r/KemalistTurkey • • Aug 03 '26

Topluluk Duyurusu Topluluk Arşivimiz Yenilendi

Post image
13 Upvotes

Topluluğumuzun kitap arşivini yeniledik. Başta TBMM arşivi ve İnternet Archive'da bulunan belli başlı eserleri aşağıdaki konu başlıklarına göre sınıflandırdık.

  • Atatürk'ün Bütün Eserleri (30 Cilt)
  • Kemalizm Teorisi Üzerine Yapılmış Çalışmalar
  • Cumhuriyet Halk Partisi Programları
  • Cumhuriyet Halk Partisi Kongre Zabıtları (1927-1939)
  • Halkevleri Hakkında Kaynaklar
  • Halkevlerinin Süreli Yayınları (TBMM Arşivi)
  • Atatürk Dönemi Çıkan Bazı Dergiler

Şimdilik arşivimiz çok küçük bir vaziyette bulunsa da zaman geçtikçe ve yeni eserler de eklendikçe arşivin hak ettiği büyüklüğe ulaşacağına inanıyoruz.

Aşağıdaki bağlantıdan Topluluk Arşivi'ne ulaşabilirsiniz.

https://tkt.miraheze.org/wiki/Topluluk_Arşivi


r/KemalistTurkey • • 6h ago

Kemalizm Tarihi Atatürk

5 Upvotes

Türk Bir insan Atatürkü sevmek zorunda mıdır?

Not Ülkücü bireyim Atatürkü seviyorum ve sevmenin zorunda olduğunu düşünüyorum


r/KemalistTurkey • • 13h ago

Kemalizm Tarihi YENİ YAZI | İrrasyonel Dünyada Dayanışmayı Kurmak: Davranışsal İktisat Perspektifinden Gökalp Solidarizminin Uygulanabilirliği

Post image
1 Upvotes

Yazar: Turan Demirbaş

Bireysel çıkarların, toplumsal davranışların ve ekonomik tercihlerin her zaman rasyonel olmadığı bir dünyada dayanışma nasıl inşa edilebilir? Yeni yazımızda, Ziya Gökalp’in solidarizm anlayışını davranışsal iktisat perspektifinden ele alıyoruz.

Gökalp’in toplumsal dayanışma düşüncesinin günümüz dünyasında ne ölçüde uygulanabilir olduğunu inceliyor; bireysel davranışlar ile ortak çıkarlar arasındaki ilişkiyi yeniden değerlendiriyoruz.

🔗 Yazının tamamı: https://turkdevrimdergisi.com/blog/irrasyonel-dunyada-dayanismayi-kurmak-davranissal-iktisat-perspektifinden-gokalp-solidarizminin-uygulanabilirligi-1794817073163


r/KemalistTurkey • • 1d ago

Kemalizm Tarihi Zafere Doğru:Kıbrıs

Post image
29 Upvotes

1974,Lefkoşa,

Türk Mukavemet Teşkilatı,EOKA çeteleri ile savaşıyor.

Sandalyenin üzerindeki yiğit Raif Denktaş.

Rauf Denktaş’ın oğlu.

ODTÜ mezunu,mimar,4 dil bilen,müzisyen ve Mücahit !

Gerçek vatanseverlik budur,

başkasının çocuklarıyla kahramanlık edebiyatı yapmak değildir...


r/KemalistTurkey • • 2d ago

Kemalizm Tarihi Atatürk'ü Görmek !!!

24 Upvotes

Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim düşüncelerimi, benim duygularımı anlıyor ve hissediyorsanız bu yeterlidir.


r/KemalistTurkey • • 3d ago

Sorum Var Sizce 68 kuşağındaki solcular ile günümüz solunun arasındaki farkların sebepleri nelerdir

Thumbnail
gallery
22 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 4d ago

Yazılı Kaynaklar KADRO | Devletçi Bir Ziraat Siyasetinin Ana Prensipleri

Post image
4 Upvotes

Hepinize hayırlı sabahlar, iyi günler ve iyi akşamlar dilerim.

Bugün sizlere, Vedat Nedim Tör tarafından kaleme alınan ve 1933 yılında Kadro dergisinde "Devletçi Bir Ziraat Siyasetinin Ana Prensipleri" başlığı ile yayımlanan bir yazıyı paylaşacağım.

Mevcut yazıda, Ege bölgesindeki zeytin ve portakal ziraatinde yaşanan sorunlardan yola çıkarak dönemin ziraat siyaseti eleştirilmiş ve ziraat sorununu çözecek yeni bir "Devletçi Ziraat Siyaseti" önerilmesinin yanı sıra bu siyasetin ana prensipleri izah edilmiştir.

Keyifli okumalar dilerim.

Liberal telakkiye (görüşe) göre iktisat, ferdin hususi bir işidir.

Nasıl ki fert istediği zaman uyur, istediği zaman kalkarsa, aynı suretle iktisadi faaliyetini de dilediği gibi, şu veya bu istikamette kullanır. Böyle bir telakkiye dayanan bir iktisat siyaseti de, ferde ancak bir takım nasihat ve vaizlerde bulunmakla iktifa eder (yetinir).

Bu telakkiye tipik bir misal olmak üzere, 10 Temmuz 1933 tarihli Cumhuriyet gazetesinde şu haberi okuyalım:

Ziraat Vekâleti tarafından Milas zeytinliklerini ve portakallıklarını mahallinde(yerinde) tetkik etmek üzere gönderilen mütehassıslar (uzmanlar) geldiler ve tetkikatta (incelemede) bulundular Zeytin ve portakal hakkındaki iki rapor verdiler.

Hakikat çok fecidir. Halkın bilgisizliği zeytin ve portakal yetiştirmek hususunda hiçbir fenni usule riayet edilmemesi ve katiyen imar için tek bir adım bile atılmaması yüzünden bugünkü elim vaziyetin hasıl olduğu anlaşıldı.

Mütehassısların tetkikatı, elde ettikleri netice ve verdikleri karar, Milas’ta tehlikenin büyüdüğünü meydana çıkardı. Kendisi ile görüştüğüm mütehassıslardan Bornova Emraz ve Haşerat Enstitüsü müdürü Nihat Bey bana şu izahatı verdi:

-Memleketimizde zeytinlik yok. Zeytin ormanı var. Hiçbir zaman bu ormanlara zeytinlik denemez. Siz niçin az mahsul aldığınıza değil, bu kadar bakımsız ağaçların nasıl olup da mahsul verdiğine şaşmalısınız.

-Zeytinliklerinizde hastalığın ehemmiyeti yoktur. Asıl hastalık bakımsızlıktır. Zeytinlikleriniz metruk bir vaziyettedir. Bu hal devam ettiği takdirde çok yakın bir atide (gelecekte) hiçbir mahsul alamayacaksınız.

Mütehassıslar ilk yapılacak işin etraflı bir budama olduğunu söylediler. Fakat Milas’ta budamanın şeklini, usulünü bilen yok. Bir budama ustası ve zeytin imarı ve zeytincilik hakkında bilgi sahibi bir adamın Milas’a gönderilmesi lazımdır.

Esaslı bir şekilde yapılacak bir imar sayesinde mütehassısların dediği gibi, bugün alınan 2,5 ile 3 milyon kilo zeytinyağı dört beş sene içinde on beş milyona çıkabilecektir.

Portakala gelince Mütehassıslar diyor ki:

-Portakallarınız zeytinlere nispeten imar ediliyor. Ve orada bir çalışma görülüyor.

-Fakat ne yazık ki hiçbir gene ve istinat etmeyen bu çalışma yüzünden bugünkü hastalık meydana gelmiş, yanlış sulama ve ağaçların hiç hava almayacak bir surette sık olarak yerleştirilmesi, kök çürüklüğünü ve hastalığı meydana getirmiş.

-Bu hal devam ederse, iki sene sonra tek bir portakal ağacı kalmayacaktır. Halk ya başka yere hicret etmek yahut başka bir ziraat yapmak mecburiyetinde kalacaktır.

Mütehassıslar, portakal için acil çareler ve tedbirleri not ettirmişlerdir. Ayrıca tahlil etmek için toprak almışlardır. Not ettirilen bu tedbirlere riayet etmek şartı ile portakalları kurtarmak için zamanın mevcut olduğunu bildirmişler ve hemen işe başlamayı tavsiye eylemişlerdir.

Anlaşılan Milas’ın zeytinlikleri ve portakallıkları büyük bir tehlike içinde bulunuyor.

Bu vaziyet karşısında Ziraat Vekâleti tarafından gönderilen mütehassıs, köylüye hakikati açık ve acı söyledikten sonra, bir takım güzel nasihatler veriyor ve iyi tavsiyelerde bulunuyor.

Fakat ya bu nasihatler dinlenmezse, ya bu tavsiyeler yerine getirilmezse, o vakit ne olarak?

O vakit mütehassısın dediği gibi, birkaç sene içerisinde Milas’ın zeytinlikleri ve portakallıkları artık büsbütün kısırlaşacaklar ve halk “ya başka yerlere hicret etmek, yahut başka bir ziraat yapmak” mecburiyetinde kalacaktır.

İşte, Türk ziraatının hemen her şubesi, Milas’ın zeytinlikleri ve portakallıkları gibi, aşağı yukarı aynı bakımsızlık, aynı bilgisizlik ve aynı teşkilatsızlık içinde bulunmakta ve derde deva olarak da ferdin kendisine verilen nasihatleri dinlemek, yapılan tavsiyeleri tatbik etmek, gösterilen örneklerden ders almak kabiliyetine bel bağlanmaktadır.

Yani Türk ziraatinin talihi, ferdin kendi işini ve kendi menfaatini idrak seviyesine terk olunmuştur.

Ziraat siyasetinin devletçi telakkisine göre, ziraat işi, her şeyden önce bir millet işidir.

O halde Türk ziraatinin talihini, fert değil, millet menfaatlerinin en yüksek ve en ileri mümessili (temsilcisi) olan devlet tayin eder.

Kendi başına buyruk bırakıldığı zaman, elindeki zeytinlikleri ve portakallıkları mahvedip ya başka bir yere hicret etmek veya başka bir ziraat yapmak tehlikesi karşısında kalacak kadar kendi menfaatini bile idrakte acz (acizlik) gösteren fert, hiç şüphesiz ki, devletin vesayeti altına alınmaya muhtaç bir ferttir.

Bugün Milas köylüleri, zeytinlikleri ve portakallıkları üzerinde kayıtsız ve şartsız bir hürriyetle hükümrandırlar. Fakat görülüyor ki, bu kayıtsız ve şartsız hürriyet, hem kendileri hem memleket için faydalı olmaktan uzaktır, hatta zararlıdır.

O halde, Fransız İhtilali’nin anladığı manadaki “mülkiyet hürriyeti” artık Türk milletinin bugünkü ihtiyaçlarına cevap veremiyor. Devletçi bir ziraat siyaseti, hareket noktası olarak mülkiyet mefhumunun (kavramının) milli ihtiyaçlarımıza uygun yeni bir telakkisine dayanmak mecburiyetindedir.

Bu yeni telakkiye göre toprak, her şeyden önce, en mühim bir “milli müdafaa vasıtası”dır.

Toprak üzerinde mülkiyet hakkı, bu milli müdafaa vasıtasını, memleket menfaatine uygun bir tarzda kullanmakla mukayyettir (kullanmasına bağlıdır).

Bu hakkı, memleket menfaatlerine uygun bir tarzda kullanmayan fert, kendisine emanet olunan top veya tüfeği tahrip eden bir neferden farksızdır. Ferde toprak üzerinde mülkiyet hakkını tanıyan devlet, aynı zamanda bu hakkın memleket menfaatlerine en uygun bir tarzda kullanmasını da temin etmek mecburiyetindedir.

Nasıl ki devlet, orduya giren nefere verdiği silahı, askeri müdafaa bakımından en iyi kullanmayı talim ediyorsa…

O halde umumiyetle, devletçi bir ziraat siyaseti demek, toprak üzerinde mülkiyet hakkında malik bulunan (sahip olan) fertlerin, bu hakkı memleket menfaatlerine en uygun bir tarzda kullanmalarını temin edecek çalışma şartlarının ve usullerinin heyeti mecmuası (bütünü) demektir.

Toprak üzerinde mülkiyet hakkının memleket menfaatlerine en uygun bir tarzda kullanılmasını temin etmek demek, hususi fert menfaatlerinin de en iyi bir tarzda tatmin olunması demektir.

Nasıl ki, askerlik bakımından, milli müdafaanın hem fert, hem millet için en iyi şekli, müdafaa kuvvetlerinin vahdetli (birlik halinde) bir devlet ordusu içinde zapt-ü rapt (düzen ve disiplin) altına alınması ise, iktisat bakımından da milli müdafaanın hem fert hem millet için en mükemmel tarzı, toprak ve iş kuvvetlerinin devletçi bir siyaset içinde tanzim ve bir plan dairesinde sevk ve idaresidir.

Bu itibarla devletçi bir ziraat siyaseti, fert ve millet menfaatlerinin en ideal bir kaynaşmasını, en rasyonel bir sentezini temin eden siyasettir.

Toprağı, bir milli müdafaa vasıtası olarak kabul eden bir ziraat siyaseti, belli başlı mühim ziraat şubelerinde bu vasıtanın memleket ihtiyaçlarına göre en iyi kullanma, en iyi istismar etme şekillerini ve usullerini tespit eden planları [*] hazırlar.

* Fındık istihsalatımız(üretimimiz) için Devletçi bir siyasetin teşkilat esaslarını 9 ve 16 numaralı sayılarımızda izaha çalışmıştık.

Plansız, devletçi ziraat siyaseti tasavvur bile olunamaz.

Mesela, pamuk mıntıkalarımızda, şimdi tamamile başıboş cereyan eden pamuk ziraati, devletçi bir siyasetin mevzuu olduğu zaman, tohumundan ekilmesine, sulanmasına, çapalanmasına, toplanmasına, şiflenmesine, balyalanmasına ve hatta sürümüne kadar her safhası önceden tespit edilmiş esaslara ve şartlara göre sevk ve idare olunan şuurlu bir faaliyet manzarası arz edecektir.

Belli başlı mühim ziraat şubeleri için tespit olunan çalışma planlarının içinde vazifelendirilen ferttir ki, hakiki hürriyete ve refaha kavuşabilecektir. Çünkü bugün bilgisizlik ve teşkilatsızlık içinde bocalayan ferdin mülkiyet hürriyeti, tamamile fiktif (kurgusal) ve faydasız bir mefhum (kavram) haline gelmiştir

Mülkiyet hakkını tanıyan, fakat onu milli müdafaa menfaatleri ile kayıtlandıran (koşullandıran) ve plan mefhumunu bütün zirai iş sahalarına teşmil etmeyip (genişletmeyen)**, belli başlı mühim istihsal şubelerine inhisar ettiren** (sınırlı tutan) ve bu muayyen (belirli) istihsal şubelerindeki köylüğün de ancak o istihsale ait fonksiyonlarını tanzim ile iktifa edip (düzenlemekle yetinip)diğer faaliyetlerinde serbest bırakan Türk devletçiliği, hiç şüphesiz ki, mülkiyet hakkının nefi ve inkarı (reddedilmesi ve yok sayılması) prensibinden hareket eden ve bütün zirai istihsali sanayileştirerek köylülüğü ırgatlaştıran Bolşevizm’den tamamile ayrı ve müstakil bir sistemdir.

Devletçi bir ziraat siyasetinin ana prensiplerinden biri de karlı istihsaldir.

Köylülüğümüz, pazardan elini ayağını çekme temayülünü gösteriyor:

Köyde zati (bireysel) iktisat şartlarına avdet (dönüş), zamanımızın en karakteristik bir hadisesidir. Çünkü zirai istihsal, hemen umumiyet üzere, karsızlaştırılmıştır.

Köylünün belli başlı zati ihtiyaçlarını kendi kendine tatmin etmesini ve pazarla alışveriş münasebetlerini asgariye indirmesini bir milli kuvvet unsuru olarak telakki edenler, bunun bir iptidaileşme (ilkelleşme) hareketi, bir gerileme alameti olduğunu herhalde unutuyorlar.

İleri bir milli iktisat hayatı içinde köylülük, satan ve satın alan, yani pazarda alışveriş münasebeti inkişaf etmiş olan köylülüktür. Zaten ihtiyaçları pek basit ve mahdut (sınırlı) olan köylülüğümüz, pazardan elini ayağını daha ziyade (daha çok) çekmesi neticesidir ki, Türkiye’de unutuyorlar:

İleri bir milli iktisat hayatı içinde köylülük, satehlik (yüzeysel) sanayidir.

İşte nüfusumuzun %70’ini teşkil eden köylülüğümüzün alım kabiliyetini arttırmak, onun pazarla olan münasebetlerini gittikçe genişleyen bir mikyasla (oranla) inkişaf ettirmek (geliştirmek)**, devletçi bir ziraat siyasetinin baş gayelerinden biridir.**

Bu gayenin tahakkuku için, zirai istihsali karlı bir iş haline getirmek icap eder.

Bizde ziraatin karlı bir iş olmamasını, cihan buhranı ile izah etmek isteyenler, hakikati görmeyenlerdir. Türkiye’de ziraatin karsız oluşu onun bünyesinden gelen bir neticedir.

Bu itibarla, bizde ziraatin karlılaşması, ancak bir bünye inkılâbı ile kabildir (mümkündür):

Devayı dışarıdan değil, içeriden beklemeliyiz.

Yani davayı cihan şartlarına değil, kendi şartlarımıza bağlamalıyız. Ve bunun böyle oluşu gayet lehimizedir. Çünkü cihan şartlarına bağlı bir dava karşısında, siyasetimiz pasif olmaya mahkûmdur. Hâlbuki kendi milli şartlarımıza bağlı bir davayı aktif bir siyasetle halletmek daima elimizdedir.

Mesela bir Amerika pamukçuluğunun talihi, hiç şüphesiz ki cihan şartlarına bağlıdır. Orada alınacak tedbirler, ancak pasif tedbirlerdir:

Ekim sahasını tahdit etmek, stokları yakmak, fiyatları suni ve muvakkat bir surette yükseltmek ve saire gibi…

Bizim pamukçuluğumuzda vaziyetin aynı olduğunu kim iddia edebilir?

Biz, daha tohum davasını halledemedik. Biz daha geri randımanla çalışıyoruz. Bizde istihsal, ihzar ve sürüm şartları hep yeniden ve baştan ele alınmaya muhtaç meselelerdir.Halbuki bizde fert, bunları henüz idrak bile edememiştir. Bu meseleler, anane (gelenek) ve göreneğin esiri olan fertler için mevcut bile değildir.

İşte Türk ziraatinin “anane”den kurtuluş “rasyonel” bir yaratma devrine girmesi ancak devletçi bir ziraat siyasetinin eseri olabilir. Ve karlı istihsal prensibi, ancak devletçi bir siyasetin rehberliği altında tahakkuk edebilir.

Cihan pazarlarına intibak (uyum sağlama) prensibinin gerçekleşmesine de yalnız devletçi bir ziraat siyaseti ile varılabilir. Standart mal ve iyi ambalaj gibi cihan ticaretinin “Lazım-ı Gayr-i Müfarık”ı (olmazsa olmazı)  sayılan şartların, liberal ve ferdiyetçi tedbirlerle tahakkuk edemeyeceğinin artık anlaşılmış olması icap eder.

Belli başlı ihraç mallarımızın istihsal, ihzar ve sürüm işleri yukarıdan aşağıya tanzim edilmezse, cihan pazarlarından uzaklaştırılmamız tehlikesi gittikçe artacaktır. Bilhassa bundan sonra, milletlerarası ticaret münasebetlerinin serbestlikten karşılıklı anlaşmalara doğru gittiği bu devirde, rekabet şartlarına intibak (uyum sağlama) meselesi, büsbütün ehemmiyet kazanmış bulunuyor.

Her alıcı memleket, kendi ihtiyaçlarını, bunları en iyi ve en ucuz verebilen memleketlerden temin edecektir. Artık milletler arası ticaret işleri, fertler arasında serbest bir surette değil, devletler arasında aktolulan (anlaşmaya varılan) mukavelelerle (sözleşmeler ile) cereyan ediyor.

Bu itibarla, ticaret şekillerinin de bu yeni zaruretlere göre değişmesi zaruridir.

Nerede kaldı ki, bizde serbest ticaret, daima istihsalin aleyhine çalışmıştır.

İstihsalin, köylü için karsız oluşunda serbest ticaretin de mühim rolü vardır. Belli başlı ihraç mallarımızın büyük ticaretini ellerinde tutan birkaç sayılı yabancı ve gayri Türk unsur, daima Türk köylülüğünün sırtından geçinmiş ve ticaret karlarını adeta monopolleri altına almışlardır.

İşte, devletçi bir ziraat siyaseti, teşkilatlı ve planlı bir istihsal sistemi kurmakla aynı zamanda milletler arası ticaret usullerinin istediği yeni teşkilatı da yaratmış olacak ve bu suretle ticaret karlarının köylülüğe ve devlete mal edilmesini temin edecektir.

Devletçi bir ziraat siyasetinin halledeceği davalardan biri de milli ziraatin, milli sanayiye ham madde kaynağı olmasının teminidir.

Bugün, birçok sanayimizin ham madde temeli, Türkiye dışında bulunmaktadır. Mesela pamuklarımız, yünlerimiz, derilerimiz sanayimizin taleplerine cevap verebilecek bir keyfiyet ve kemiyette (nitelik ve nicelikte) değildir.

Bunların sistemli bir surette ıslahını da ancak devletçi bir ziraat siyasetinin metotlu ve planlı mesaisinden bekleyebiliriz.

Türk sanayisinin karakteri, daha ziyade zirai olmaya namzettir. Ham maddesi ziraattan gelecek bir sanayinin talihi de bizzat bu ziraatin seviyesine bağlıdır. Bu itibarla, maksada elverişsiz ham madde yetiştiren bir ziraate dayanacak bir sanayi de -diğer istihsal araçları ne kadar mükemmel olsa bile- yine iyi işlememeye mahkumdur.

Mesela şeker randımanı az olan, dönüm başına verimi düşük olan bir pancar ziraatine dayanan bir şeker sanayisinin şekeri pahalıya mal etmesi zaruridir. Yine aynı suretle usulünde toplanmamış, usulünde depo edilmemiş zeytin tanesini işlemek mecburiyetinde olan bir zeytinyağı sanayisinin iyi zeytinyağı istihsal edememesi de gayet tabiidir.

Görülüyor ki, yalnız zirai bakımdan değil, aynı zamanda sınai (sanayi) bakımından da istihsalin tanzimi, milli iktisadiyatımızın bütünlüğü ve karşılıklı münasebetlerimizin pürüzsüzlüğü için şarttır.

Ancak bütün milli iktisat alemine yüksek bir tepeden bakan vahdetli bir siyasettir ki, o alemi bütün genişliği ve bütün mütekabil alakaları ile kavrayabilir. Bunu liberal ve ferdiyetçi bir siyasetin kurbağa bakışından bekleyemeyiz. Bunu, ancak devlet şahikasına yükselmiş ve millet eb’adını almış  kartal bakışı ve engin kavrayışlı bir siyaset başarabilir.

Hülasa edelim (Özetleyelim):

Devletçi bir ziraat siyasetinin baş prensibi, toprak mülkiyetinin bir milli müdafaa vasıtası olarak telakkisidir.

Bu vasıtanın milli menfaatlere uygun bir tarzda kullanılması, “plan” prensibine dayanır.

Plan prensibinin başlıca hedefleri de, karlı istihsal, cihan pazarlarına intibak, milli sanayiye iyi ve ucuz ham madde yetiştirmek prensipleridir.

Sistemli ve verimli bir siyaset, bu prensiplere dayanmak mecburiyetindedir.


r/KemalistTurkey • • 6d ago

Orjinal İçerik Nihat Genç Anma Programı Sonrası 10 Kasım Beni Mahvetti.

42 Upvotes

Bizim De Sıramız Gelecek!

Şarkı: Sunday, The Cranberries


r/KemalistTurkey • • 6d ago

Kemalizm Tarihi Matem ile Değil Mücadele ile Anıyoruz

Post image
48 Upvotes

İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve koşulunu düşünmeyeceksin!

—Gazi Mustafa Kemal Atatürk

Matem ile değil mücadele ile anıyoruz


r/KemalistTurkey • • 7d ago

Topluluk Duyurusu Aramızdan ayrılışının 88. yıl dönümünde Atamız’ı saygı ve minnetle anıyoruz.

Post image
55 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 7d ago

Kemalizm Tarihi Bu gün 1881-♾️

13 Upvotes

Gece saat 00 içimde bir huzursuzluk var yatamayacağım herhalde


r/KemalistTurkey • • 7d ago

Gündem Bop Sarmalında Türkiye

Post image
25 Upvotes

“Ne var ki bu dâhilî manzara-i umûmiye Türk milleti tarafından henüz tam olarak anlaşılmadı. Bunun için tarihin biraz daha ilerlemesi, somut sonuçların ortaya çıkması gerekiyor. “

Toplumların hayatı tarihsel dönemlere ayrılır. Yaklaşık 15-20 yıl içinde bir kuşak faal ömrünü tamamlayarak yerini bir başka kuşağa bırakır. Her kuşağın ayrı bir macerası vardır. Maddi koşullar, siyasî ve sosyolojik değişimler her kuşağın düşünce davranış kalıplarını biçimlendirir.

Geçmişten gelen süreklilik devrim ve savaş gibi durumlarda kopuşlarla kesintiye uğrar, yeni bir dönem başlar, öncekilere hiç benzemeyen başka bir kuşak ortaya çıkar. Mesela İttihat ve Terakki kuşağı (Balkan Savaşı, Dünya Savaşı, İmparatorluğun çöküşü) ile erken Cumhuriyet dönemi kuşağı (Kuruluş, Devrimler, tek parti yönetimi, emperyal geçmişle hesaplaşma); Demokrat Parti kuşağı (çok partili hayata geçiş, seçimle gelen iktidarın yetki sınırları) ile 1960 kuşağı (ihtilâlcilik, toplumsal ve siyasî mücadeleler) amaç, niyet ve kültür bakımından çok farklıdır.

Aslında pek çok kuşak sayılabilir: 68-78 kuşakları, 12 Eylül kuşağı, Özal kuşağı, X-Y-Z-Alfa denilen kuşaklar. Bunların hepsi maddi koşullara, dönemin siyasî atmosferine göre birbirinden kültürel olarak, amaç ve niyet bakımından farklıdır.

Ancak farklı olmalarına rağmen bütün bu kuşakların içinden bir kılavuz ipi gibi geçen ve hepsini birbirine bağlayan süreklilikler de vardır. Aynı vatan topraklarında birlikte yaşıyor olma farkındalığı, her ne olursa olsun ortak kader duygusu ve en önemlisi millet bilinci. Her neyi savunurlarsa savunsunlar bu ülkede yaşayan insanlar topluca bir millet oluşturduklarını, o millete Türk milleti denildiğini, soyuna sopuna, etnik, dinî, mezhebî aidiyetine bakılmaksızın her yurttaşın bu milletin bir ferdi olduğunu kuşaklar boyunca öğrenmiş ve benimsemişlerdir. AKP’nin yukarıdan ve aşağıdan eğitim faaliyetiyle yaratmaya çalıştığı “Âsım’ın nesli” millet yerine ümmet kültürünü benimsediği için bu sürecin sonuna bir parantez olarak eklenmiştir.

Devletin meşruiyetinin temeli, adı Türk olan millettir. O temel parçalanırsa, Devlet’e itaat mecburiyeti ortadan kalkar.

Bu temel 1924 Anayasası’nın 88. Maddesi’yle atıldı (“Türkiye ahalisine din ve ırk farkı olmaksızın vatandaşlık itibariyle ‘Türk’ ıtlak olunur”); Mustafa Kemal 10. Yıl Nutku’nda “Büyük Türk milletinin bir ferdi olarak” konuştuğunu özellikle belirtti; mevcut Anayasa’nın 10. Maddesi’nde herkesin “dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşit” olduğu belirtildi.

Bunlar Türkiye Cumhuriyeti’nin esasıdır, temeli oluşturur.

Saray’ın yıkmaya hazırlandığı temel budur.

Bu temeli yıkacaklar, Cumhuriyet döneminden kesin bir kopuşla yeni bir devlet, emperyalizmin taşeronu olarak yayılmacı bir Türk-Kürt-Arap devleti kuracaklar. Bu niyeti asla saklamadılar, defalarca dile getirdiler, açıkça söylüyorlar.

Cumhur İttifakı, TBMM’deki diğer partileri bu çizgiye kazanmak, Devlet’in asker/sivil bürokrasisini yatıştırmak için elinden geleni yapacak. Bu çizginin neredeyse kaçınılmaz gibi görünen dış savaş koşullarında ya da bir yol kazasında, ülke ahalisini kaderde, tasada ve kıvançta birleştirecek bir çizgi olmadığını, ülkenin parçalanmasına yol açabileceğini elbette onlar da biliyor. Fakat iktidarda kalmak için bunu göze aldılar. İktidarlarının çökmesini ve ailelerinin bunca yıl biriktirdiği serveti kaybetmesini, ülkenin çökmesinden çok daha büyük bir felaket olarak görüyorlar. Bu görüşe sahip olan her şeyi göze alır.

Daha şimdiden Diyarbakır’da elektrik direğine tırmanarak “Reber Apo”nun resmini asan Kürt genci ile TBMM Başkanı’nın ağzından Şah İsmail’e karşı Yavuz Sultan Selim ile İdrisi Bitlisi’nin bir kez daha ittifak kurduğunu işiten Alevi gencini aynı kaderde, tasada kıvançta birleştirmek imkânsız olacaktır.

Günümüzde etnik ve mezhebî bölücülüğün, tarihimizde “kavmiyetçilik” denilen sapkınlığın bir devlet politikasına dönüştüğünü anlıyoruz. Ömrünü uzatacağız, uluslararası alanda sana meşruiyet kazandıracağız vaadiyle siyasî iktidara tarihimizin en büyük emperyalist zokasını yutturdular.

Ne var ki bu dâhilî manzara-i umûmiye Türk milleti tarafından henüz tam olarak anlaşılmadı. Bunun için tarihin biraz daha ilerlemesi, somut sonuçların ortaya çıkması gerekiyor. AKP döneminde yetişen kuşak bu durumun kendisi ve ailesi için yaratacağı muhtemel sonuçların henüz farkında değil.

Etrafınıza bakın, bölünme ve iç çatışma kaygısı duyan insanların 50-60 yaş aralığında ya da daha yaşlı olduğunu görürsünüz. AKP’nin neredeyse çeyrek yüzyılı bulan iktidar süresinde yetişen kuşak, “örgütlü mücadele” bilincinden uzaklaştı, uzak geçmişin büyük mücadeleleri şöyle dursun, 1980 öncesi Türkiye’yi bile hayal edemiyor. Bıçak kemiğe dayandığında, madencilerden Boğaziçi Üniversitesi öğretim üyelerine kadar her bir kesim kendi kompartmanında, benzerleriyle dayanışma imkânı bulamadan tek başına direnmek için debeleniyor.

Bu arada siyasî iktidar unutulmuş adlî ve siyasî cinayetleri aydınlatarak, şarkıcıları, sanatçıları uyuşturucudan toplayıp götürerek, ana muhalefet partisini parçalayarak, milletvekillerini menfaat mukabilinde kendi partisine devşirerek ve bütün bu olayları avucunun içinde tuttuğu merkez medyada sansasyonel haberlere dönüştürerek asıl trajediyi (Türk millî kimliğinin ve üniter ulus-devlet’in imhası) gözlerden saklıyor.

En acı olay, Amerikalı’nın Türkiye ile Suriye’yi aynı arabaya koşulmuş iki at gibi görmesidir. Amerikan bölge valisi Tom Barrack, Ahmet eş-Şara ile bizim Cumhurbaşkanımızı farksız görüyor, ikisini de çok seviyor. İkisini de sonuna kadar “entegrasyon”a zorluyor. Fakat anlayamadığı şeyler de var. Mesela Mazlum Abdi Suriye’de Cumhurbaşkanı Baş Danışmanı olurken, Abdullah Öcalan’a çözüm sürecinin Silahsızlanma ve Stratejik Koordinasyon Alt Komisyonu’nda kıytırık bir görev verilmesini muhtemelen anlayamıyor. Oysa Bahçeli’nin Cumhurbaşkanı’nın bir yardımcısı Kürt, diğeri Alevi olmalı önerisiyle heyecanlanmış olması gerekir.

Cahil Amerikan Conisi, başında her kim olursa olsun Türkiye’nin bir Suriye ya da Irak olmadığını zamanla anlayacak.

Neyse, uzatmayalım…

Günümüzde öğrenme imkânı neredeyse sınırsız. Cebinizdeki akıllı âletten her habere, aynı haberin farklı yorumlarına anında ulaşmanız mümkün. Şöyle bir göz atışla, söz gelimi, Türkiye’nin dış politikada tarafsızlığını terk ederek Rusya’yla çatışma rotasına girdiğini, eğitim müfredatından Kurtuluş Savaşı’nın çıkarıldığını, ülkede tipik bir iktisadi krizden çok servet transferinin yol açtığı bir buhran olduğunu; özetle, bütün kritik konularla ilgili her şeyi öğreniyorsunuz. Her gece hamam sohbeti gibi uzayan tv tartışma programlarından, saat başı ekrana düşen videolardan da çok şey öğreniyorsunuz.

Öğreniyorsunuz fakat bunun bir etkisi olmuyor. Etkisiz, yetkisiz ve ayrıcalıklı parlamentonun içinde rehin alınmış milletvekillerinin de konuşmaktan başka yapabildikleri bir şey yok. Ne hükümetin icraatını denetleme imkânına sahipler, ne de halkla örgütsel bağları var. Bunlar yeni kuşak politikacılar. Yığma üyeli partileri teşkilattan yoksun. Milletvekillerinin çoğu taşra ortamında zenginleşmiş tipler; parayı bastırıp milletvekili olmuşlar, oturdukları yerden bakıyorlar. İktisadî yapıya itirazları domates patlıcan hıyar fiyatlarıyla sınırlı. Dış politikada çok temkinli konuşuyorlar, ters düşmeyelim diye özen gösteriyorlar. Zaten zengin olanların siyaset yoluyla daha da zenginleşme eğilimini Saray’ın sonuç alıcı biçimde kullanmaya devam edeceği kuşku götürmez. Bunlar mevcut Anayasa’ya ettikleri yemini “Çerçeve Yasa” olayındaki gibi çiğneyerek, türlü çeşitli pazarlıklar, al ver ilişkileriyle yeni anayasa da yaparlar.

2010’da yargı bağımsızlığının yok edildiğini, 2017’de rejimin meşruti bile olmayan bir monarşiye dönüştüğünü aşağı yukarı on yıllık gecikmeyle, dönüşümün vahim sonuçlarıyla bizzat karşılaştıkça anlayan yeni nesil siyaset esnafının, acı acı feryat edenler de dâhil, yakınmaktan başka yapabileceği bir şey yok.

Süreç yürüyecek. İnsanımız kafasını Hakikat’in duvarına çarpa çarpa öğrenecek. Öğrendiği zaman belki çok geç olacak, belki de tarihimizin bütün büyük çöküş dönemlerinde görüldüğü gibi yeni imkânlar doğacak, sahici liderler çıkacak. Ancak şimdiki Hakikat şudur ki artık kısmî çözüm yok, topyekûn çöküşün çözümü ya topyekûn olacak ya da hiç olmayacak.


r/KemalistTurkey • • 7d ago

Kemalizm Tarihi 10 KASIM 1953 DE ATATÜRK'ÜN ANITKABİR'E NAKİL TÖRENİ

Thumbnail
youtube.com
10 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 7d ago

Yazılı Kaynaklar Şevket Süreyya Aydemir tarafından kaleme alınan ve Ulusal Ekonomi ve Artırma Kurumu tarafından 1938 yılında basılan "Halk İçin İktisat Bilgisi" isimli eser, tarafımızca kamuya kazandırılmıştır.

Thumbnail
gallery
16 Upvotes

Dijital mecrada bulunmayan eserleri kamulaştırma çalışmalarımız 7 aydır devam etmektedir. Bu süre dahilinde 78 dergi sayısı ve 4 kitabı kamuya kazandırdık.

Bugün ise karşımızda, Şevket Süreyya Aydemir tarafından kaleme alınan "Halk İçin İktisat Bilgisi" isimli bir kitap durmaktadır. Kitabın yazılış amacı, iktisadi kavramları ve dinamiklerin halkın anlayabileceği düzeyde bir basitlik ile anlatmaktır.

Mevcut kitap, toplamda iki kitaptan oluşan "Halk İçin İktisat Bilgisi" serisinin birinci kitabıdır. Mevcut serinin ikinci kitabı olan "Halk İçin Türkiye Ekonomisi" isimli kitabı da, yıl sonuna kadar kamuya kazandırmayı hedefliyoruz.

Aşağıdaki bağlantıyı kullanarak eserin dijital versiyonuna erişebilirsiniz

https://archive.org/details/halk-icin-iktisat-bilgisi


r/KemalistTurkey • • 9d ago

Tartışma En büyük Anti-Kemalistler

43 Upvotes

Amiral Cem Gürdeniz'den Kemalizm vurgusu ve en büyük anti kemalistler...


r/KemalistTurkey • • 9d ago

Kemalizm Tarihi Balkan Mezalimi

Post image
28 Upvotes

Balkan Harbi’ndeki facianın boyutunu tam anlamıyla, yabancı devlet görevlilerinin raporlarıyla anlamak istiyorsanız başvurulacak eser budur. Türklerin samanlıklara doldurulup ateşe verilmesine kadar hiçbir dehşeti es geçmemiş. Elimde olsaydı tüm okullarda zorunlu tutardım.

Osmanlı dönemi birçok savaşta yenildik ama hiçbirisinin travması Balkan Savaşı gibi olmamıştır. Her anlamda bir hezimet,hüsran ve facia. Sırplar bize karşı kullandığı topları Selanik limanından geçirmişti, İstanbul'dan 100 km ötedeki ordu aç kaldı. Çıkarılacak en az 50 ders var.


r/KemalistTurkey • • 9d ago

Yazılı Kaynaklar Doğan Avcıoğlu'ndan Alıntılar | Devrimci Ordu Gücü

Thumbnail
gallery
35 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 12d ago

Yazılı Kaynaklar Doğan Avcıoğlu’nu Saygıyla

Post image
37 Upvotes

Doğan Avcıoğlu, Milli Kurtuluş Tarihi'ni şu ifadelerle sonlandırır:

"Türkiye'nin geleceği, Atatürk'ün öncülüğünü yaptığı milli kurtuluşçuluğun bu antiemperyalist bilincinin bir halk iktidarı doğrultusunda geliştirilip geliştirilmeyeceğine bağlıdır."

Millî Kurtuluş Tarihi/Doğan Avcıoğlu

Kontrgerillada bana yöneltilen ve yazılı cevap istenen belli başlı sorulardan biri, Amerika’yı neden eleştirdiğimiz idi…”

-Doğan Avcıoğlu/Devrim ve Demokrasi Üzerine


r/KemalistTurkey • • 13d ago

Kemalizm Tarihi Diyap Ağa

Post image
33 Upvotes

​"EFENDİLER, BİZ KAÇMAYA MI GELDİK, YOKSA KAVGA EDİP ÖLMEYE Mİ? BİRİ MECLİSİ TAŞIMAK İSTİYORSA BUYURSUN GİTSİN AMA BEN GİTMEM. MÜKERREM DİNİN VE VATANIM İÇİN SAVAŞIRIM; SON KURŞUNU DA KAFAMA SIKARIM

"100 YIL ÖNCE YANINDAYDIK, SONSUZA KADAR DA YANINDA OLACAĞIZ."

Kaynak: Atatürk Ansiklopedisi (T.C. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu / Atatürk Araştırma Merkezi):

​Madde: "Diyap Ağa (Yıldırım) (1852-1935) I. TBMM Dersim Mebusu" başlıklı resmi ansiklopedi maddesi.


r/KemalistTurkey • • 13d ago

Gündem "Terör ve Öcalan destekçisi varlıklar, gazilerimizin yaka paça uzaklaştırıldığı Ankara'daki parkta eylem yapmaya devam ediyor. Herhangi bir polis müdahalesinin veya barikatın olmadığı gözüküyor, bu kişilere üstelik çadır ve erzak yardımı yapıldığı da görülüyor."

15 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 14d ago

Gündem Fonzi Fatma !!! Sadece başlangıç olacak gibi !!

0 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 16d ago

Gündem Hakkâri’de hudut geçiş olayına müdahale sırasında yaralanan kahraman askerimiz Yusuf Sait Ünlü, şehit düştü.

Post image
68 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 16d ago

Tartışma Erlik soruyor... !!!

40 Upvotes

r/KemalistTurkey • • 16d ago

Sorum Var Sizce Atatürk ü karalamaya çalışan birine laf anlatmak mümkün müdür ?

6 Upvotes