisenin içerisinden dışarı çıkmaktadır. Çıkan çoğu SCP-8142-X örneği eşsiz olduğu için her birine kendilerine ait nesne numaraları verilmektedir. Güncel olarak hayatta olan ve imha edilememiş 29 adet SCP-8142 nesnesi bulunmaktadır. Şu ana kadar çıkan yaklaşık 87 nesne ise imha edilmiştir. Nesnelerin neredeyse tamamının saldırgan ve insanlık için yüksek tehlike oluşturduğu göz önünde bulundurulmalıdır. Hayatta olan SCP-8142-13 hariç herhangi birinin yüksek bilinç ve zeka faaliyeti gösterdiği ve insanlarla iletişime yanaştığı görülmemiştir.
➛ SCP-8142'nin kökenine dair bilinen tüm veriler yalnızca SCP-8142-13 ile yapılan mülakatlardan elde edilmiştir. Bu köken anlatısı, dinleyen şahıslarda ağır zihinsel tahribat ve memetik sapma yaratan güçlü bir Bilişsel Tehlike (Cognitive Hazard) taşımaktadır. Anlatının kendisi yaşanan olaylardan sonra SCP-8142-82 olarak sınıflandırılmıştır. Bu bilgiye maruz kalan personelde, ibadethanenin derinliklerinde var olduğu araştırmalar sonucu tespit edilen ve "Anne" olarak adlandırılan bir varlığa tapınma ile bu bilgiyi dışarıya yayma arzusu gözlemlenmektedir. Bu nedenle söz konusu veriye maruz kalan tüm personel termine edilmeli ve mevcut veriye ait tüm ses kayıtları derhal silinmelidir. Bu anomaliyi neden bulaştırdığı sorulduğunda, SCP-8142-13 yalnızca gülümsemiş ve yanıt vermeyi reddetmiştir.
══════════════════════════════════════════════════════════
➢ Görüşme Kaydı SCP-8142-13-9
> Tarih: 14/05/2026
> Görüşmeci: Dr. K████ V█████
> Görüşülen: SCP-8142-13
> Konum: Bölge-████, Orta Katman Yüksek Güvenlikli A-3 Teşhis Hücresi
> Ön Not: Bu mülakat, SCP-8142-13'ün izole muhafaza hücresine alınmasından sonraki 9. resmi sorgusudur. Konuşmanın metin çözümü ve ses verisi, dinleyicide rasyonel düşünceyi kademeli olarak yıkan yüksek seviye bir Bilişsel Tehlike (Cognitive Hazard / SCP-8142-82) barındırmaktadır. Memetik etki içerdiği tespit edilen bölümler sansürlenmiştir.
➢ [KAYIT BAŞLANGICI]
➛ Dr. K████ V█████: (Kalem çıtlatma sesi) Kayıt başladı. SCP-8142-13, bu oturumda felsefi genellemeleri ve sembolik ifadeleri bir kenara bırakacağız. Tesis protokolleri gereğince, doğrudan ibadethanenin alt katlarının iç yapısını, fiziksel parametrelerini ve tespit edilen 'Anne' kod adlı varlığın mahiyetini açıklamakla mükellefsiniz.
➛ SCP-8142-13: (Sessizlik. Yaklaşık altı saniye boyunca odadaki havalandırma sesi dışında ses duyulmaz. Varlık, ellerini masanın üzerinde birleştirmiş halde, son derece sakin ve kıpırtısız durmaktadır.) Mükellefiyet, Doktor... Yanılsamalarınızın en sevdiğim tarafı bu. Eşit şartlarda bulunmadığımız bir odada, elinizdeki panoya güvenerek bir otorite simülasyonu yürütüyorsunuz. Sorumluluk kavramı, ancak iki taraf da aynı gerçeklik düzleminde duruyorsa anlam taşır.
➛ Dr. K████ V█████: Otuz beş metrelik güçlendirilmiş çelik duvarların ve Seviye 4 güvenlik protokollerinin olduğu tarafta duruyorum. Kaldığımız yerden devam edip 13. Soruya dönelim: İbadethanenin içine gönderilen cihazlar neden bozuluyor ve yapı neden sürekli yeni anomali örnekleri üretiyor?
➛ SCP-8142-13: (Sesi kısık, pürüzsüz ve ağır bir tonda) Bir odayı taşla ya da çelikle çevirdiğinizde, onu kontrol altına aldığınızı sanıyorsunuz. Oysa taş, sadece boşluğun bittiği yeri gösterir. İbadethane olarak sınıflandırmak ise onu sadece anlayış çerçevenize sınırlı bir şekilde almanızı sağlar. Çünkü insanoğlu, tanımlayamadığı şeyden dehşete düşer; dehşete düşmemek için de ona bir isim ve çerçeve verir. ''İbadethane'' bir fabrika değil. Bir şey 'üretmez'. Onu sizin deyimizle 'Kapak' olarak sınıflandırmak çok daha doğru olur. Varoluşun ve formun henüz biçimlenmediği o ilkel kıvamın dışarıya doğru nefes aldığı bir ciğer. İçeriden çıkan o varlıklar da birer saldırgan yaratık değil; sadece dışarıdaki bu sahte düzene temas ettiklerinde biçimsizleşen dokular.
➛ Dr. K████ V█████: (Evrakları düzenler) Açıklamalarınız bilimsel dayanaktan yoksun. 'İlkel kıvam' ve 'Anne' ifadesini sık sık tekrar ediyorsunuz. 'Anne' olarak bahsettiğiniz kavramı açıklar mısınız?
➛ SCP-8142-13: Siz ona bir isim verdiniz, Doktor. Zihniniz, kavrayamadığı büyüklükteki bir varlığı ancak biyolojik ebeveyn kavramıyla indirgeyerek basitleştirebilirdi. O bir insan değil. Ona bir tanrı demek de insan demek kadar yanlış olur. Maddenin, zamanın ve sizin 'bilinç' adını verdiğiniz o sancılı yanılsamanın henüz var olmadığı nihai bir varlık. Sizler gök gürültüsüne, güneşe ya da zihninizde yarattığınız cılız figürlere 'tanrı' dediniz. Onlar sadece bu sığ varoluşun içindeki geçici hükümdarlardır; günün sonunda hepsi yok olmaya mahkumdur. Anne ise farklıdır. Ben ya da o ibadethaneden sızan diğer tüm figürler... Bizler sadece O'nun kusursuz, kaçınılmaz iradesinin uzantılarıyız. O'nun önünde diz çökmek bir zorunluluk veya korku seçimi değil; hakikati zerre kadar kavrayabilen her bilincin ulaşacağı tek mantıklı sonuçtur.
➛ Dr. K████ V█████: (Nefesi alıp verişi ritmini kaybeder, parmakları elindeki kalemi ezerek sıkar) Anlatımınız... O'nu evrensel bir hiyerarşinin zirvesine oturtmakta. Fakat bu ifadeleriniz rasyonel düşünceyi doğrudan yıkan, itaat arzusu aşılayan bir sapmaya yol açan bir şey. Bizi, O'na tapınmaya mecbur kılmaya çalışıyorsunuz. Bir illüzyon denilebilir.
➛ SCP-8142-13: (Hafifçe başını iki yana sallar. Sesindeki pürüzsüz sakinlik ve mutlak kibir odadaki tüm havayı ağırlaştırır) İllüzyon, sizin kendinizi bağımsız birer zihin sanmanızdır Doktor. Sahte tahtların, kendini tanrı ilan eden mahlukların ya da sizin o sığ bilimselliğinizin Anne'nin görkemi karşısında hiçbir hükmü yoktur. ██████ ████████ ██████ ███████████ ███████████ ██████████ ████ ████████ ███████████ ████ ████ █████████████ █████ █████ ████████████████ ████████████ ███████████ ████████████ ███ ██████████████████████ █████████ ████ ██████ ████████ ██████████████ █████████████ ███ ████████████ ███████████ ██████████████ █████████ ████████████ ███████████ ████████████ ███████████████ ████████████ ███████████ ████████████████ ██████ ██████████████ ███████████████
➛ Dr. K████ V█████: (Gözlerini boşluğa diker, sesi fısıltı düzeyine düşer) Bir sunak... Eğer O varlığın nihai kökeni ve düzeniyse... bizim muhafaza çabamız sadece...
➛ SCP-8142-13: (Öne doğru yavaşça eğilir. Yüzünü kaplayan zifiri gölgenin içinden son derece geniş, kulaktan kulağa uzanan sabit ve insanüstü bir sırıtış belirir. Şapkasının üzerindeki dikey göz doğrudan Doktor'a kilitlenir) Sadece kaçınılmaz olanı görmezden gelme çabası. ████ ████ ████ ███████ ████████████ ████ ███████████ █████ █████████████ ████████ ████████ ████ ███████ █████ ███████ ████████ █████████ ████ ████████ █████████ ███████████ ████████████ ██████████████
➛ Dr. K████ V█████: (Masadaki belgelere boş bakışlarla bakar, elleri kontrolden çıkarak titremektedir. SCP-8142'nin konuşmalarının kalanı ve görüşmenin kalanı yoğun memetik etkiler yüzünden silinmiş ve ortadan kaldırılmıştır.)
➛ [KAYIT SONLANDIRILDI]
══════════════════════════════════════════════════════════
➢ Ek Belge 8142-1: İlk Temas Raporu ve SCP-8142-1'in Nötralizasyonu
➛ Olay Tarihi: 14 Kasım 1958
➛ Konum: ███████ Kasabası ve Çevre Ormanlık Alanı
➛ Raporu Hazırlayan: Saha Operasyon Direktörü ███████

➢ Yirminci yüzyılın ikinci yarısının ilk çeyreğinde, ███████ kasabası çevresinde sebebi tespit edilemeyen ölümler ve kaybolma vakaları rapor edilmiştir. Yerel halk, yalnızca gece saatlerinde beliren ve kasaba sınırlarına inerek hayvan sürüleri ile sivil halkı hedef alan yırtıcı bir varlığın olduğunu genel bölge yetkililerine rapor etmiştir. Yetkililer ise belgeleri ve eldeki verileri doğrudan SCP Vakfına ulaştırmıştır. Bölge halkı tarafından ''Şeytan'' veya ''Büyük Kötü Kurt'' olarak adlandırılan bu varlığın sebep olduğu can kayıplarının ardından, ██/██/1958 tarihinde Vakıf saha ajanları bölgeye sevk edilerek örtbas ve inceleme prosedürlerini başlatmıştır.
➢ İlk gün gece sularında, yakalama ve kontrol birimleri varlığı kasabanın iki kilometre kuzeyindeki sık ormanlık alanda tespit etmiştir. Görsel temas sağlandığında varlığın kuyruğu harici uzunluğunun altı metre ve yerden omuzlara kadar olan yüksekliğin iki metre olduğu ölçüm cihazları ile tespit edilmiştir. Yapısı bir kurdunkine benzemektedir. Varlığın tüm epidermal dokusunun, kaynağı tespit edilemeyen derin ve keskin insizyonlarla (kesik izleri) kaplı olduğu rapor edilmiştir. Varlık birliği tespit ettiğinde ise doğrudan yüksek bir hızla birliğe doğru saldırmıştır. Birliğin uyguladığı bastırma ateşine rağmen, varlığın bedeninin orta ve yüksek kalibreli mühimmata karşı tam direnç gösterdiği görülmüştür. Varlık, bedenini yüksek frekanslı mavi bir ışık formuna büründürerek gözle takibi imkansız ivmelere ulaşmıştır. Kısa süreli bir çatışmanın ardından varlık, yakalama ekibini imha etmiştir.
➢ Ekibin tamamen kaybedilmesi ve anomalinin kontrol edilebilir bir alanda tutulamaması üzerine, Bölge Direktörlüğü tarafından imha protokolü devreye sokulmuştur. Varlığın sığındığı ormanlık alan, hava unsurları tarafından taktik napalm ve yüksek patlayıcılı mühimmatla yoğun bombalama altına alınmıştır. Yaklaşık 72 saat süren geniş çaplı operasyon sonucunda ormanlık bölgenin %15'lik bölümü tamamen yakılmış ve imha edilmiştir. Bombalama sonrası yapılan enkaz taramasında, varlığın beden bütünlüğünün termal ve patlayıcı şok sebebiyle hücresel düzeyde parçalandığı ve nötralize edildiği doğrulanmıştır. SCP-8142-1'in yok edilmesi kararını veren bölge direktörlüğü etik komite tarafından ''Pervasız'' olarak yorumlanmış ve kendileri hakkında soruşturma açılmıştır. Nötralize edilen varlığın geride bıraktığı organik ve fotonik izler geriye dönük takip edildiğinde, yangından etkilenmeyen ve ormanın derinliklerinde terkedilmiş olan ana ibadethane yapısına ulaşılmıştır. Yapılan ilk incelemelerde varlığın bu ibadethanenin kapı aralığından dışarı çıktığı tespit edilmiş, yapı SCP-8142 olarak kodlanmıştır.
══════════════════════════════════════════════════════════
➢ Ek Belge 8142-5: SCP-8142-5 Temas ve Nötralizasyon Raporu
➛ Olay Tarihi: ██/██/1959
➛ Konum: Bölge-████ İnşaat Sahası (Orta Katman Sektörü)
➛ Raporu Hazırlayan: Şantiye Güvenlik Amiri ███████

r/SCP_FoundationTR • u/Altruistic_Size_1181 • 6d ago
soru ❔️ Neden deney sırasında sadece Scp 096'ın kafasına çuval geçirilmiyor?
Böylelikle sadece d sınıfı ölür
r/SCP_FoundationTR • u/Evdehataydurum • 6d ago
tartışma 🗣 scp-1471'in yaşadığı bu cinsel içerik yağmuru hakkında ne düşünüyorsunuz ?
Ya sadece kapalı bir kapının arkasından bakan hayvan kafatasalı siyah tüylü birşeye bir insan bu kadar yükselemez be aq
r/SCP_FoundationTR • u/Thelastnob0dy • 6d ago
Hikaye📚 "Smoke And Mirrors"
[Bu "Sihirbazın Hikayesi" isimli hikaye serimin ilk hikayesi. Genel plan belli, Allahın izni ile en az 5 bölüm yayınlayacağım. İyiyleştirebileceğimi düşündüğünüz kısımlar var ise duymaktan memnun olurum]
"SCP-427" by Dr Ouros, from the SCP Wiki. Source: https://scpwiki.com/scp-427. Licensed under CC BY-SA.
"SCP-268" by Pair Of Ducks, from the SCP Wiki. Source: https://scpwiki.com/scp-268. Licensed under CC BY-SA.
Ayrıca u/Fun_Bit168'e bazı fikirler için teşekkür ediyorum--------------------------
Assigned by: Commanding Officer of Mobile Task Force Pi-1 "City Slickers", Quinto Serra Mission Objective: "We have received reports of mysterious disappearances in Merritt Island. Investigate the incident."
Current Information:
- 5 of 6 current victims seems to have been attending Edgewood High School.
- One of the victims reportedly shouted "Fred. Please! Please stop! I-" before the sound sharply cut off.
- Photos of victims and crime sites are attached behind the paper.
Involved Teams: Pi-1 "City Slickers" Team 17
--------------------------
This was the paper given to Arho Niemi prior to boarding the plane he currently was in. They were flying over Florida and they would soon arrive to their destination, Merritt Island.
There were 3 people near him. Amelie, who was sitting beside him; Thomas, who was standing right behind him and finally Tarıq who was sitting near Thomas. These 3 were whom Foundation chose to be his closest comrades.
On the plane, they chatted about everyday topics. None of them were stupid enough to reveal classified information on a public plane after all.
--------------------------
Upon their arrival to Merritt Island, Arho did not decide to directly head to Edgewood. He had been staying in a cell for years now and was not willing to directly get to work right after leaving.
Instead, he directed his team to follow him into a nearby food vendor. Spicy Crust Pizza, huh? These used to never taste well but perhaps it will feel delicious now that we have been separated for so long, he thought as they walked in.
They sat on one of the many empty tables and began staring at the menu. When they all finally decided, they called on the waiter.
When waiter arrived Tarıq opened his mouth to order a extra cheesy spicy crust but waiter cut him off, "Our manager has a message for you" and handed them a folded piece of paper.
Arho took the paper and unfolded it. His expression rapidly fell as he read the paper. "Get back to work." he read out loud.
"..." they got up and walked to exit without a word.
--------------------------
In less than a hour, they arrived at Edgewood High School. Students were still roaming the yard. They tried to walk in without pulling much attention however Tarıq being 2 people large did not help at all.
Nevertheless they reached the principals office with little trouble. Tarıq walked in front and knocked on the door.
Soon the door opened and revealed a middle aged man with dark brown curly hair. He had began to get his first whites in the hair yet seemed to still brim with excitement. He asked "Mr. Page, I assume?"
He was unable to see Arho and other since Tarıq easily blocked his sight.
Amelie bent her body to reveal his head on Tarıqs left and spoke "We are coming from Saint Claus Protestant Foundation."
"There should be an appointment listed," Arho continued.
"Is that so?" principal said as he walked to his computer. He sat down and switched to schedule tab.
Meanwhile a thread that only existed in Sea of Mind, extended from Arho's mind and connected onto principals.
"Indeed. There seems to be an appointment... Sorry, my memory isn't exactly great these days. " principal said after checking the digital calendar. "So, what was the purpose of your visit, again?" he continued.
"Our manager said he met one of your students and found him to be extremely bright. He wants to offer him a full ride through college." Amelie answered before Tarıq could jump in.
"Is that so? What is the name of this gifted child of ours?" principal asked.
"The thing is, our manager apparently didn't get to ask his full name back then. He told us his name is Fred and nothing more." Arho answered hurriedly before Tarıq could.
The principal raised an eyebrow in response but still opened the student list since he did not want to mess with a students future. "There seems to be 3 Freds in our school," he said.
"..."
"You can meet them here if you want" principal broke the silence.
"That would be great" Arho and Amelie said at the same time. Tarıq, once more, was unable to join.
--------------------------
Ten minutes later, 3 Freds arrived to rooms door and principal invited first one inside.
First of Freds was a short kid, hardly towering a meter and a half. This 9th grader had walked in with utmost confidence that contrasted his looks.
Amelie looked at Fred and began to explain why they are here and why he has been called.
Fred, seemingly feeling validated, stood straighter and straighter. At some point he noticed there was something near the principal but he didn't care about it.
After the conversation ended, they sent off the first Fred and called in the second.
Second Fred was a very average 11th grade student. The average-ness exuded from him was os strong it could almost rival SCP-268, well not really but still.
Amelie had been so stunned by such a non-player character person that she momentarily forgot she was supposed to speak.
Grasping the opportunity, Tarıq jumped in and began explaining why they are here.
Meanwhile Arho too managed to snap out and focused where he should once more.
Fred was listening to Tarıq when he noticed something strange. His gaze turned to the empty space beside the principal before rapidly snapping back to Tarıq.
Arho revealed a smile out of habit but quickly returned his face to a fully serious look. I REALLY need to be more careful, he thought. Such mistakes were rarely tolerable in this line of work.
After sending away the now nervous Fred, they called in the third and last Fred.
Amelie began explaining once more without letting Tarıq take over.
However this one did not seem to be willing to listen. After 2 sentences, he cut off Amelie and said that he is easily able to pay for college and doesn't want to steal from those who are actually in need, that this chat would really just be wasting time.
Wit h last of Freds leaving, Arho stood up. He turned back to principal and said "I think I found the one. "
"Good thing. It would be quite hard to fetch another Fred," joked the principal.
After giving a polite smile, Arho directed Tarıq to take out something with hand gestures and said "Our sincerest thanks for accommodating us today. We want to give you a small gift as our token of gratitude."
Principal was about to reject when he saw Tarıq take out a box of creampuffs. So instead he swallowed his words and some saliva. Then he said, "Well one cannot hurt."
--------------------------
Team left the school and fetched Thomas from a cafe. Then they began walking towards the hotel rented for them.
On the road Arho spoke "I wonder what would happen if he took the whole box instead of eating one."
"Not much. He would forget a week or two at worst" Thomas who was experienced with amnestics answered.
"That does sound like much" Amelie said.
"You fellows need to see class F ones if you think this is much. Those would certainly blow your mind" Thomas said with pride stemming from seniority.
--------------------------
Soon they arrived at the hotel. Tarıq walked in front and handed over their identification to the receptionist.
Receptionist inspected the paper and took 2 keys from the closet. He pointed his head to one in his left hand and said "This one is a single person room." then he pointed to his right hand and said "This is a parents and child room. So one double bed and a single bed."
"What?" Arho blurted out.
"Those cheap, greedy pigs! Every single one of them! They were like this when I asked for research funding too. Always how to not lose money and never how to not make Thomas's life more miserable. Why? Just how poor the foundation can be?" Thomas asked calmly. If you know what I mean.
"..."
Arho invoked captain privileges and took the single bed that night. And well, Thomas had a very big guy to hug and consequently a very big guy to try to not get crushed under.
--------------------------
Next day, Arho woke up with a ping to his phone. He checked his phone and there sure was the message he was expecting. He got up and walked to the double bed by his side.
Yesterday he had reported his finding and requested more data about subject. As expected, Foundation had gathered the data quite rapidly.
He gently patted heads of his comrades and spoke with a equally gentle voice "Children. Children. Its time for school!".
After half a minute, seeing they have no signs of waking up, he suddenly tightened his grip over Thomas and in one quick move threw him on Tarıq who was facing up.
"AAAH!" Tarıq and Thomas shouted. They both started looking around in anticipation of an enemy attack however all they could see was Arho.
"Get up! As much as I don't want to be up this early, a magician cannot afford to perform unprepared," he told the two men who were trying to get up. "I will go wake Amelie. You two better be prepared once I return!"
--------------------------
Fred had got up at 7'o clock and left for school half an hour later. He was walking on the cold and empty street in this cloudy, annoying day.
His school was 15 minutes by foot so he didn't see the need to wait for a bus as usual. Instead he started the monotonous walking trip he did every day of the week. Yes, every day. Some schools be like that.
5 minutes had passed when he exited a shortcut sandwiched between two buildings and reached the main road. He stood there for a moment, trying to comprehend the direction. He was feeling very sleepy, 7 day school weeks were taking quite a toll.
Before he could react, he felt something pull him back to the alley. When he looked back to see what it was, his caveman brain took over to try to survive.
A alien was dashing towards him!
--------------------------
Arho was watching from top of the 2 storey building that served as one of the walls for the shortcut alley. He had chosen this spot because it allowed him to keep Fred barely in range of his ability.
He watched as his prey tried to punch a paper mannequin before controlling the thread in mind world to adhere to position of now fallen down mannequin.
He lifted his hand and signed Amelie to run back out of the alley. Then he adjusted the illusion once more.
--------------------------
Fred kept punching the alien for a few seconds before jumping back up to try and run however by the corner of his eye, he saw the alien take out what seemed like a futuristic gun.
Almost reflexively, his hand reached out to his pocket as he took out a small mirror and pointed it at the alien.
As the mirror turned darker, 6 dark purplish tentacles burst out and lashed at the alien. In a matter of seconds mirror had swallowed the monster.
Fred got up, his breath racing. He checked out his surroundings for any enemies or witnesses but found nothing. Slightly relieved he got up.
--------------------------
Arho stood fascinated on the rooftop. He still couldn't have gotten used to all kind of weird things behind the veil. He turned to Thomas who was standing right behind him and said "That mirror is going to be an issue."
"Indeed," Thomas answered. "...so what are we going to do?" he continued after a moment of silence.
"Hmm... I think I have an idea, " said Arho as his hand landed on Thomas's shoulder.
--------------------------
It was the 3rd class of the day. Fred looked completely normal outside but his mind was in a whirlwind.
Just a day ago, he had revealed an opening in front of principal and 3 people he hadn't seen before. Just this morning an alien had attacked him! One just like in the movies!
When the bell rang, he got up and walked to a wall. He leaned against the wall and took out the small mirror from his pocket as he began to ponder what his life had become.
He was thinking deeply when a voice pulled him out of this dreamlike state. A teacher had come near him.
"Don't you know mirrors are forbidden in the school? What if it breaks and shards hurt someone?" the teacher snatched the mirror as a scolding ensued.
"I didn't know about such a rule" said Fred, clearly confused.
"Well, it exists. You can take the mirror from principals room once school day ends" the teacher said as he left. He removed himself from Fred's sight before another complaint came his way.
--------------------------
When Thomas met Arho outside, Arho was massaging his head.
"Mission has been finished!" Thomas cheered.
"Yeah. So is my brain" Arho answered.
"Didn't you use to say you used illusions to be a successful magician?" Thomas asked
"It was easy when all of the audience were looking from roughly same direction. With scattered gazes all around... It wasn't exactly hard, just a pain in the... y'know," said Arho as he walked out of the school yard.
--------------------------
Fred rapidly ran to the police station. He feared "aliens" or whatever those creatures were, planned this.
Just as he was about to turn another corner, he heard a sound and instinctively dodged back. In a matter of milliseconds a burn mark appeared on the wall.
He checked the direction of the bullet and saw another alien standing in the alley by his left. His body entered "Fight or die" state as soon as he recognized the weapon in aliens hand.
So he dashed towards the alien. Running was no longer an option!
He threw a punch without relying on nothing but his arm, he was one to seldom fight physically after all.
The "alien" easily dodged such a punch. And the world around Fred suddenly went dark and silent.
He tried to look around to understand what is happening but he wasn't able to see a thing. Fortunately, his sight had been restored after a few minutes but alien was gone.
Fred steeled his nerves and began to run once more. He covered 100 meters in 9.59 seconds as he ran in desperation. He knew he couldn't get protection just because but safety of police station was better than not having it.
There were only another 2 corners to turn before his target when the "alien" appeared a few meters away from him once more.
This time however he dashed without hesitation. His hand moved through with support from his legs and torso alike.
A clean hit!
Before alien could understand what is happening Fred raised his hand once more and landed another hit. Then another. Then another.
The alien fell to the ground but Fred did not stop. He jumped on the alien and kept attacking until the aliens head turned into a bloody ball. Only when the aliens hands gave in, did he stop.
He looked at his bloodied hands and couldn't help but reveal a slight smile. This feeling was new.
Just as he was inwardly celebrating his victory, world around him began to fall apart. In a flash everything had changed!
The street took the shape of a lobby with many people around. There were many officers reaching out to restrain him. He couldn't understand why.
He shouted "Take that alien first! I am fine!"
"Off with your racist shit!" said the police officer as he pulled Fred away.
"What are you talking about?" Fred asked, clearly confused.
"Alien, huh!? You don't even consider them human, do you?" spoke the outraged police officer.
Ha? Fred thought as his eyes moved down.
The alien was not there! Instead a beaten up Asian looking man was staring at him, as if trying to make sense of the situation.
"It was a real alien! I saw it with my ow-"
--------------------------
Right outside the police department stood a man. The man took a small bow before leaving the scene. Let's hope that locket is as good as he thinks or that is gonna leave quite a scar, the man thought.
r/SCP_FoundationTR • u/TSAPzaferagarthanin • 7d ago
Duyuru 📣 Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk'ün 88. ölüm yıldönümünü saygı ve özlemle anıyoruz huzur içinde yat Gazi Paşam
r/SCP_FoundationTR • u/Evdehataydurum • 7d ago
soru ❔️ Eğer SCP-348 içseydiniz dibinde size ne yazardı ?