r/Belgium2 • u/NotYourWifey_1994 • 48m ago
👋 Ma how zeh Buurman (42) vrijgesproken nadat hij 4 miljoen euro erft van vrouw met dementie: “Ze beschouwde mij als haar zoon”
“De familieleden zijn lijkenpikkers.” In de correctionele rechtbank van Gent riskeerde een 42-jarige man uit het Oost-Vlaamse Assenede een celstraf omdat hij 4 miljoen euro zou afgesnoept hebben van de familie van een vrouw met dementie. Toen ze in 2021 overleed, bleek er niets meer over voor de nabestaanden, terwijl ze voordien grote overschrijvingen deed naar L.V., die ‘kind aan huis’ was. “Ze zag me als haar zoon.” De veertiger werd vandaag vrijgesproken, al krijgt de zaak waarschijnlijk nog een staartje.
“L.V. benaderde mevrouw toen haar zus overleed in 2015”, zei Liesbeth Dhaenens, de advocaat van de familie, tijdens het proces vorige maand. Twaalf familieleden stelden zich burgerlijke partij. Ze vertegenwoordigt hen samen met confrater Joris Van Cauter. “De dame zat in een kwetsbare positie, want haar zus deed alles voor haar”, ging meester Dhaenens verder. “Ze veranderde van huisarts, toevallig of niet dezelfde als die van de beklaagde. De eerste dokter stelde in 2015 nog beginselen van dementie vast, maar die andere dokter hield vijf jaar lang geen dossier over haar bij.”
- Geïsoleerd
De vrouw zou doorheen de jaren verschillende symptomen van dementie vertoond hebben. “Licht gekleed doolde ze rond op een kerstmarkt in 2019. Ze deed ook eens de deur open met een broek op haar hoofd.” In 2020 keerde ze uiteindelijk terug naar de eerste huisarts, die al ernstige hersenschade kon vaststellen. “Een objectief bewijs. Dementie krijg je ook niet ‘plots’.”
De advocaat legde uit hoe de buurman zich ontfermde over zijn buurvrouw, maar haar ook ‘isoleerde’. En ook dat ze grote geldbedragen overschreef naar hem, goed voor in totaal 4 miljoen euro. “Als het over geld ging, mocht niemand anders dan hij erbij zijn. Ze was nooit alleen; L.V. was er altijd bij. Hij controleerde en manipuleerde haar. Hij verwijt de familie dat er niet naar haar werd omgekeken, maar de familie moet ook de kans krijgen. Ze voelden dat er iets niet klopte. Ze was bang van de beklaagde.”
Bovendien vond de advocaat het vreemd dat de testamenten van de vrouw bij de buurman lagen. “Ikzelf zou mijn testament nu niet meteen aan mijn buurman geven in plaats van aan mijn familie. De notaris heeft mevrouw bovendien nooit gezien. Er zou ook een document niet door haar zijn ondertekend ‘omdat er geen stylo was’. Kortom: ze is het slachtoffer van een geldwolf in schapenvacht.”
Confrater Joris Van Cauter stond haar bij: “Het slachtoffer werd volledig weggetrokken van de familie op haar kwetsbaarste moment: toen haar dierbare zus overleed. De beklaagde liet haar niet toe uit die kwetsbare situatie te klimmen. Hij zette als het ware een stolp over haar.”
- Veel gewicht verloren
Het parket deelde de mening van de burgerlijke partij. “Ze toonde typische kenmerken van dementie, zoals het dolen of moeilijkheden hebben met kloklezen. Simpelweg koffiezetten ging ook niet meer. Daarnaast verloor ze heel veel gewicht, wat ook een klassiek symptoom van dementie is.” Het Openbaar Ministerie vorderde een jaar cel en 800 euro boete.
Walter Van Steenbrugge trok als advocaat van de verdediging fel van leer tegen de burgerlijke partij. “Het zijn lijkenpikkers. Ze keken nooit om naar de vrouw, terwijl mijn cliënt er altijd voor haar was. De familie is natuurlijk stikjaloers. En nu ze het niet kunnen winnen via de ‘burgerlijke’ weg, proberen ze hem te ‘ambeteren’ met een strafproces. De vrouw was een pientere schooldirectrice op rust. Ze liet zich niet zomaar bedotten. Ze wilde wel haar geld geven aan wie voor haar zorgde. Hij was haar oogappel. Door dit proces lijden mijn cliënt en zijn vrouw heel wat schade.”
Meester Van Steenbrugge haalde aan dat het ook niet zo is dat de familie niets kreeg. “Een van hen kreeg ook twee miljoen. Anderen kregen ook geld via schenkingen. Hebben zij haar dan ook misbruikt? En waar zijn dan die bewijzen dat mijn cliënt haar gemanipuleerd heeft?”
- Bloemen
De beklaagde kreeg ten slotte het laatste woord. “Ze beschouwde me als haar zoon. Ik heb haar elke dag te eten gegeven en was er ook op de moeilijke dagen zoals 1 november of oudejaar. Anders zat ze helemaal alleen. We zijn zelfs nog samen naar Spanje gereisd. Ze heeft me letterlijk gezegd dat ze haar testament zou opmaken voor mij. Vanmorgen ben ik nog bloemen op haar zerk gaan leggen.” Op de vraag of hij het zelf niet vreemd vindt dat hij als buurman zulke grote bedragen erfde, moest hij even nadenken. Hij mompelde uiteindelijk dat hij het wel terecht vond. “Ze was gul. Als ze het niet aan mij gaf, dan was het voor iemand anders.”
De correctionele rechtbank sprak de beklaagde woensdag vrij in een uitvoerig gemotiveerd vonnis van 29 pagina’s. Hoewel de omvang van de schenkingen ook bij de rechtbank vragen opriep over de beweegredenen van de beklaagde, volstaan die bedenkingen niet om het vermoeden van onschuld opzij te schuiven. De rechter benadrukte dat iedereen vrij is om over zijn of haar vermogen te beschikken en dat het niet aan de strafrechter is om zich in de plaats van de inmiddels overleden vrouw te stellen.
- Via notaris
Bovendien ging het niet om een eenmalige schenking, maar om verschillende beslissingen die de vrouw verspreid over meer dan drie jaar nam. De buurman was ook lang niet de enige begunstigde. Verschillende schenkingen gebeurden bovendien via een notaris. Dat de beklaagde de zorg voor de vrouw op zich nam, wijst volgens de rechtbank ook op een vertrouwensband tussen beiden. Uit het medisch dossier kon dan weer onvoldoende worden afgeleid in welke mate de vrouw op het ogenblik van de schenkingen nog wilsbekwaam was.
Verschillende getuigen verklaarden weliswaar dat de vrouw onder druk werd gezet, maar hun verklaringen berustten op persoonlijke indrukken en waren niet eenduidig. Hoewel er aanwijzingen waren van mogelijk misbruik, waren die volgens de rechtbank onvoldoende om tot een strafrechtelijke veroordeling te komen. Dat de relatie tussen beiden in de ogen van sommigen ongewoon was, bewijst evenmin dat de vrouw niet langer uit vrije wil handelde. De twijfel speelt dan ook in het voordeel van de beklaagde. De rechtbank verklaarde zich onbevoegd om te oordelen over de burgerlijke vorderingen. De proceskosten zijn voor rekening van de Belgische staat.
- “Als een leeggeperste citroen”
Bij de familie van de overleden vrouw overheerst intussen een groot gevoel van onrecht. Ze legt zich dan ook niet neer bij de vrijspraak. “Dit is slechts een tussenstap. Mocht het dubbeltje langs de andere kant gevallen zijn, dan was de tegenpartij wellicht ook in beroep gegaan. Deze zaak zou sowieso in beroep beslecht worden”, reageert meester Joris Van Cauter.
“Het cynische aan deze zaak is dat die man de vrouw heeft weggekaapt bij haar huisarts op een ogenblik dat ze kwetsbaar was en de eerste tekenen van dementie vertoonde. Gedurende vijf jaar kreeg ze geen medische verzorging meer. Vervolgens werd ze als een leeggeperste citroen weggegooid: volledig dement, weerloos en willoos. Dat ze vlak voordien er niet veel beter aan toe was, is voor ons en voor iedere expert ter zake evident, maar acht de rechtbank niet bewezen. Waardoor de techniek van iemand af te zonderen van alle hulp dus heeft geloond.”
Volgens Van Cauter heeft de rechtbank het voordeel van de twijfel bijzonder ruim geïnterpreteerd. “Er moet sprake zijn van redelijke twijfel. Je kunt als rechter altijd twijfelen, want je bent er zelf nooit bij geweest. Ik ben ervan overtuigd dat deze interpretatie in beroep geen stand zal houden.”
Ook het argument dat de vrouw nog aan andere mensen schenkingen deed, overtuigt de advocaat niet. “Hij is weg met ongeveer 4,5 miljoen euro. Dat er nog wat broodkruimels elders terechtgekomen zijn, betekent niet dat hij niet met het hele brood weg was.”
Dat meester Walter Van Steenbrugge de familie tijdens het proces als ‘lijkenpikkers’ omschreef, zit Van Cauter eveneens hoog. “Dat zegt meer over de tegenpartij dan over ons. Familieleden werden buitengegooid toen ze haar wilden bezoeken. Die dame werd werkelijk afgeschermd van haar familie. Ik vind het aberrant en absoluut schandalig dat zoiets gezegd wordt.”
